PANEPIROTIC FEDERATION OF AUSTRALIA

ΔΕΛΤΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΠΑΝΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗΣ

2011-10-06T15:13:00.000-07:00

Μελβούρνη 5 Οκρωβρίου 2011

Η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας επικροτεί και υποστηρίζει την απόφαση της Δ.Ε.Ε.Ε.Μ «Ομόνοια» και του Κόμματος Ένωση Ανθρωπινών Δικαιωμάτων (ΚΕΑΔ), να απέχουν από την επικείμενη απογραφή πληθυσμού στην Αλβανία, εφόσον αυτή δεν πληροί τις προϋποθέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί εθνικών μειονοτήτων, και στοχεύει στη συρρίκνωση και τον αφανισμό του ελληνισμού στις προαιώνιες εστίες του, στη Βό...ρειο Ήπειρο.Μία «απογραφή» που παραχαράσσει και ποινικοποιεί την αρχή του αυτοπροσδιορισμού, που συντελείται με την παραβίαση της αρχής της ελεύθερης βουλήσεως και που σκοπό έχει να αλλοιώσει και να παραποιήσει την δημογραφική και εθνογραφική πραγματικότητα της Βορείου Ηπείρου δεν μπορεί παρά να είναι απαράδεκτη για τους απανταχού της γης Ηπειρώτες.Η γενναία απόφαση της Δ.Ε.Ε.Ε.Μ «Ομόνοια» και του Κόμματος Ένωση Ανθρωπινών Δικαιωμάτων (ΚΕΑΔ) ας αποτελέσει αφετηρία αγώνων όλων των Ηπειρωτών για την διεκδίκηση μια δίκαιης και σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές απογραφή.

Κωνσταντίνος Καλυμνιός
Γραμματέας.

PFA LECTURE ON NORTHERN EPIRUS ISSUE

2011-08-18T23:42:00.000-07:00

Στα πλαίσια των σεμιναρίων Ελληνικής Ιστορίας και Πολιτισμού που διεξάγονται στην Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Μελβούρνης και Βικτώριας, την Πέμπτη 18 Αυγούστου 2011, ο γραμ΄ματέας της ΄Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας, Κώστας Καλυμνιός έδωσε διάλεξη με θέμα: "Το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα - Ιστορικό και Εξελίξεις." Το πολυπληθές ακροατήριο, το οποίο απαρτίζονταν κυρίως από νέους της δεύτερης και τρίτης γενιάς προβληματίστηκε και ευαισθητοποιήθηκε για την συνεχόμενη κατάσταση στη Βόρειο Ήπειρο, την άγρια δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα στη Χειμάρρα και ιδιαίτερα για το γεγονός ότι το ζήτημα αυτό δεν λαμβάνει τη δημοσιότητα που του αρμόζει.

Η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας έχει συνδράμει στην διεξαγωγή των σεμιναρίων, παρουσιάζοντας επίσης τον Ιούλιο διαλέξεις γύρω από την Ελληνική συμβολή στην Αναγέννηση καθώς και την Ελληνική επιρροή πάνω στο Ισλάμ.

On 18 August 2011, PFA secretary Kostas Kalymnios gave a lecture at the GOCMV on the history and current status of the Northern Epirus Issue. Attendees expressed their concern at the status of the Greek minority in Northern Epirus, in the light of the recent racist killing of Aristotelis Goumas in Cheimarra, as well as the fact that the issue is given little or no publicity by the mainstream Greek and Greek-Australian media.

ΕΦΥΓΕ Η ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΠΑΥΛΟΥ, Η ΓΗΡΑΙΟΤΕΡΗ ΗΠΕΙΡΩΤΙΣΣΑ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ

2011-07-20T17:34:00.000-07:00

Υπάρχουν άτομα που περνούν ολόκληρη την ζωή τους φαινομενικά στην αφάνεια. Όμως, με το παράδειγμά τους, με την γενναιότητά τους, την στοϊκότητά τους, το απαράμιλλό τους ήθος και την απέραντη τους αγάπη, αγγίζουν τις καρδιές και τις ψυχές όλων όσων έρχονται σε επαφή μαζί τους.
Ένα τέτοιο άτομο υπήρξε και η Παναγιώτα Παύλου, η γηραιότερη Ηπειρώτισσα στην Αυστραλία, η «γιαγιά Πανάγιω,» για όσους τη γνώριζαν, η οποία απεβίωσε σε ηλικία 105 χρονών, στις 20 Ιουλίου 2011. Με το πέρασμα της, η παροικία μας χάνει μία ιστορική και διαχρονική μορφή, η οποία γεννήθηκε στο Πέραμα Ιωαννίνων, με καταγωγή από το Σούλι, στις αρχές του περασμένου αιώνος και ως υπήκοος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, έζησε την θρυλική απελευθέρωση των Ιωαννίνων και την προσάρτηση της Ηπείρου στην Ελλάδα. Η βαθύτατα ανθρωπιστική της αντίληψη των γεγονότων εκείνων θα επικεντρωθεί όχι τόσο στον εθνικό θρίαμβο, αλλά στην απώλεια: «Οι Τούρκοι του χωριού άκουγαν τις ζητωκραυγές και έκλαιγαν. Ήξεραν ότι θα έπρεπε να εγκαταλείψουν τα σπίτια και τους φίλους τους. Έχασαν τα πάντα,» μας εξιστορούσε και σκουπίζε από τα μάτια της τα δάκρια που έχυνε για κάποιους χαμένους Τούρκους του 1912.
Η αντίληψή της δικαιώνεται από την ίδια της τη ζωή, όπου μία απώλεια διαδέχτηκε την άλλη. Μωρό ακόμα χάνει τους γονείς της και χωρίζεται από τα αδέρφια της. Η τραυματική αυτή εμπειρία την γαλουχεί τόσο στην αντοχή του πόνου, όσο και στην συμπόνια για τον συνάνθρωπο. Δυναμώνει την προσήλωσή της στην οικογένεια αλλά και στην αλληλεγγύη με τους συγχωριανούς της. Στη συνέχεια, θα ζήσει τα δεινά χρόνια του πολέμου και της Κατοχής. Θα δει τα γύρω χωριά να καίγονται από την θηριωδία των Γερμανών και θα ζήσει την αγωνία του επικείμενου ολοκαυτώματος του δικού της χωριού. Το ήθος και η αξιοπρέπειά της δεν θα την επιτρέψουν όμως να γίνει βουβή μάρτυρας της γενοκτονίας της Εβραϊκής κοινότητας των Ιωαννίνων από τους Ναζί. Αντίθετα, μαζί με άλλους συγγενείς της, θα προσπαθήσει να ταΐσει, να κρύψει και να φυγαδέψει πολλούς από αυτούς. Είναι μια σχεδόν άγνωστη πτυχή της ζωής της, που θα την ανακαλύψει στα εγγόνια και τα δισέγγονά της μετά το πέρασμα μισού σχεδόν αιώνος. Θα ακολουθήσουν άλλα γεγονότα, φρικτά, στα οποία θα υπαινιχθεί και μόνο. Η ιστορία του βιώματος του καθενός απαρτίζεται όχο μόνο από αυτά που σου εξιστορεί αλλά και από αυτά που απορρίπτει. Η ιστορία της γιαγια-Πανάγιως είναι αυτή της καρτερικότητας διαμέσου του διαχρονικού πόνου.
Την ίδια εποχή, θα χάσει τον άνδρα της, και δύο μικρά παιδιά. Χήρα, με τέσσερα ορφανά, οι πέτρινες συγκυρίες του Εμφυλίου δεν θα της επιτρέψουν να τα πενθήσει, αλλά θα ριχθεί αμείλικτα στον σκληρό αγώνα να ζήσει την οικογένεια της. Τα εμπόδια πολλά αλλά οι επιλογές λίγες. Μισόν αιώνα αργότερα σε ηλικία 93 ετών, καθ’ οδόν για τα Γιάννενα, θα προσπαθήσει να μου μεταφέρει, με την Ηπειρώτική της προφορά, την απόγνωση μιας απροστάτευτης μάνας και χήρας που βλέπει τα παιδιά της να πεινούν: «Ο, τι και να συμβεί, όσο και να πονάς, όσο και να νομίζεις ότι χάθηκαν τα πάντα, εσύ θα σκωθείς. Κι αν δεν μπορείς να σκωθείς, θα συρθείς και θα κάνεις το καθήκον σου. Γιατί θες δε θες, ο ήλιος θα φέξει και θα φέρει το πρωί.» Το παράδειγμα αυτό, της ακαμψίας και της επιμονής, έγινε ιδεολογία ολόκληρης της οικογένειας μας.
Οι χωριανοί της θυμούνται μια κυρά τότες Πανάγιω απελευθερωμένη από τις ταξικές και άλλες προκαταλήψεις μιας στείρας εποχής. Σε αυτήν προσέφευγαν τα ορφανά του χωριού για παρηγοριά, τα μικρά παιδιά όταν ήταν να τιμωρηθούν από τους γονείς της για τις ζαβολιές τους, οι χαροκαμένες μανάδες για να ξεφορτώσουν τον πόνο τους, καθώς και αυτοί που θεωρούνταν κατώτεροι – οι Γύφτοι, οι Εβραίοι και οι πρόσφυγες, Για όλους είχε έναν καλό λόγο, ένα κομμάτι ψωμί, ή έστω κι ένα λουλούδι.
Το 1964, θα μεταναστεύσει στην Αυστραλία με την εγγονή της. Εγκαθίσταται στο Flemington όπου θα γίνει η «γιαγιά» της περιοχής, φυλάγοντας και προσέχοντας τα παιδιά όλων των νεομεταναστών, Ελλήνων και μη, που έπρεπε να εργαστούν και δεν είχαν την ευχέρεια να μεγαλώσουν τα ίδια τους τα βλαστάρια. Θα δει στα πρόσωπα όλων των μωρών, όλων των παιδιών που μεγάλωσε, τις μορφές των δύο παιδιών που έχασε και δεν θα πάψει, ακόμη και στις τελευταίες τις στιγμές, να τα θρηνεί. Ολόκληρη γενιά παιδιών μεγάλωσε στα χέρια της γιαγια-Πανάγιως, και όλα έχουν θερμανθεί από τον ζεστό πυρήνα της καρδιάς της. Σήμερα, οικογενειάρχες με παιδιά δικά τους, μεταφέρουν στις επόμενες γενιές την αγάπη και το παράδειγμα ήθους και καλοσύνης που τους το εμφύσησε μία «ασήμαντη» αλλά επιβλητική γιαγιά.
Συνέχισε να υπηρετεί και να φροντίζει το νοικοκυριό της, καθώς και την ευρύτερη οικογένειά της, ως και τα ενενήντα οχτώ της χρόνια. Την ιστορία του χωριού, των παιδικών χρόνων της μητέρας μου, αλλά και τα ηθικά διδάγματα τα οποία είναι τόσα απαραίτητα στην διαμόρφωση του χαρακτήρα ενός νέου τα έμαθα στην κουζίνα, βλέποντας τη γιαγιά να πλάθει πίτα με την μητέρα μου. Το κάθε φύλλο που άνοιγε, μία ακόμη ιστορία, μία ακόμη παρατήρηση, ένα ακόμα γεγονός που θα έπρεπε να ξεχαστεί αλλά τσούζει ακόμα. Διότι η τύχη της φυλάει ακόμη πένθος. Θα χάσει ακόμη έναν εγγονό κι έναν δισέγγονο κι όμως θα συνεχίσει να προσφέρει στους γύρω της, χωρίς να αφεθεί ολότελα στο θρήνο.
Στην εκατοστή επέτειο των γενεθλίων της (ημερομνηία αμφισβητήσιμη εφόσον οι χωριανοί της χρονολογούν την γέννησή της το 1904 και όχι το 1906), τη ρώτησα: «Τι να σου ευχηθώ γιαγιά; Δεν μπορώ να σου ευχηθώ να τα εκατοστίσεις. Τα πέρασες ήδη τα εκατό. Θα τα χιλιάσεις σίγουρα.» Με κοίταξε με τα μικρά μαύρα διαπεραστικά της μάτια, που είχαν την ιδιότητα να μαντεύουν και την πιο ασήμαντη μου σκέψη και μου έσφιξε το χέρι. «Τι να μου ευχηθείς;» μου απάντησε. «Για δες γύρω, τόσους νοματαίους. Έχω τέσσερα παιδιά, δέκα εγγόνια και δεκαέξι δισέγγονα. Είναι δικοί μου άνθρωποι. Όλοι δικοί μου. Τι άλλο να μου ευχηθείς; Δόξα τω Θεώ χιλιάδες φορές.» Αξιόλογο δε είναι το γεγονός ότι η αιωνόβια πλέον γιαγιά, συνέχιζε να μας δίνει συμβουλές που αφορούσαν απόλυτα την καθημερινή μας ζωή. Η δική της ματιά διαπερνούσε τις προκαταλήψεις και της πεπαλαιωμένες νοοτροπίες παλιών εποχών διότι επικεντρώνονταν πάντοτε στον άνθρωπο. Οι πικρές εμπειρίες του παρελθόντος την έμαθαν τι ακριβώς έχει σημασία στη ζωή. Έτσι, συνέχισε ως το τέλος της, να αποτελεί το επίκεντρο της οικογένειάς της. Ο πόνος μας για την απώλειά της είναι απερίγραπτος.
Όταν ραγιστεί το θεμέλιο ενός οικήματος, μέλλει να καταρρεύσει. Η γιαγια-Πανάγιω όμως έχτισε θεμέλια βαθιά, θεμέλια ανθρωπιάς και καλοσύνης που δεν πρόκειται να ραγίσουν ποτέ. Δεν έμαθε ποτέ γράμματα, ούτε διακρίθηκε σε κανέναν δημόσιο ή επαγγελματικό τομέα. Όμως η προσφορά της στην παροικία είναι αμέτρητη. Ας αναπαυτεί εν ειρήνη.

Kώστας Καλυμνιός

PFA supports Greek Community Cultural Centre

2011-06-06T17:29:00.000-07:00

Στις 6 Ιουνίου 2011, στελέχη της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας παρευρέθηκαν σε εκδήλωση της Ελληνικής Ορθόδοξης Κοινότητας Μελβούρνης και Βικτωρίας με σκοπό τα τιμηθούν τα άτομα εκείνα που συνέβαλλαν με τις δωρεές τους στην έναρξη της ανέγερσης του Πολιτιστικού Κέντρου στην καρδιά της Μελβούρνης. Μεταξύ των δωρητών, το ενεργό μας μέλος, ο κ. Χάρης Σταμούλης, συνεχίζοντας την λαμπρή εθνοφελή δράση του πατέρα του, του μεγάλου Βορειοηπειρώτη ευεργέτη Σπύρου Σταμούλη.

Στην αναφορά του για τους παρευρισκόμενος, γύρω από την ανέγερση του Πύργου , ο γραμματέας της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας, Κώστας Καλυμνιός, σχολίασε:

Οι μεγάλοι ευεργέτες του έθνους μας αγαπητοί συμπατριώτες και φίλοι της Ελληνικής Ορθόδοξης κοινότητας, οι Ζαππαίοι, ο Τοσίτσας, ο Αβέρωφ και τόσοι άλλοι θα μείνουν αθάνατοι στην ιστορία του έθνους μας διότι η δική τους συνεισφορά εξασφάλισε για την Ελλάδα, τις απαραίτητες δομές που απαιτεί η λειτουργία ενός κράτους. Σήμερα βρισκόμαστε εδώ κατά τη διάρκεια παρόμοιου αγώνος, για την εξασφάλιση των απαραίτητων δομών για την μελλοντική λειτουτγία της παροικίας μας.
Και άλλοι , προσπάθησαν να αναγείρουν στο παρελθόν πύργο, και δεν τα κατάφεραν. Όλοι θυμόμαστε τη σχετική ιστορία όπως καταγράφεται στην Παλαία Διαθήκη. Η αποτυχία τους εστιάζεται σε δύο τομείς – πρώτον, ότι οι λόγοι σύμφωνα με τους οποίους επεχείρησαν να οικοδομήσουν ένα τέτοιο κτήριο ήταν λανθασμένοι και δεύτερον, επειδή δεν υπήρχε ενότητα, συνοχή και αλληλεγγύη μεταξύ τους. Όταν εξέλειψε η συνενόηση, το μεγάλο αυτό επιχείρημα ναυάγησε.
Βρισκόμαστε εδώ απόψε επειδή μας ενώνει μία πεποίθηση: Ότι το δικό μας το τρανό επιχείρημα δεν θα ναυαγήσει. Όχι μόνο αυτό, αλλά η ολόκληρη η ύπαρξη της οργανωμένης μας παροικίας είναι συνυφασμένη με την ανέγερση του Πολιτιστικού Κέντρου και έτσι δεν μπορούμε να επιτρέψουμε το ναυάγιο της.
Αυτή τη στιγμή, διανύουμε μία ιστορικότατη ιστορική περίοδος όσον αφορά τη δομή της παροικίας μας. Εώς τώρα, η πρώτη γενιά των ελλήνων μεταναστών, έχει δημιουργήσει εκείνες τις δομές και θεσμούς που οριοθετούν την παροικία μας ως οντότητα: σχολεία, εκκλησίες και σωματεία ως επί το πλείστον εθνικοτοπικά. Η φάση της δημιουργικότητας και της ανάπτυξης κατά γενικό κανόνα, έχει περάσει προ καιρού και βλέπουμε τους θεσμούς αυτούς, που τόσο αποτελεσματικά εξυπηρέτισαν τις πολιτιστικές και κοινωνικές ανάγκες, καθώς και το όραμα της πρώτης γενιάς να φθίνουν, καθώς η γενιά αυτή αποτραβιέται λόγω ηλικίας ή άλλων υποχρεώσεων από τους θεσμούς αυτούς.
Έχουμε λοιπόν μια παροικία η οποία απαρτίζεται από πολλά κτήρια και πολλούς οργανισμούς. Οι οργανώσεις αυτές όμως αντιπροσωπεύουν μια μικρή μονο μερίδα της ελληνικής μας παροικίας. Και αυτό επειδή μετά από την ίδρυση αυτών των οργανώσεων, έχουν αναπτυχθεί δυο Αυστραλογεννημένες γενιές, οι οποίες δεν ταυτίζονται με βάση την τοπική καταγωγή των γονέων τους ή με την αγροτική ζωή, ήθη και έθιμα που αποτελεί το κοινό πολιτιστικό κληρονόμημα σχεδόν όλων μας. Τα μέλη των γενιών αυτών, είναι, ως επί το πλείστον, πλήρως ενσωματωμένα στην ευρύτερη Αυστραλιανή κοινωνία. Οι ασχολήσεις, τα συμφέροντα και ενδιαφέροντα τις γενιάς αυτής σχετίζονται περισσότερο με την υφή της πολυπολιτισμικής Μελβούρνης, μία ιδιαίτερα πολυσύνθετη κοινωνία, και με την νέα μεταμοντέρνα εποχή, όπου αμφισβητόύνται τα δεδομένα και οι τεθριμμένες ετικέτες που προσδιορίζουν μία έθνική ταυτότητα δεν δεσμέουν πλέον κανέναν. Κατά συνέπεια, αυτές οι γενιές, οι οποίες αποτελούν τη πλειοψηφία της ελληνικής παροικίας, λόγω της έλλειψης γλωσσικής ευχαίριας, και την αμετάβλητη φύση των παροικιακών μας δομών, δεν καλύπτωνται και έτσι βρίσκονται εκτός της οργανωμένης παροικίας. Το χάσμα μεταξύ των γενιών αυτή τη στιγμή, είναι αβυσαλλέο.
Αυτή είναι μια πικρή αλήθεια την οποία δύσκολα παραδεχόμαστε. Μετά από τόσους αγώνες για να εδραιωθούμε στη χώρα αυτή και μετά από την πραγματικά τιτάνια δημιουργία των δομών μας, βρισκόμαστε στα πρόθυρα της αποσύνθεσης. Πριν από δεκαπέντε χρόνια τα νεοελληνικά διδάσκονταν σε όλα τα μεγάλα ινστιτούτα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη Μελβούρνη. Σήμερα, τα εναπομείναντα τμήματα υπολειτουργούν εξασθενημένα. Λόγω του ότι αυτή η μεγάλη μη-χειραφέτημένη μερίδα της παροικίας μας δεν συμμετέχει στα δρώμενά της και είναι αποξενωμένη από αυτήν, το γεγονός ότι οι δομές του παρελθόντος έχουν ημερομηνία λήξης είναι δεδομένο. Είτε το θέλουμε, είτε όχι, αυτή η μουγγή πλειοψηφία αποτελέι το μέλλον της παροικίας μας – και το ευτράπελο είναι ότι αυτή η πλειοψηφία μέχρι σήμερα δεν μερίμνησε για την διαιώνιση τον κοινωνικών μας θεσμών – σίγουρα επειδή θεωρούσε πάντα ότι οι θεσμοί αυτοί εξυπηρετούσαν μόνο την πρώτη γενιά.
Γιαύτο η ανέγερση του Πολιτιστικού Κέντρου αποτελεί ιστορικό γεγονός και ορόσημο για την παρουσία μας στην πόλη αυτή. Διότι επιχειρεί να γεφυρώσει το χάσμα των γενεών. Να αποδείξει σε όλους τους ελληνικής καταγωγής συμπολίτες μας, όλων των ηλικιών, γενιών και κοινωνικών στάθμεων ότι η ελληνική παροικία είναι σε θέση να προσφέρει αλληλεγγύη, συνοχή, υπήρεσες και ένα κοινωνικό υπόβαθρό όπου οι επόμενες γενιές θα συσχετίζονται όχι ως Αυστραλοί πολίτες με κάποια ελληνική ρίζα, αλλά ως Αυστραλοί πολίτες με ελληνική πολιτιστική και κοινωνική συνέιδηση. Πρέπει να επεκτήνουμε τις ήδη υπάρχουσες δομές ώστε να αγκαλιάσουν τους πάντες. Είμαστε πεποισμένοι ότι μόνο μία Κεντρική Ελληνική Κοινότητα, αρμονικά συνεργαζόμενη με τις υπόλοιπες θρησκευτικές και τοπικιστικές οργανώσεις είναι σε θέση να επιχειρήσει μία τέτοια εκ νεόυ θεμελιοποίηση της Ελληνικής μας παροικίας, ώστε να αντέξει το χρόνο. Το πολιτιστικό κέντρο, ένα κέντρο το οποίο θα προσφέρει υπηρεσίες σε όλους τους συμπαροίκους, θα αντανακλά ένα ευρύ φάσμα των πολλαπλών ενδιαφερόντων των συμπαροίκων μας όλων των ηλικιών και το οποίο θα διευκολύνει την συναναστροφή ελλήνων όλων των γενιών ώστε να καταλάβουν ότι έχουν κοινά σημεία πέραν τις καταγωγής τους, και το οποίο θα τους ωθεί να επιδιώξουν πιο στενές σχέσεις με την οργανωμένη παροικία, αποτελεί κύριο όπλο για την επιτυχία αυτών των σκοπών. Θα είμαστε αφελείς αν πιστέψουμε ότι ο Πύργος θα αποτρέψει την αφομοίωση και αποσύνθεση της παροικίας μας. Μπορεί όμως να την αναστάλλει, δημιουργώντας μια άισθηση η οποία μέσα στις χρόνιες διαμάχες, και αντιπαραθέσεις που ανεστειλαν την πρόοδο της οργανωμένης παροικίας – που ίσως έχει ξεχαστεί. Ότι είμαστε μία μεγάλη οικογένεια τα μέλη της οποίας έχουν πολλά να προφέρουν ο ένας στον άλλον. Αυτή την αίσθηση ότι ανήκουμε ο ένας στον άλλον και μπορούμε να βασιστούμε στους εαυτούς μας, μας δίνει τη δύναμη για περαιτέρω αγώνα. Αυτό, η ανέγερση του Πολιτιστικού Κέντρου, μπορεί να το πετύχει.
Αξιοσημείωτο είναι δε ότι σε μια εποχή όπου η ιδεολογία του κοινού αγώνα, της επιστράτευσης και μαζικής δραστηριοποίησης και συσπείρωσης των δυνάμεων και προσπαθειών σύσσωμης της ελληνικής παροικίας αποτελεί παρελθόν και σίγουρα κάτι εντελώς ξένο για τις νεότερες γενεές, γαλουχισμένες με την ιδιωτιστική, ατομιστική νοοτροπία της μεταμοντέρνας εποχής, το κάλεσμα αυτό για μια νέα κοινή προσπάθεια στην οποία συμπεριλαμβανονται όλοι και δεν αποκλείεται κανένας, έρχεται από ένα συμβούλιο της Ελληνικής Κοινότητας το οποίο απαρτίζεται από πολλά μέλη των μετέπειτα γενιών. Η ανέγερση του Κέντρου, είναι σταθμός στην πορεία μας, διότι για πρώτη φορά, διαφωτισμένα μέλη τη δεύτερης γενιάς παίρνουν τη πρωτοβουλία για τα μεριμνήσουν όχι απλά για το δικό τους μέλλον, αλλά αυτό ολόκληρης της παροικίας μας. Αναλαμβάνουν τον άθλο αυτό, όχι αποκλειστικά, αλλά εν συνεργασία με την πρώτη, το παράδειγμα της οποίας είναι λαπρότατο, με πλήρη σεβασμό για τα επιτεύγματα του παρελθόντος αλλά και με γνώση των αποτυχιών του. Ζητούν την συνεργασία και την συνδρομή όλων μας, για τον ενωτικό τους, και χωρίς υπερβολή όσον αφορά την περαιτέρω μας κοινική συνάρτιση, σωτήριο αγώνα.
Σήμερα, τιμούμε αυτούς που συμμερίζονται το όραμα αυτό, και ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Διοικητικου Συμβούλιο της Κοινότητας και του πρόεδρου της, του Βασίλη Παπαστεργιάδη. Μας χαροποιεί το γεγονός ότι φροντίζουν ώστε η ανέγερση του Κέντρου να μην μείνει μόνο στα λόγια αλλά ότι παίρνει σάρκα και οστά, και η απόδειξη είναι η μεγάλη δωρέα της πολιτειακής μας κυβέρνησης, καθώς και τις αξιόλογες δωρεές και συνδρομές των παρευρισκόντων σήμερα. Ευχόμαστε όλη αυτή η νέα αίσθηση της δημιουργηκότητας, της θετικής ενέργειας και της αγνωιστικότητας που διαπνέει την Κοινότητα και την παροικία γενικότερα από τότες που ξεκίνησε το έργο αυτό, να συνεχιστέι και να διασπαρθεί σε όλες τις δραστηριότητές μας.
Στις κρίσιμες στιγμές του Γένους μας, πάντοτε υπήρξαν οι ευεργέτες, τα γενναία εκείνα άτομα που δώρησαν γενναιόδωρα τα κέρδη του μόχθού τους, ώστε να εξασφαλίσουν το καλό του έθνους μας. Δεν είναι υπερβολή ότι η σημερινή μας κατάσταση είναι κρίσιμη. Με τον Πρόεδρο Παπαστεργιάδη όμως στο τιμόνι του Πολιτιστικού μας Κέντρου και το Συμβούλιο στο κατάστρωμα και εμείς όλοι στα κουπία, είμαστε πεπεισμένοι ότι θα περάσουμε τις συμπληγάδες των προκλήσεων άθικτοι και πιο δυναμική όσο ποτέ. Καλές σας δουλείες.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ ΚΑΒΒΑΔΙΑ

2011-06-05T00:30:00.000-07:00

Στις 5 Ιουνίου 2011, παράγοντες της Ελληνικής παροικίας της Mελβούρνης διοργάνωσαν αφιέρωμα στον μεγάλο ποιητή Νίκο Καββαδία, επ' ευκαρία της 60ης επετείου της άφιξής του στην Μελβούρνη το 1951. Χορηγός και συντελεστής στη διοργάνωση της εκδήλωσης ήταν μεταξύ άλλων και η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας. Η εκδήλωση έλαβε χώρα στο Πανεπιστήμιο Μελβούρνης. Ο γραμματέας της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας, Κώστας Καλυμνιός, αναφέρθηκε στο έργο και την σπουδαιότητα του έργου του καββαδία, ως κύριος ομιλητής της βραδυάς.

On 5 June 2011, the Panepirotic Federation of Australia, participated, as sponsor and organiser in a tribute to the great Greek poet Nikos Kavvadias, at Melbourne University, on the occassion of the 60th anniversary of his first visit to Melbourne in 1951. PFA secretary, Kostas Kalymnios was the key note speaker at the event and made the following observations:

"There is a notation in my father’s year 6 Australian history book of 1961, in which it is proposed that the Yarra River got its name due to a sorry concatenantion of circumstances whereby when the white colonialists sailed from the bay into the River, sundry members of the Wurunjeri people stood at its banks bandishing spears and yelling Warra Warra – which means go away, whereupon the linguistically challenged white imperialists concluded that the said Wurundjeri were a welcoming party and were, out of the kindness of their hearts advising the explorers about to wrest possession of their land from them, as to the name of this principal landmark, which they misheard as Yarra Yarra.
Thankfully, this story is not true. The truth of the matter is that the river was called Birrarung by the Wurundjeri people prior to European settlement. It is thought that Birrarung is derived from Wurundjeri words meaning "ever flowing".

The reason for this little historical foray is to outline our ambiguous relationship with the Yarra River. To conceive of Melbourne without it is impossible and yet it is not exactly beloved by Melburnians either. It is a gritty, functional river, with none of the romance or poetics of the Rhine, the Danube or the mystery of the Nile.

This then is the river that the peripatetic poet Nikos Kavvadias arrived at in 1951, when he penned his bleak poem Yarra Yarra, after making his way down to the land of the southern cross, having been warned, in his poem, also entitled ‘Southern Cross’, that he should fear the Stars of the South.. However, his Melbourne connection did not end with that poem, a few years later, a young bright eyed youth from Alexandria also called Nikos, obtained his first job as a wireless operator on a ship. Seated at his desk one day and scribbling some verses, the captain asked him: What are you doing?
Im writing poetry, the boy answered.
How funny the captain mused. Your predecessor and namesake, used to sit in that exact same chair and write poetry. The predecessor was of course, Nikos Kavvadias, and the youth, Nikos Nomikos, who years later, would find his way up the Yarra to settle in Melbourne, only to become a celebrated Greek poet and artist. It is funny how rivers make things flow together.

So who was this Nikos Kavvadias who visited or shores and why are we paying tribute to him tonight? The short answer is because he is cool and because we can. Furthermore, we are pretty chuffed that one of the premier poets of Greece has an Australian connection. The only other Greek literary figure of note to enjoy such a connection is Stratis Tsirkas, who lived in Sydney for five years in the fifties. This year marks the fiftieth anniversary of the visit to the Yarra River of Kavvadias, a poet who confided in our major riparian artery:

I want a boat, oh river, made of cardboard, like those with which students play by the banks of rivers. Tell me, does separation kill? It wounds, it does not kill. Who said we are going to crash? We never even arrived.,,”

Profound and totally in keeping with the title of tonights event, Amphibian fate. Amphibian is a compound word, Amphi- meaning "on both sides" and -bios meaning "life" in Greek. A two sided, torn life is what we celebrate in Nikos Kavvadias, a man who could not bear the land and wanted to be constantly at sea.

You don’t have to be Greek to appreciate the genius of Nikos Kavvadias. He did not consider himself a poet, but rather a traveller, and this comes not only from his style of writing based on personal experiences and emotions reflected on the sea, the weather, the lost cities with their dirty ports, but also by the very limited amount of work he produced, heavily invested with experience. He used his travels around the world as a sailor, and life at sea and its adventures, as powerful metaphors for the escape of ordinary people outside the boundaries of reality.

Unlike many of his contemporary Greek poets who focused on folklore writing of at times nationalist sentiment, Kavvadias wrote both about modern Greece and about the world. He did not seem to distinguish between the two. For him, Greece was never home, because although he was Greek, he was not born there. His writings are characterized by a strong sentiment of universal humanism, a sense of a world united in cosmopolitan places, such as the dirty ports of multinational cities, which became his true home. The poet traveller drew huge inspiration and admiration for Constantine Cavafy, the writer of the masterful pseudo-historical poem Ithaca, who was born in Alexandria to Greek parents but spent most of his life travelling from Egypt to England, and who was the advocate of a universal Hellenistic
spirit surpassing beyond the borders of the nation state.

The Greek community of Melbourne, at least its first generation lived through a similar experiences and share a similar spirit, being uprooted from the boundaries of their reality and being compelled to cross the same seas as Kavvadias, in search of a better life.

Kavvadias stark evocation of arriving in Melbourne, mirrors that which would have been experienced by all new migrants:
The lights of Melbourne. The Yarra Yarra flows disinterestedly
Between cargo ships huge and mute,
Towards the bay, without giving two bob,
For the girls kiss, which cost you dear.

The difficult life of the sailor, the daily grind of work, but also the freedom of the eye to travel over new horizons opened by the increasingly longer and bolder voyages he undertook mark Kavvadias' entire poetic output. The poet constantly transforms external observations of the environment into a subdued, internal drama, often of a deeply existential nature. Indeed, critics described him as the 'poet of internal exile', and were not slow to identify in his verse and in his imagery the tendency to displace straight realistic description with scenes of reverse images which represent, in a particularly eloquent manner, the poet's journey from the open seascape into the closed and dimly lit realm of the conscience.Kavvadias was greatly inspired both by Baudelaire and the poetes maudits and observed his marine environment from precisely this viewpoint. His characters frequently descend into apathy, decay, decadence and self-destruction, and the space they inhabit has a suffocating effect on them. Kavvadias also enjoyed the cosmopolitan life (the constant journeying from port to port, country to country, ocean to ocean) which was equated with the pleasures of opportunistic love and the paralysing effects of hallucinatory substances. From these kinds of motifs emerged his overwhelming passion for travel, which he identified as the fate of the absolutely free yet totally defenceless artist.
A poet who as mentioned deliberately wrote little, Kavvadias directly addressed the metrical tradition, but always managed to take liberties with its strictures. He exploited tradition for his own purposes, adapting metres and rhyme schemes to his own linguistic and musical codes.

In Yarra Yarra all of the aforementioned is on display and is thus a fitting introduction to the poets work:

When you fell asleep last night, the cape was on watch. You left your amulet at a home a few days ago. You laugh and yet i sold you in Rio for two centavos, and bought you back at a price in Beirut.
Nikos Kavvadias thus is a representative of a poetry of introverted exoticism, which projects the agony and spectres of a permanently restless and wakeful conscience onto alien and often mysterious seascapes.
A committed seaman and writer, he encountered some extremely difficult moments, facing them with the courage that is the preserve of those rare individuals who have absolute faith in what they do. He was in every sense a poet of the sea.

Hold fast the rigging ladder. Coffee for the pilot.
You turn tail, chained by longing for the land.
And you, who I won in an evening game of chance,
Merge and leave with the smoke of the grey river

Things rarely turn out the way we want them to. Life is like that.
And Kavvadias life was anything but unexpetional. He was born in Ussuriysk in the Primorsky Krai region of Russia, close to the border with China, part of the historic region of Manchuria. This fact, according to him, linked him emotionally to the Far East, expressed in his short story Li. He returned to his homeland of Cephallonia as a child. After graduating from high school in Piraeus, Kavvadias took the entrance exams to become a doctor in 1928. His father fell sick that same year and young Kavvadias was forced to get a job as an office clerk in a shipping office to help his family. He lasted only a few months there and after his father's death, he went on board the freighter ship "Agios Nikolaos" as a sailor. This is how the poet was born, He worked for a few years on freighter boats, coming back home always wretched and penniless.
Experiences of this nature can either make or break you. While reflecting on the no-nonsense, unromantic Yarra river, tamed in the service of wider causes, Kavvadias probably found a parallel and kindred spirit when he wrote:

I command you with a porphyry shell on my lips.
Your falcon on my arm and the hounds loosed.
Wipe off the sea that drips from me
And teach me to walk on land correctly.
More vicissitudes would follow. During the German occupation of Greece, he was stranded in Athens. When the war was over in 1944, he embarked and traveled continuously as a radio operator all over the world until November 1974, having the opportunity to get to know the sea and its exotic ports. Through his experiences in the sea he collected material for his poetry. Returning from his last trip and as he was preparing the publication of his third collection of poems, he died suddenly from a stroke on February 10, 1975, after only three months off sea.
Kavvadias poetry was popularized in Greece, partly because some of his poems have been set to music by Thanos Mikroutsikos in his very popular albums Σταυρός του Νότου (Southern Cross) and Γραμμές Ωριζόντων. (Horizons' Lines). Tonight, we will provide you with some local interpretations and musical extrapolations of some of the best of the great man’s work.That work , is multifaceted. His first collection of poems, "Marabou", was published in 1933 when Kavvadias was in his early twenties and carries within it the spirit of a romantic young man, impressed with the marvels of the world. Most of these poems tell half-fictitious stories that happened on the sea and the different places he visited. The collection begins with a poem about the catastrophic love for a young wealthy girl that ended up a poor prostitute that he could barely recognise. Other events recount the stories of a Norwegian captain who died homesick watching a ship sailing towards Norway, a dagger carrying the curse that whoever carries it shall kill someone he loves, and an African story-telling sailor who rescued him from a brawl only to die of fever in the Far East. The greek saying “ Η θάλασσα τα τρώει” the sea devours all, applies to hopes and dreams as well.

Take the skin of the snake and give me a handkerchief, he writes in Yarra Yarra
I, who stripped you before old man Titian.
Raise anchor Cephallonian girl and set sail the votive lamp.
The last one sleeps on the Japanese hill.

If guidance is so illusory, upon the sea, then we need the intervention of poets and authors to steer us in the right direction. This can be found in Kavvadiass other two collections: "Pousi" which was published in 1947 and "Traverso" which was published after his death 1975. Another short story, "Of War", published after his death in 1987, recounts the story of his rescue by a local during a storm. The war had a deep effect on him and these later collections are politically motivated, in support of the somewhat more liberal communists. One of these later poems is about the death of Argentinian revolutionary Ernesto (Che) Guevara and was written as an answer to the accusations by some active communists who thought that his poems romanticized too much on the otherwise harsh and dangerous life of sailors, who were potential symbols of class struggle. Another is about the execution of Andalusian poet and writer Federico Garθía Lorca by the Franco dictatorship, other brutal acts done by the Nazi forces occupying Greece during the Second World War.His only novel "Nightshift" was published in 1954 and recounts the stories told by the sailors on their night shift at the ship's bridge. Images from exotic places, prostitutes, captains gone mad and memories of the War blend in to form a dreamy world full of lucid forms, part fictitious, part true. His Story “The Watch” (Η βάρδια) translated by Sorbonne Professor Michel Sonie was included in 1990, in the French newspaper Liberation’s 100 greatest books of all time.

In addition to this material, more recently Guy M. Saunier published The Diary of a Skipper (2005), which contains extracts of intimate travelling experiences and memories written as a prose or poetry in the form of a diary. Originally, this was the first publication of the young Kavvadias published in the journal Peiraikon Vema in January and February 1932. The diary gives us a first glance to his future mythological themes with specific references to the dangerous Indian Ocean, the first trip of the writer to the sailors’ favourite and mysterious Marseille, his life-changing visit to Stromboli the Italian island opposite the volcano Etna, his parents’ home Argostoli the capitol of the Greek island Kefalonia, and other texts, which juxtapose his childhood expectations against the reality and dangers of travelling.

In these writings, and later in his poetry, Kavvadias intimately connects his internal feelings of loss of childhood with the external changes of the environment and its modernization, highlighting Modernity’s negative aspects by associating moral corruption to environmental pollution. In the poem entitled Kafar (1933) which is the arabic word for infidel, he wrote:
…
Once the ships were our hidden wish
But now the world is an empty page
It is the same to be in Greece
And travelling to Fernando Po
…
The poles became to us familiar
We admired numerous times the northern Selas
And the ice is covered for years now
With empty cans of Spanish sardines
…
The Japanese, the girl in Chile
And the black Moroccan girls selling honey
Like all women have the same legs
And kiss the same.

For Kavvadias the juxtaposition of romantic nostalgia to the modern reality is a universal condition of the human being, reflected on his strong sentiment of nostalgia for a ‘home’ that is never there, which painfully stigmatises his work as a whole. The endless journey takes him from the mountains of Switzerland to the immobile seascapes of the equator, as people are different and the same, exotic in their own account but banal in their modern reality. Kavvadias does not seem to move, but rather the world travels around him: “Is it the compass turning, or the ship?” he asks in Kiro Siwa. His journey is static like the seascapes of the equator, as he is trapped in the ship, a metal coffin, which remains immobile in space, letting the globe move around it.

Kavvadias’Yarra Yarra is the introspective journey of man with an albatross around his neck, compelled to travel the seas, view the pleasures and despair of mankind and yet never find peace. The Yarra River, rather than capturing him here, caused him only to reflect upon his peripatetic affliction.

Oh sweetwater sailor,
You wore a pure white cap when you were young and a wide collar,
It catches you – don’t tell anyone,
Like steel plates catch cats
And you are startled by a sudden wind.
Here one cannot but apply these words to those of his companions who were captured by the Yarra and did not set off for foreign seas again – the Greeks of Melbourne, who despite the Odyssey which forms our founding myth – remained here, being caught like cats in steel plates ( I wonder whether that works for possums too,) being transformed into freshwater sailors, content to abjure their wanderings and settle here, by and around the Yarra, vowing never to leave again.

Are they content? Or are they just as cursed as Kavvadias, torn between two worlds, unable to find but the most fleeting satisfaction in either?

Kavvadias in Yarra Yarra does offer an insight into the complacency of pseudo-satisfaction and contentment:

I bought you a fake cameo in Naples –and Naples in Greek means new city.
And a bleached coral.
Behind the refrigerator on the empty quay.
Ebony, the language of fire, at the centre, crimson.
Significantly, in Lee Kavvadias reflects on his own life telling the girl that he can speak some Cantonese because he was not born in “His La Kwo” (Greece in Chinese) but in Tung Sun Sheung (Manchuria) . In another text from his diary entitled “Argostoli: The Melancholic Capitol of Kefalonia” he further reveals his feelings for his parents’ Greek home as a place without life, “only mountains rising in a threatening and mourning manner”), an experience that is contrasted to the colourful and monotonous at the same time experience of travelling. At times, during his journeys, he might even consider committing suicide, but it is clear that he could not live for a second in the island of Kefalonia. Thus, in his life and poetry, he consciously took the role of a modern Odysseus, the sailor trapped in his inner search for a ‘home’ that is never there, becoming the protagonist in Cavafys imagination for a long gone Ithaca. This kind of textual introverted exoticism is reflected on the experience of static seascapes and cosmopolitan ports, as the Argonaut Kavvadias, in the role of the folklorist ethnographer, absorbs the exotic life surrounding him in his journey to nowhere, until he dies, and stops moving/experiencing.
Kavvadias is the poet of wanderers, or those who have ceased wandering, those who wonder what it is to wander, and being a sailor, certainly of a fish called Wanda. His winters of discontent are turned glorious summer by our homage to him tonight and we are most honoured that he chose our river, to outpour and cause to flow, the ruminations and depths of his soul.

Tonight's tribute is therefore a walk in the shadow of genius, one of those rare moments where we mere flaccid mortals, are granted the coveted privilege of being able to touch the tortured divine. Welcome and we hope you enjoy the rest of the evening, remembering always Kavvadias’ caveat, as featured in his poem “the Southern Cross,” You told me, in the voice of the dying, to fear the stars of the South.” If Kavvadias is to teach us anything, it is the majestic solitude and splendid isolation that can be derived from following the wandering star. Happy travelling. "

PFA at INDEPENDENCE DAY MARCH

2011-03-27T17:40:00.000-07:00

Στις 27 Μαρτίου 2011 έγινε η καθιερωμένη παρέλαση των μαθητών και παροικιακών σωματείων της Μελβούρνης στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, εροτάζοντας την Ελληνική Επανάσταση. Η παρέλαση εφέτος σημείωσε μεγάλη επιτυχία, με την προσέλευση 15.000 συμπαροίκων.Η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας συμμετέχει στην παρέλαση εδώ και τρεις δεκαετίες. Η παρουσία της στην φετινή παρέλαση υπήρξε δυναμική και εντυπωσιακή.

PFA at lauch of ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΑΝΑΛΕΚΤΑ

2011-03-20T18:02:00.000-07:00

Στις 20 Μαρτίου, ο γραμματέας της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας, Κώστας Καλυμνιός, παρουσίασε, σε μία εκδήλωση του Ελληνο-Αυστραλιανού Πολιτιστικού Συνδέσμου και της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών Ελλάδας, το νέο βιβλίο της Λούλας Παπαζώη, "Διαχρονικά Ανάλεκτα." Στην κατάμεση αίθουσα εκδηλώσεων της ενορίας Αγίων Αναργύρων, ο Κώστας Καλυμνιός, μεταξύ άλλων είπε:

"Σήμερα , καλούμεθα να εξετάσουμε τα Διαχορνικά Ανάλεκτα της αξιαγάπητης παροικιακής συγγραφέως Λούλας Παπαζώη. Στον πρόλογο του, ο Ελλαδίτης Επίτιμος Επιθεωρητής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης πολύ σωστά διατυπώνει τα κύρια χαρακτηριστικά του έργου αυτού – πρόκειται για έργο διαχρονικό – δηλαδή αξιώνει να αντέχει στο χρόνο, ενώ η λέκη ανάλεκτα προσδιορίζει την αφθονία, την ποικιλία και την διαφορετικότητα των θεμάτων. Ξεφεύγοντας από οποιαδήποτε δικαιολογημένης Ελληνοκεντρική αντίληψη που έχουμε του έργου, θα ήθελα να μην παραβλέψουμε έναν ωφέλιμο συσχετισμό με τα διασημότερα του είδους ανάλεκτα στόν κόσμο – τα Ανάλεκτα μία συλλογή ρήσεων και διαλόγων του Κινέζου στοχαστή και φιλόσοφου Κομφούκιου με τους μαθητές του. Συνιστά ένα από τα πλέον αντιπροσωπευτικά γραπτά κείμενα για τη ζωή, τις ιδέες και τη διδασκαλία του, το οποίο άσκησε σημαντική επίδραση στην κινεζική σκέψη. Η καταγραφή του πραγματοποιήθηκε από τους μαθητές τού Κομφούκιου, μετά το θάνατο του, και ολοκληρώθηκε πιθανώς κατά την Περίοδο των Μαχομένων Βασιλείων (5ος αιώνας π.Χ. - 221 π.Χ.) της Κίνας. Μετά το θάνατο του Κομφούκιου, οι μαθητές του άρχισαν να καταγράφουν στοιχεία από τις διδασκαλίες του δασκάλου τους, παράδοση που συνεχίστηκε επίσης από τις επόμενες γενιές μαθητών του. Περίπου δύο αιώνες μετά το θάνατό του υπήρχαν δεκάδες κείμενα, τα οποία τελικά συγκεντρώθηκαν και συγκρότησαν, με παραλλαγές, το έργο που είναι σήμερα γνωστό ως τα Ανάλεκτα. Σχετικά με την ιστορική εξέλιξη του περιεχομένου του, έχουν διατυπωθεί πολλές υποθέσεις. Αυτή ή παραδρομή είναι αναγκαία, διότι πιστεύω ότι η σημασία του παρόντος βιβλίου θα αντιληφθεί μόνο από τις επόμενες γενεές – αν αυτές μιλούν ακόμη ελληνικά – διότι θα μείνουν τα ανάλκτα αυτά συμφωνα με τα οποία οι μεταγενέστερες γενεές θα θωρούν τους προγόνους τους και κατά συνέπεια την κατοπινή πορεία τους ως έλληνες των αντιπόδων. Το βιβλίο χωρίζεται σε μικρές ιστοριούλες, οι οποίες όλες επιφέρουν κάποιο μήνυμα κεντρικό στην εμπειρία της μετανάστευσης, του ξεριζωμού από την πατρίδα και την τραυματική διαδικασία της μετεμφύτευσης και προσαρμογής στα νέα δεδομένα. Όσον αφορά την ιδιαίτερη προσεγγιση της συγγραφέως σε αυτήν την θεματολογία η οποία αποτελεί τον κανόνα της νεοελληνικής γραφής στην Αυστραλία, πληρεί όλα τα κριτήρια αυτής δηλαδή – εξέταση των αιτίων της μετα΄ναστευσης – κάτι που γίνεται στο μικρό διήγημα Ο Γολγοθάς του Πατέρα – όπου η συγγραφέας πρωτοπορεί, εξιστορώντας την πρώτη εμπειρία ενός ξεριζωμού της οικογενειάς της - στα χρόνια της μικρασιατρικής καταστροφής. Η πλοκή είναι αξιοσημείωτη – μιλά για την κατατροφή και την εξορία μελών της οικογένειας στην Καισάρεια. Αποτελεί προοιωνός της δεύτερης μεγάλης μαζικής μετανάστευσης μεταπολεμικά και έτσι η πρόσθεσαη αυτού του διηγήματος στη συλλογή είναι αρκετά πετυχημένη. Άλλωστε αυτό που κάνει το βιβλίο αυτό να ξεχωρίζει από τις τόσες άλλες αναφορές στη μετανάστευση που έχουν γραφθεί τα τελευταία χρόνια, είναι το απαλό, γλυκό, προσωπικό επεξηγηματικό αλλά και εξομολογητικό στυλ της συγγραφέως. Εκμηδενίζει την απόσταση μεταξύ συγγραφέα και αναγνώστη με την απλότητα και την ζεστασιά του λόγου της, κάτι που χαρακτηρίζει τη συγγραφέα γενικότερα.

Αυτό που εντυπωσιάζει από το έργο της συγγραφέως όσο τίποτα άλλο είναι ότι ενώ το έργο της σφίζει από μηνύματα, ενώ αποτελεί κάτοπτρο της ιστορικής και κοινωνικής πορείας της παροικίας μας, ενώ αντικατοπτρίζει πιστότατα την σημερινή μας κατάσταση, δεν μας κάνει κύρηγμα. Αντίθετα, αφήνει στην αναγνώστη να ανιχνεύσει της καταβολές αλλά και τις καταβολάδες που πηγάζουν από τη μελείχιο και απαλή ροή των διηγημάτων της. Η γραφή της είναι απλή, εξομολογτηική, εκμηδενίζοντας οποιαδήποτε απόσταση μεταξύ συγγραφέως και αναγνώστη. Μέσα στη γραφή της, βρίσκουμε το ίδιο χαμόγελό, την ίδια θέρμη, την ίδια στοργή και την ίδια άγάπη για τον άνθρωπο που θα εντοπίσει ο αναγνώστης σε μία πρώτη προσωπική επαφή με την συγγραφέα. Το βιβλίο αυτό είναι ένα γνήσιο βιβλίο και το γεγονός ότι μία συγγραφέας τόσο αγάπησε τον κόσμο γύρω της ώστε συνέγραψε το βιβλίο αυτό για να μοιράσει με γενναιοδωρία τα ψείγματα της σκέψης και ψυχής της, πρεπει να μας προκαλεί όχι μονο το θαυμασμό αλλά την ευγνομωσύνη όλων μας. Από το βιβλίο αυτό, εγώ ένας αυτραλογεννημένος έλληνας εντάχθηκα σε έναν κόσμο ανθρώπων που έχουν την ίδια καταγωγή, τα ίδια βιώματα, τους ίδιους προβληματισμούς και τις ίδιες ανυσηχίες για το μέλλον με τους δικούς μου. Κατά συνέπεια ο κόσμος της συγγραφέως είναι και δικός μου κόσμος και είναι ακριβώς για αυτό το λόγω που αξίζουν τα ανάλεκτά της να αντέξουν το χρόνο και να αποτελεούν σημείο αναφορά για τις επόμενες γεννέες. Αυτές οι γενεές οφείλουν να γνωρίσουν ότι η πρώτη γενιά δεν ήταν απλώς η γενιά που επιφοτώθηκε τη σκληρή δουλειά της φάμπρικάς και της κατασκευής των παραδοσιακών μας δομών, μία μονοδιάστατη πέτρνιη καρικατούρα των προλεταριατών, αλλά μία ανθρώπινη γενιά, με προβληματισμούς, με χαρές και με λύπες, με προσωπικά βιώματα τα οποία στην καθημερινή βιοπάλη και στον αγώνα για ενσωμάτωση στην ευρύτερη κοινωνία, κινδύνεψαν να χαθούν. Πέραν λοιπόν του ότι τα διηγήματα αυτά αντιπροσωπέυουν τις εμπειρίες της πρώτης γενιάς και έτσι αξίζουν να διαβαστούν από αυτή, το ιστορικό κατόρθωμα της συγγραφέως είναι ότι κατάφερε να κάνει πιο ανθρώπινη, πιο προσιτή την Προμηθείκή γενιά των πρωτόπλαστών μεταναστών που έδω σχημάτισαν τη δική τους Νέα Εδέμ, στις επόμενες γενεές. Το ΄μονο κρίμα είναι ότι το συναίσθημα αυτό καλλιεργείται λίγο αργά – όταν οι περισσότεροι νέοι έχουν αποξενωθεί από την παροικία μας και δεν είναι σε θέση να διαβάσουν ή να κατανοήσουν το διη΄γηματα εκείνα που είναι γραμμένα στην ελληνική γλώσσα.Για τους γνωστικούς όμως, για τους ερευνητές του μέλλοντος, το βιβλίο αυτό αποτελεί πολύτιμός θησαυρός."

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ - ΑΛΙΣΑΒΩ, ΚΥΝΗΓΩΝΤΑΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

2011-03-17T14:01:00.003-07:00

Στην κατάμεστη αίθουσα της Ελληνικής Ορθόδοξης Κοινότητας μελβούρνης και Βικτωρίας διεξήχθηκε την Κυριακή, 13 Μαρτίου, η παρουσίαση της αγγλικής μετάφρασης του βιβλίου του Στρατή Βακρά: «Ἁλισαβώ, Κυνηγώντας το Όνειρο.» Στον χαιρετισμό του, ο Πλούταρχος Δεληγιάννης αναφέρθηκε στα κοινά βιώματα όλων των μεταναστών τα οποία βρίσκουν πρόσωπο στους ήρωες του βιβλίου. Ο καθηγητής Χρήστος Φίφης στην ομικλία του αναφέρθηκε στην σπουδιαότητα του βιβλίου για τον κανόνα της ελληνοᾱυστραιανής λογοτεχνίας.
Ο κύριος ομιλητής και επίσης μεταφραστής του βιβλίου στην αγγλική, ο γραμματέας της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας, Κώστας Καλυμνιός σχολίασε:
«Ειλικρινά ένα τέτοια βιβλίο γραμμένο στο σατυρικό στυλ ενός Ραμπελαί δεν έχει ξαναεκδοθεί εδώ στην Αυστραλία. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα αριστούργημα, με μια τρανή δόση υψηλής φάρσας. Σε αντίθεση με αντίστοιχα έργα τα οποία προσπαθούν να αποδώσουν εκείνη την πρωταρχική περίοδο της άφιξης των ελλήνων μεταναστών στην Αυστραλία, ο συγγραφέας χρησιμοποιεί με δεξιοτεχνία και αφθονία την αίσθηση του χιούμορ ώστε να καταστήσει ευκολοχώνευτη την ιμπρεσσιονιστική του όψη των κοινωνικών συνθηκών και υπόβαθρων εκείνων που σχημάτισαν τις κοινωνικές αντιλήψεις των ηρώων του –όπου οι αντιλήψεις αυτές αποτελούν αφετηρία από την οποία οι ήρωες του βιβλίου αντιμετωπίζουν και ενσωματώνονται, στο σημείο όπου αυτό γίνεται εφικτό, στο νέο τους περιβάλλον. Πολύ γρήγορα, συνειδητοποιούμε ότι τα ιδανικά της ηθικότητας, ανεξαρτησίας, δικαιοσύνης, αυτάρκειας, καθώς και του σκεπτικισμού όσον αφορά το μεταφυσικό κόσμο, τα οποία διακατέχουν το κύριο μήνυμα του βιβλίου είαι τυπικά συστατικά της μυθοποίησης του μετανάστη από τον ίδιο τον έλληνα μετανάστη, στη χώρα αυτή. Η πίστη στον εαυτό μας είναι αυτό που μας επιτρέπει να αντιμετωπίσουμε την οποιαδήποτε πρόκληση, και ο συγγραφέας θεωρεί την δυναμικότητα και ικανότητες των ηρώων του ως κύριοι παράγοντες για την πλοήγησή τους μεταξύ συμπληγάδων όπως πολέμοι, πείνα, φτώχια, την μετάσταση σε ξένη χώρα, ακόμη και ανεκτικότητα και συμφιλίωση για αυτούς που περιφρονούν τα χρηστά ήθη.
Αυτή η διαλεκτική μεταξύ παραδοσιακών ηθών και αυτών που οι πρωτόπλαστοι μετανάστες σχημάτησαν στη Νέα τους Εδέμ φαίνεται από την εισαγωγή αντι-ηρώων στο κείμενο. Όσοι λίγοι αγγλόφωνοι της Τρίτης γενιάς διαβάσουν το βιβλίο θα οφεληθούν, αν ευαισθητοποιηθούν από τα όσα γράφει ο συγγραφέας, εντοπίζοντας μεταξύ το μεγάλο χάσμα των προσδοκιών του Στρατή Βακρά και της πρώτης γενιάς, και της σημερινής πραγματικότητας και γιαυτό πιστεύω ότι η μετάφραση του βιβλίου ήταν αναγκαία.
Όμως, πρέπει να ομολογήσουμε οτι το αναγνωστικό κοινὀ στο οποίο κυρίως στοχέυει ο συγγραφέας είναι η πρώτη γενιά η οποία θα βρει στα καμώματα των πρωταγωνιστών και των φίλων τους, κοινά βιώματα και αντιλήψεις, τους ίδιους προβληματισμούς και τις ίδιες ανησυχίες. Αύριο μεθάυριο, ακόμη και σε εκατό χρόνια, εύχομαι ότι οι ανησυχίες, οι προβληματισμοί και οι προκαταλήψεις αυτών των ζωντανών, δραστήριων ανθρώπων θα δονούνται ακόμη μέσα από τα λόγια του Στρατή Βακρά, έστω μεταγλωττισμένα να υπάρχουν ως σημείο αναφοράς για την περαιτέρω πορεία των ελλήνων της Αυστραλίας, συνοδευόμενα από το χιούμορ, τον ανθρωπισμό και την αγάπη για τον άνθρωπο που τόσο διακατέχουν τον συγγραφέα.»

Στο τέλος της παρουσίασης ο συγγραφέας Στρατής Βακράς αναφέρθηκε στα γεγονότα εκείνα που τον ώθησαν να γράψει το βιβλίο και έσπευσε να διαβεβαιώσει τους παρευρισκομένους ότι οι κύριοι (αντι)ήρωες του βιβλλιου υπήρξαν αληθινά, γνωστά του πρόσωπα.

LETTER TO BISHOP SURIEL OF THE COPTIC CHURCH EXPRESSING SOLIDARITY WITH THE COPTS IN EGYPT

2011-03-15T14:03:00.001-07:00

ΜΗΝΥΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΟ ΔΙΩΓΜΟ ΤΩΝ ΚΟΠΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ

16 Μαρτίου

Προς Θεοφιλέστατον Επίσκοπο Μελβούρνης

Σουριήλ,

Κοπτική Επισκοπή Μελβούρνης

Θεοφιλέστατε,

Με την παρούσα επιστολή, θέλουμε, ζητώντας την ευλογία σας, να εκφράσουμε τη βαθιά μας ανησυχία για την επιδείνουσα κατάσταση που επικρατεί στην Αίγυπτο όσον αφορά το γηγενές της πληθυσμό Κόπτων Χριστιανών.

Η Πανηπειρωτκή Ομοσπονδία Αυστραλίας, ως κύριο αντιπροσωπευτικό όργανο των εν Αυστραλία Ηπειρωτών, αναγωρίζει τον ιδιαίτερα μακρόχρονο δεσμό που συνδέει τους Ηπειρώτες με την Αίγυπτο - ένας θεσμός που έχει διάρκεια αιώνων, εφόσον υπήρχε ακμάζουσα Ηπειρώτικη παροικία στην Αλεξάνδρεια και το Κάϊρο, έως το 1954.

Πόλλοι από τους μεγάλος ευεργέτες του Ελληνικού Έθνους, οι οποίοι συνέβαλαν όσο κανεις άλλος στην αναγέννηση και ανασυγκρότηση της πατρίδς μας, όπως ο Αβέρωφ και ο Τοσίτσας, υπήρξαν Ηπειρώτες που έζησαν και μεγαλούργησαν στην Αίγυπτο. Ακόμη και σήμερα, παραμένει στην Άιγυπτο, ένα μικρό απομεινάρι της ιστορικής Ηπειρώτικης παροικίας.

Με ανησυχία μαθαίνουμε από μέλη της προαναφερθείσας παροικίας στην Αλεξάνδρεια, ότι παρόλο της πτώσης του προηγούμενου καθεστώτος, οι Κόπτες Χριστανοί δεν χαίρουν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα στη χώρα τους και μάλιστα δέχονται επιθέσεις από εξστρεμιστές και τις Αιγυπτακές ένοπλες δυνάμεις, δολοφονούνται, απειλούνται και πυρπολούνται οι εκκλησίες τους, σχεδόν καθημερινώς.

Μας είναι οδυνηρή και απαράδεκτη η σκέψη ότι στις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα οι Κόπτες Χριστιανοί δεν βρίσκουν προστασία και καταφύγιο στη χώρα εκείνη όπου προσέφυγε η οικογένεια του Θεανθρώπου ζητώντας καταφύγιο πριν δύο χιλιετίες και ότι σήμερα, στη χώρα όπου διαμορφώθηκε και εξαπλώθηκε η Ορθοδοξία, (η οποία άλλωστε αποτελεί κοινή μας παράδοση) οι Χριστιανοί βρίσκονται ακόμη υπό διωγμό. Επιτέλους θα πρέπει να εξασφαλισθεί η θέση των γηγενών Κόπτων Χριστιανών της Αιγύπτου ως νόμιμο και συστατικό στοιχείο μιας ανανεωμένης Αιγυπτιακής Δημοκρατίας.

Η Ομοσπονδία μας καλεί τόσο το Αυστραλιανό, όσο και το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών να ασκήσουν οποιδήποτε διπλωματκά μέσα έχουν στη διάθεσή τους, ώστε να πιέσουν τις Αιγυτιακές αρχές να αποδόσουν στους Κόπτες όλα τα ανθρώπινα τους δικαιώματα και να εξασφαλίσουν την σωματκή τους ακεραιότητα και ασφάλεια.

Περαιτέρω σας παρακαλούμε όπως μας επιτρέψετε να ενώσουμε τις προσευχές μας με τις δικές σας, υπέρ της ασφάλειας των Κόπτων Χριστιανών στην Άιγυπτο, της αναπάυσεως των ψυχών των θυμάτων του εξτρεμισμού και της ειρήνης για την ευρύτερη περιοχή.

Μετά τιμής,

Κωνσταντίνος Καλυνιός
Γραμματέας.

NORTHERN EPIRUS IS NOT A DIRTY WORD

2011-03-08T14:01:00.000-08:00

Way back in 1960, just around the time when the leader of the USSR Nikita Khrushchev suggested to the paranoid leader of Stalinist Albania Enver Hoxha that autonomy be granted to Northern Epirus, as the majority population in this region along the border with Greece, was of ethnic Greek origin, George Papandreou, the grandfather of the current Greek Prime Minister, known also by the sobriquet: “Grandfather of the Republic,” said the following in Parliament:
“What all Greek Governments need to know is that the Northern Epirus issue continues to exist. And what should be forbidden down the ages, is the denial of our sacred claims. With regards to Northern Epirus, these claims are sacred and indelible.”
Fast forward some fifty years later to the government of George Papandreou’s grandson and his namesake, and a totally different state of affairs exists. Recently the Greek Consul in the southern city of Korytsa (Korçë), Theodoros Oikonomou-Kamarinos was recalled to Athens in disgrace after mentioning at a meeting celebrating the twentieth anniversary of the founding of the ethnic Greek political party OMONOIA in that city, that “this region is referred to as Northern Epirus,” and that “your grandfathers were Greek.” That the grandfathers of members of the Greek minority in Korytsa were Greek seems axiomatic. During 1914, bloody battles between Greeks and Albanians took place in order to secure the city for the autonomous Greek state of Northern Epirus and Korytsa’s inclusion within that state was agreed to by the Albanian government of the time. Further, between 1916-1918, the region of Korytsa was annexed by Greece and local representatives represented the region in the Greek parliament. As late as 1940, the Greek inhabitants of Korytsa jubilantly welcomed the Greek army into their city, fighting off the Italian invaders. The Greeks are therefore…Greek.
Enver Hoxha did not consider the Greeks of Korytsa to be Greek. When he created a small minority zone – the only region in which the Greek language could be taught or spoken – he made sure to include only one hundred villages along the valley of Dropoli and exclude most Greek inhabited territory from it. As a result, the Greeks of Cheimarra on the west coast, the Greeks of Premeti, Korytsa and Moschopoli were denied education in their language for fifty years. For some strange reason, these Greeks continued to remember that they were Greeks. Paradoxically, considering that they possessed the same culture and history as the Greeks south of the border, they, north of the border, considered themselves to be living in Northern Epirus. Funnily enough, there exist maps and treatises from Roman times that corroborate their claims. Epirus is a geographical and cultural entity that extends from the Ambracic gulf to the gulf of Avlona. It is not, unless defined as such by nation states, a political entity.
The Greek government would disagree. Ever since the PASOK government came to power, it has displayed a marked aversion to use of the term Northern Epirus, despite the fact that this is the term by which Greeks of the region identify themselves. In its inept attempts to pacify and conciliate Albanian governments who from time to time raise irredentist claims concerning western Epirus, the Greek government has taken upon itself the Orwellian task of making use of the term Northern Epirus a thoughtcrime –considering all those who employ it, rabid nationalists.
This could be excusable if successive Greek governments had a coherent policy concerning the Greeks of Northern Epirus and the rest of Albania, but they have, over the decades, proved they have not. Since the eighties, government representatives purported the fiction that Stalinist Albania was a worker’s paradise, that no Greeks lived there and that if they did, they were more privileged than the Greeks in Greece. Consequently in 1987, the official state of war existing between Albania and Greece since the forties was declared over, without the Greek government extracting any concessions as to the protection of human rights of the Greeks in Albania and ever since, Greek government policy in the region could be characterised as a mixture of inept meddling in and undermining the Greek minority’s attempts to organise themselves politically, while making no real attempt to safeguard their rights as a minority.
This deprecating attitude towards Northern Epirus and its people can also be evidenced by Greek consulate representatives here in Australia. In a manner eerily akin to the brave Consul Kamarinos, I was warned by a former Greek Consul-General that I had better: “stop talking about Northern Epirus, or there would be consequences.” Another, relatively benign and friendly Consul General once remarked to me: “So what do you want us to do? To invade Albania, kill the Albanians, and make room for the Northern Epirots?” Try as we might, we have never been able to convince Greek officials that the fact that hundreds of thousands of Greeks just across the border are subject to a corrupt regime that cannot protect and sometimes cynically abrogates basic rights such as the right to free elections, the right to Greek education and the right to non-discrimination is of grave concern. For them, the whole issue is a joke.
Why should Greece attempt to prohibit use of the term “Northern Epirus,” thus denying to its people, the right to self-identification? Why is this term considered offensive and having expansionist connotations when at the same time we freely use terms such as Constantinople (instead of Istanbul), Asia Minor, (instead of Turkiye), or Pontus (instead of Karadeniz Bölgesi), without consideration as to whether these carry similar connotations to a larger and eminently more important neighbour? Obviously this inconsistency can only be explained by cynical, arbitrary policy considerations, not reality.
What the pompous and short-sighted Greek officials who have recalled the feisty and unrepentant Consul Kamarinos to Athens for discipline fail to realise in their arrogance is the fact that for over half a decade, the Greeks of Northern Epirus have been isolated and have stoically retained their Hellenism under the most harrowing conditions – treated as class enemies owing to their bourgeois pursuits and as enemies of the state owing to their ethnic affiliation. These are the descendants of Zappas, Tositsas and so many other benefactors who donated their entire estates towards the construction of the public buildings of Athens and the founding of the modern Greek state. Today, their beneficiaries, the bureaucrats and the politicians show their gratitude by pouring scorn upon their people and abandoning them to their fate, despite their valiant efforts to cling to their identity. They, and those who are concerned for them are, for neo-Hellenes, nothing more than objects of derision.
The arrogance of Greek officials who persecute those of their brethren who seek to encourage and console their compatriots comes at a most crucial point in the history of Northern Epirus. Finally, after years of refusing to do so, the Albanian government is poised to conduct a census that will reveal much about the status of minorities within that country. All Consul Kamarinos wanted to do, was to remind his long suffering compatriots that he recognizes their heritage and encourage them not to be afraid to freely express this. His masters in Athens however, have other ideas, none of them coherent.
What the Greek foreign ministry implies, by its conduct, is that there is no point for Greeks living without the borders of Greece to cling to their traditions and their customs for these are considered quaint by the metropolis and our efforts of no value. If ever the time comes that we will need protection and a voice of support, it is questionable, in the light of the abandonment of the Northern Epirots – a group of people who have contributed to the welfare of Greece far more than us, whether we will find it in our country of origin.
It is sad that there is so much truth in the Cheimarriot folk song: «Τα Γιάννενα ονειρεύονται, η Κρήτη ξαποσταίνει, βουβή η Θεσσαλονίκη, η Αθήνα ξεφαντώνει... Ποιος βογγάει σα να πεθαίνη; -Χειμάρρα, όλορθη.» It is also sad that we, along with brave Consul Kamarinos were led to believe that our culture included values of solidarity, concern and mutual assistance. We have Greek officialdom to thank, for disabusing us of our illusions.

DEAN KALIMNIOU

kalymnios@hotmail.com

First published in NKEE on Saturday 5 March 2011

PFA AT ANTIPODES FESTIVAL

2011-03-06T00:45:00.000-08:00

Στις 5-6 Μαρτίου 2011, το κέντρο της Μελβούρνης ντύθηκε στα γαλανόλευκα εφόσον εόρτασε σύσσωμη και ενωμένη η ελληνική παροικία, το αποκριάτικο Φεστιβάλ "Αντίποδες." Η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας έδωσε το δυναμικό της παρόν στο Φεστιβάλ, σε όλους του τους τομείς. Εν πρώτοις, αξίζει να αναφερθούμε στο λαογραφικό περίπτερό μας, το οποίο απέσπασε το θαυμασμό και τα συγχαρητήρια του κόσμου. Το περίπτερο ήταν αναπαράσταση του παραδοσιακού Ηπειρώτικου σπιτιού.

Στον αργαλειό, που θύμιζε παλιούς αλλά αξέχαστους καιρούς, ύφαινε η κυρία Σταυρούλα επί ώρες, δείχνοντας στους μεταγενέστερους, μια πτυχή της παραδοσιακής ζωής του χωριού που έχει εκλέψει. Επίσης, τα κουδούνια των προβάτων, που άλλωστε ήταν και τα αγαπημένα αντικείμενα των επισκεπτών, σκάφες, αγγιά, παραδοσιακή κάπα του παζαριού, και ακόμη και αντικείμενα ιστορικής αξίας, όπως το γιαταγάνι του Εσάτ πασά, του τελευταίου πασά των Ιωαννίνων -όλα αυτά κατέστησαν το περίπτερό μας σωστό λαογραφικό μουσείο. Οφείλουμε να πούμε ότι εμπνευστές του περίπτερου και κύριοι χορηγοί του είναι το ζεύγος Πορφύρη, τους οποίους και υπερευχαριστούμε για την πολύτιμη τους προσφορά τα προηγούμενα χρόνια, όπου διοργάνωναν αυτοί το περίπτερο και για τη δωρεά προς έκθεση πολλών αντικείμενων. Αναβιώνοντας την παράδοση ήταν οι γενναίοι μας φουστανελοφόροι, ο πατριάρχης των Ηπειρωτών, ο Γιώργος Κωνσταντινίδης, ο οποίος στην όγδοη δεκαετία της ζωής του, έδωσε ιδιαίτερο χρώμα στο περίπτερο, χορεύοντας παραδοσιακούς χορούς με τους επισκέπτες μας και κρούοντας τα κουδούνια. Επίσης αξιόλογος φουστανελλάς, ο πρόεδρος μας ο Δημήτρης Βάρνας, ο οποίος στο κλαρίνο, μαζί με τον Κώστα Δήμου στο ακορντεόν, τον Χαράλαμπο Σιόρο στο ντέφι και το τραγούδι και τον Κώστα Kαλυμνιό στο βιολί, σχηματίστηκε η Ηπειρώτικη κομπανία, η οποία διασκέδασε τους παρευρισκόμενους με παραδοσιακή Ηπειρώτική μουσική.Εντύπωση μας έκανε επίσης η προσέλευση πολλών ξένων συμπολιτών, οι οποίοι ήθελαν να μάθουν για την Ήπειρο, εξέτσαν τα εκθέματά μας με ενδιαφέρον και μας έκαναν πολλές ερωτήσεις. Ήταν μια μοναδική ευκαιρία να εκθέσουμε τον πολιτισμό μας και την ιστορία μας στην ευρύτερη Αυστραλιανή κοινωνία. Διότι αυτό είναι που στιγματιζει πραγματικά ένα πετυχημένο Φεστιβάλ: το οποίο πρέπει να εξυπηρετει δύο σκοπούς -να διασκεδάζει τους έλληνες αλλά και να προβάλλει τον πολιτισμό μας στους ξένους.

Αυτό πιστεύουμε ότι το πετύχαμε το Σαββατοκύριακό που πέρασε. Ήταν πάμπολλοι οι Κινέζοι και Άραβες φοιτητές που μας προσέγγισαν και συζήτησαν μαζί μας, διάφορα θέματα γύρω από την ιστορία της Ηπειρου. πολλοί Κινέζοι βρήκαν κοινά σημεία στα μουσικά ακούσματα των μουσικών παραδόσεων -κάτι που δεν είναι καθόλου πράξενο, εφόσον βασίζονται και οι δυο στην πεντατονική κλίμακα. Οι δε Άραβες, συνέκριναν τα παραδοσιακά σκεύη με τα δικά τους και ζητούσαν πληροφορίες για το τζαμί των Ιωαννίνων.

Ήταν ενδιαφέρον επίσης το να παρατηρέι κανείς τις εντυπώσεις των συμπαροίκων μας, όλων των ηλικιών. Οι νέοι Αυστραλογεννημένοι έλληνες σχεδόν όλοι τους πέρασαν από μπροστά αδιάφοροι. Έβλεπε κανεις στο πρόσωπό τους ένα αισθημα ντροπής ή απειλής. Πολλά μικρά παιδιά, όταν οι μητέρεες τους ήθελαν να τα φωτογραφήσουν μπροστά από το περίπτερο έμπηξαν στα κλάματα και αρνιούνταν να πλησιάσουν, ενώ τα παιδιά άλλων εθνικοτήτων φωτογραφίζονταν με χαρά και ενθουσιασμό. Εδώ μπορεί κανεις να εντοπίσει τις ρίζες ενος κόμπλεξ που κάνει πολλά ελληνόπουλα της νέας γενιάς να ντρέπονται για την καταγωγή τους. Είμαστε περίφανοι για τα νεαρά μέλη μας, διότι αποτελούν εξαίρεση του κανόνος. όπως τόνισε ο γραμματέας της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδιας Αυστραλίας Κώστας Καλυμνιός σε συνέντευξη που έδωσε στον κρατικό ραδιοσταθμό SBS, η ιδιέα του πολυπολιτισμού σημαινει να μπορεί κανείς να περπατά στο κέντο της πόλης ντυμένος με την εθνική του ενδυμασία, άφοβα και με περιφάνεια. Πώς αλλιώς άλλωστε θα διατηρήσουμε την ταυτότητά μας;

Αυτό που μας χαροποίησε ιδιαίτερα, ήταν η πανηγυρική ατμόσφαιρα που επικρατούσε στην πλατεία Marble Centre. Συμμετείχαμε όλοι στην αναβίωση πολλών εθίμων, γλεντήσαμε, χορέψαμε και διασκεδάσαμε με την καρδιά μας.

Επίσης, μέλης της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδιας Αυστραλίας συμμετείχαν στην παρέλαση των μασκοφόρων και μεταμφιεσμένων παιδιων, συνοδέυοντάς τους στην κύρια σκηνή με παραδοσικά όργανα.

Ο γραμματέας της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυαστραλίας υπήρξε επίσης ένας απο τους διατητές του δημοφιλέστατου και πλέον καθιερωμενου αγώνος χορού του Ζορμπά.

Ἐνα πάρα πολύ ενδιαφέρον στοιχείο του φετινού Φεστιβάλ ήταν η έκθεση διάφορων παραδοσιακών εδεσμάτων και φαγητών. Οι κυρίες της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας συμμετειχαν ενεργά σε αυτή την προσπάθεια, ανακαλύπτνοντας στο κοινό, τα μυστικά της κατασκευής της Ηπειρώτικης πίτας. Ευχαριστούμε ιδιαίτερα, την κυρία Σταυρούλα, τη Σοφία Βάρνα, την Ελένη Καλυμνιού, τη Βασιλική Αναγνώστου και την Μαρία Καλαϊτζή για την βοήθειά τους.

Του χρόνου, προσβλέπουμε σε μία ακόμη πιο πλούσια, βελτιωμένη και πολύπτυχη συμμετοχή της Ομοσπονδίας μας στο Φεστιβάλ. Ευχαριστούμε την Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Μελβούρνης για την όλη διοργάνωση και τη βοήθειά της και συγχαίρουμε του νέους διοργανωτές Λεωνίδα Βλαχάκη και Τάμυ Ηλιού για την άψογη διοργάνωση και το επίτευγμά τους.

NORTHERN EPIRUS IS NOT A DIRTY WORD

2011-02-21T17:43:00.000-08:00

Way back in 1960, just around the time when the leader of the USSR Nikita Khrushchev suggested to the paranoid leader of Stalinist Albania Enver Hoxha that autonomy be granted to Northern Epirus, as the majority population in this region along the border with Greece, was of ethnic Greek origin, George Papandreou, the grandfather of the current Greek Prime Minister, known also by the sobriquet: “Grandfather of the Republic,” said the following in Parliament:
“What all Greek Governments need to know is that the Northern Epirus issue continues to exist. And what should be forbidden down the ages, is the denial of our sacred claims. With regards to Northern Epirus, these claims are sacred and indelible.”
Fast forward some fifty years later to the government of George Papandreou’s grandson and his namesake, and a totally different state of affairs exists. Recently the Greek Consul in the southern city of Korytsa (Korçë), Theodoros Oikonomou-Kamarinos was recalled to Athens in disgrace after mentioning at a meeting celebrating the twentieth anniversary of the founding of the ethnic Greek political party OMONOIA in that city, that “this region is referred to as Northern Epirus,” and that “your grandfathers were Greek.” That the grandfathers of members of the Greek minority in Korytsa were Greek seems axiomatic. During 1914, bloody battles between Greeks and Albanians took place in order to secure the city for the autonomous Greek state of Northern Epirus and Korytsa’s inclusion within that state was agreed to by the Albanian government of the time. Further, between 1916-1918, the region of Korytsa was annexed by Greece and local representatives represented the region in the Greek parliament. As late as 1940, the Greek inhabitants of Korytsa jubilantly welcomed the Greek army into their city, fighting off the Italian invaders. The Greeks are therefore…Greek.
Enver Hoxha did not consider the Greeks of Korytsa to be Greek. When he created a small minority zone – the only region in which the Greek language could be taught or spoken – he made sure to include only one hundred villages along the valley of Dropoli and exclude most Greek inhabited territory from it. As a result, the Greeks of Cheimarra on the west coast, the Greeks of Premeti, Korytsa and Moschopoli were denied education in their language for fifty years. For some strange reason, these Greeks continued to remember that they were Greeks. Paradoxically, considering that they possessed the same culture and history as the Greeks south of the border, they, north of the border, considered themselves to be living in Northern Epirus. Funnily enough, there exist maps and treatises from Roman times that corroborate their claims. Epirus is a geographical and cultural entity that extends from the Ambracic gulf to the gulf of Avlona. It is not, unless defined as such by nation states, a political entity.
The Greek government would disagree. Ever since the PASOK government came to power, it has displayed a marked aversion to use of the term Northern Epirus, despite the fact that this is the term by which Greeks of the region identify themselves. In its inept attempts to pacify and conciliate Albanian governments who from time to time raise irredentist claims concerning western Epirus, the Greek government has taken upon itself the Orwellian task of making use of the term Northern Epirus a thoughtcrime –considering all those who employ it, rabid nationalists.
This could be excusable if successive Greek governments had a coherent policy concerning the Greeks of Northern Epirus and the rest of Albania, but they have, over the decades, proved they have not. Since the eighties, government representatives purported the fiction that Stalinist Albania was a worker’s paradise, that no Greeks lived there and that if they did, they were more privileged than the Greeks in Greece. Consequently in 1987, the official state of war existing between Albania and Greece since the forties was declared over, without the Greek government extracting any concessions as to the protection of human rights of the Greeks in Albania and ever since, Greek government policy in the region could be characterised as a mixture of inept meddling in and undermining the Greek minority’s attempts to organise themselves politically, while making no real attempt to safeguard their rights as a minority.
This deprecating attitude towards Northern Epirus and its people can also be evidenced by Greek consulate representatives here in Australia. In a manner eerily akin to the brave Consul Kamarinos, I was warned by a former Greek Consul-General that I had better: “stop talking about Northern Epirus, or there would be consequences.” Another, relatively benign and friendly Consul General once remarked to me: “So what do you want us to do? To invade Albania, kill the Albanians, and make room for the Northern Epirots?” Try as we might, we have never been able to convince Greek officials that the fact that hundreds of thousands of Greeks just across the border are subject to a corrupt regime that cannot protect and sometimes cynically abrogates basic rights such as the right to free elections, the right to Greek education and the right to non-discrimination is of grave concern. For them, the whole issue is a joke.
Why should Greece attempt to prohibit use of the term “Northern Epirus,” thus denying to its people, the right to self-identification? Why is this term considered offensive and having expansionist connotations when at the same time we freely use terms such as Constantinople (instead of Istanbul), Asia Minor, (instead of Turkiye), or Pontus (instead of Karadeniz Bölgesi), without consideration as to whether these carry similar connotations to a larger and eminently more important neighbour? Obviously this inconsistency can only be explained by cynical, arbitrary policy considerations, not reality.
What the pompous and short-sighted Greek officials who have recalled the feisty and unrepentant Consul Kamarinos to Athens for discipline fail to realise in their arrogance is the fact that for over half a decade, the Greeks of Northern Epirus have been isolated and have stoically retained their Hellenism under the most harrowing conditions – treated as class enemies owing to their bourgeois pursuits and as enemies of the state owing to their ethnic affiliation. These are the descendants of Zappas, Tositsas and so many other benefactors who donated their entire estates towards the construction of the public buildings of Athens and the founding of the modern Greek state. Today, their beneficiaries, the bureaucrats and the politicians show their gratitude by pouring scorn upon their people and abandoning them to their fate, despite their valiant efforts to cling to their identity. They, and those who are concerned for them are, for neo-Hellenes, nothing more than objects of derision.
The arrogance of Greek officials who persecute those of their brethren who seek to encourage and console their compatriots comes at a most crucial point in the history of Northern Epirus. Finally, after years of refusing to do so, the Albanian government is poised to conduct a census that will reveal much about the status of minorities within that country. All Consul Kamarinos wanted to do, was to remind his long suffering compatriots that he recognizes their heritage and encourage them not to be afraid to freely express this. His masters in Athens however, have other ideas, none of them coherent.
What the Greek foreign ministry implies, by its conduct, is that there is no point for Greeks living without the borders of Greece to cling to their traditions and their customs for these are considered quaint by the metropolis and our efforts of no value. If ever the time comes that we will need protection and a voice of support, it is questionable, in the light of the abandonment of the Northern Epirots – a group of people who have contributed to the welfare of Greece far more than us, whether we will find it in our country of origin.
It is sad that there is so much truth in the Cheimarriot folk song: «Τα Γιάννενα ονειρεύονται, η Κρήτη ξαποσταίνει, βουβή η Θεσσαλονίκη, η Αθήνα ξεφαντώνει... Ποιος βογγάει σα να πεθαίνη; -Χειμάρρα, όλορθη.» It is also sad that we, along with brave Consul Kamarinos were led to believe that our culture included values of solidarity, concern and mutual assistance. We have Greek officialdom to thank, for disabusing us of our illusions.

Ανακληθηκε ο πρόξενος Κορυτσάς επειδή χρησιμοποίησε τον όρο "Βόρειος Ήπειρος!"

2011-02-21T17:40:00.000-08:00

Η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας και οι κάτωθι οργανώσεις καταδικάζουν την πρόσφατη ανάκληση του προξένου της Ελλάδας στην Κορυτσά κ. Θεόδωρο Οικονόμου- Καμαρινό στηνΑθήνα, επειδή σε εκδήλωση της οργάνωσης της ελληνικής μειονότητας "ΟΜΟΝΟΙΑΣ", μιλώντας σε μέλη της ελληνικής μειονότηταςχρησιμοποίησε φράσεις όπως «την περιοχή αυτή την αποκαλούμε ΒόρειοΉπειρο», και «οι παππούδες σας ήταν έλληνες.»

Θεωρούμε την αντίδραση αυτή από το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας υπερβολική, εφόσον ο πρόξενος εξέφρασε ιστορικέςαλήθειες οι οποίες δεν σχετίζονται με τις διμερείς σχέσεις Ελλάδας-Αλβανίας.

Είναι παράλογο να θεωρείται η χρήση του όρου «Βόρειος Ήπειρος» - καθοριστικήμιας γεωγραφικής περιοχής αναπόσπαστα συνδεδεμένη με την τρισχιλετή παρουσίαελλήνων -ως πρόκληση όταν ταυτόχρονα χρησιμοποιούνται από επίσημα όργανατου Κράτους όροι όπως «Κωνσταντινούπολη,» «Μικρά Ασία,»και «Πόντος» χωρίςκαμία απολύτως διένεξη ή κύρωση. Επικροτούμε την διευκρίνιση του προξένου Θεόδωρου Οικονόμου- Καμαρινού ότιστην ομιλία του δεν εννοούσε τίποτε περισσότερο από αυτό που περιγράφει το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας του 1914 και ότι σε καμμία περίπτωση δεν παρακίνησετην μειονότητα να διεκδικήσει εδάφη, αλλά μόνο τα δικαιώματα της, και ότικάλεσε μάλιστα όλους τους Ελληνες της περιοχής να σπεύσουν ομαδικά στηνΑπογραφή και να δηλώσουν την Ελληνικότητά τους.

Η ανάκληση του προξένου, η οποία διαδραματίζεται σε περίοδο κρίσμη για τονελληνισμό της Βορείου Ηπείρου και ολόκληρης της Αλβανίας, εν όψει της επικείμενηςαπογραφής του πληθυσμού της χώρας σίγουρα στέλνει συγκεχυμένα μηνύματα στηνταλαιπωρημένη ελληνική μειονότητα, οι οποία αγωνίζεται υπό δυσχερέστατεςσυνθήκες να διατηρίσει την εθνική της ταυτότητα στις προαιώνιες εστίεςτης. Καλούμε το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας, να αναθεωρήσει την αντίδρασήτης και αντί του υπερβολικού της ενδιαφέροντός για τα λόγια του προξένου Κορυτσάς, να δείξει περισσότερη κατανόηση και ενδιαφέρον για τα προβλήματαπου αντιμετωπίζουν οι γηγενεις έλληνες της Βορείου Ηπείρου και ολόκληρηςτης Αλβανίας.

Κωνσταντίνος Καλυμνιός
Γραμματέας.

Παναγιώτης Ιασωνίδης - Συντονιστής Εθνικού Συμβουλίου Αυστραλίας
Δημήτρης Μηνάς Πρόεδρος Παμμακεδονικής Ένωσης Μελβούρνης
Κωνσταντίνος Προκοπίου -Συντονιστική Επιτροπή Κυπριακού Αγώνος
Γιάννης Ευκαρπίδης –Πρόεδρος Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων Αυστραλίας
Σπύρος Ρομποτής -Πρόεδρος Λευκαδιακή Αδελφότητα Μελβούρνης
Νικόλαος Κρικέλης, Πρόεδρος Ποντιακής Εστίας
Σωτήρης Μουρτζέας, Πρόεδρος Παν-Μανιάτικης Ένωσης Μελβούρνης

PFA wwelcomes His Eminence +Amphilochios Archbishop of New Zealand

2010-10-24T16:34:00.000-07:00

On 23 October 2010, members of the Panepirotic Federation of Australia welcomed Archbishop Amphilochios, Metropolitan of New Zealand to Australia.
Στις 23 Οκτωβρίου 2010, μέλη της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας καλωσόρισαν τον Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο Νέας Ζηλανδίας, Αμφιλόχιο στην Μελβούρνη. Ο Σεβασμίώτατος περιοδεύει σε όλη την Αυστραλία.

Panepirotic Federation of Australia Secretary, Mr Kostas Kalymnios, discussed the activities of the Federation with His Eminence and in particular, the missionary work conducted by the Archdiocese of New Zealand in the Pacific Rim.

Σε συζήτησή του με τον Σεβασμιώτατο, ο Γραμματέας της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας, Κώστας Καλυμνιός αναφέρθηκε στις δραστηριότητες της Ομοσπονδίας και στο ιεραποστολικό έργο της Αρχιεπισκοπής Νέας Ζηλανδίας στα νησιά του Ειρηνικού Ωκεανού.

A donation was provided to the Archdiocese by the Panepirotic Federation of Australia to assist the Archdiocese's missionary work. Η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας προσέφερε ένα αναμηνστικό δώρο στον Σεβασμίώτατο καθώς και δωρεά για το ιεραποστολικό του έργο.

MURDERED FOR SPEAKING GREEK

2010-08-25T19:18:00.001-07:00

Over the years, I have encountered not a few members of the Greek community, who, for their own reasons, usually political, seem to experience trouble in acknowledging that there exists in Albania, a native Greek minority that does not enjoy all the rights that are taken for granted in western democracies. Over the years, organisations such as the Panepirotic Federation of Australia that have striven to highlight abuses of such basic human rights as the right to speak or be educated in one’s native language, freedom of worship and self-determination, have been met with derision in the worst case, and generally, with benign disinterest.
The fate of some 300,000 Albanian-born Greeks is a topic that has often sparked the ire of Greek consular officials. When advised of the arbitrary and chaotic way in which licenses were granted (or rather withheld) by the Albanian government for the operation of Greek schools in Albania, the immediately former Consul-General of Greece smugly told me: “So what do you want me to do? Kill all the Albanians in Albania and let you people take over? That’s what you want isn’t it? If you don’t stop talking about this issue within the community, there will be consequences.”

Perhaps the death of a 37-year-old ethnic Greek man in the coastal town of Cheimarra, a few weeks ago, who was reportedly run over by Albanians for speaking Greek in his own shop, will convince inexplicably hostile parties such as the abovementioned, that serious human rights abuses are being visited upon the Greeks of Albania and that hiding ineptitude and impotence under the guise of lashing out at so-called “nationalists” and “extremists” who draw attention to their plight, results in a further deterioration in the quality of life of a people that have basically been abandoned by their compatriots around the world. According to eyewitness reports from Cheimarra, in the days leading up to the murder, the Albanian Prime Minister Sali Berisha was officially opening roads in the region, accompanied by a claque of bussed-in supporters chanting slogans and waving Albanian flags. Several of these supporters became incensed at hearing the Greek language spoken in Cheimarra, as Cheimarra, is held by the government to be an Albanian region, it being left out of the designated Greek minority zone by the previous communist regime as a reprisal for the predominantly Greek inhabitants of the region refusing to collaborate with the communists. Ever since the institution of “democracy” in Albania, Cheimarra has become a hot-spot, especially during election time, where incidents of violence by Albanian nationalists, intimidation of Greek voters and even the theft of ballot boxes so as to minimize the chance of Greek candidates being elected has become common. In a recent trip to Cheimarra, I met with a resident who was stabbed by an unidentified masked man as he was waiting in line to vote. Cheimarra, which now has a mixed population owing to the resettlement of Albanians in Greek areas during the communist era, is a problem, simply because the presence of Greek speakers and the election of a Greek mayor belie fifty years of propaganda.
Consequently, the reason why some elderly Greek inhabitants of Cheimarra were threatened by knife-wielding supporters of Berisha to stop speaking Greek can easily be discerned. A few hours later, Aristotelis Goumas was subjected to a tirade of abuse by three Albanian men from Avlona, for speaking Greek in his shop. When he asked the men to settle the issue outside, they rammed his motorcycle with their car and then ran over him twice. The culprits suspects were charged in the incident, , while local media referred to a traffic accident instead of a possible homicide and no police press release was issued.
The Albanian Prime Minister, Sali Berisha, appeared to condemn the attack, stating: “This is an act of extreme and blind fanaticism. I cannot believe that Albanians do not know that this town is bilingual and has been for 100 to 200 years.” In actual fact, his statement is more insidious than meets the eye. People have been speaking Greek in Cheimarra, an ancient Greek colony, continuously for over 2,000 years. The Albanian PM is, in condemning the specific act of violence, attempting to perpetuate the well-worn lie propagated by many Albanian historians that Greeks are merely recent migrants to the region, with no historical ties to it. This cynical statement insults the inhabitants of Cheimarra and gives them cause to worry about the future.In Athens, foreign ministry spokesman Grigoris Delavekouras said the incident and information that the alleged perpetrators acted out of ethnic prejudice have unnerved the Greeks of the region: "Such unacceptable and criminal acts aim to generate ethnic tension, with unforeseen consequences, and to undermine Greek-Albanian bilateral relations . The Albanian government must guarantee the proper and swift dispensation of justice, something that will comprise the only answer, in practice, to the reasonable concerns of the Greek national minority in Albania."
Words do not go far enough this time. How many people need to be killed and intimidated, how many confiscated pieces of land need not to be returned, how many schools need to be permitted operation, how many churches vandalized before it is realised that the Albanian government cannot or does not want to protect its Greek citizens? How much more suffering do the hapless Greeks of the region need to endure before smug, short-sighted, dismissive and contemptuous Greek bureaucrats express hideous sentiments about their compatriots, who are putting their lives at risk in order to preserve their identity and who have done so for a century, unassisted by the Greek government?

Vangelis Doules, Member of the Albanian Parliament and president of the Union for Human Rights Party has demanded the institution of the Greek language as an official language of local government in the region, the inclusion of Greeks in the local police force, official recognition that Greeks exist in large numbers over a large region of Southern Albania and should enjoy the right to Greek education wherever they exist, not in an artificially designated minority zone. The institution of these measures would go a long way in ensuring peace and harmony in the region. Further, these measures are nothing new. They appear in the Protocol of Corfu that Albania signed in 1914, undertaking to grant regional autonomy to the Greeks of Northern Epirus. Nonetheless, the Albanian government refuses to grant any of these measures, and nor, despite the rhetoric, is the Greek government willing to make their granting a serious issue in their bilateral relations.

It is trite to remind readers that the Greeks of Northern Epirus were the major benefactors of the modern Greek state, or to highlight their suffering over almost a century of concerted efforts to deny them their identity. Yet if the death of ethnomartyr Aristotelis Goumas is not enough to galvanize the Greek government and Greeks around the world into some sort of concerted action in order that their compatriots are granted some basic protection under the law, then we should all question our commitment and affiliation to those ideals and those historical peculiarities that boost our self-esteem and grant us self-worth as people.

People, in the twenty-first century, are dying for the Greek language, alone. At the same time, our system of Greek-language education in Australia is fast unravelling. A photo of Aristotelis Goumas should be placed in every classroom in every Greek school in Australia, as an example for and an indictment of us all.

Kostas Kalymnios

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

2010-08-16T17:26:00.000-07:00

Η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας καταδικάζει την εγκληματική ενέργεια από Αλβανούς εξτρεμιστές στη Χειμάρρα, που είχε ως απότέλεσμα τον ταγικό θάνατο του τριανταεφτάχρονου Αριστοτέλη Γκούμα, επειδή μιλούσε την ελληνική γλώσσα. Πράξεις τέτοιου είδουε είναι απόρροια του κλίματος μίσους που καλιεργήθηκε από Αλβανούς παράγοντες, κρατικούς και μη, απο την εποχή του Χότζα και συνεχίζεται μεχρί σήμερον εναντίον των Ελλήνων της Βορέιου Ηπείρου.
Καλούμε την αλβανική κυβέρνηση να λάβει τα ακόλουθα μέτρα:
1. Απομάκρυνση Αξιωματικών αστυνομίας: Άμεση απομάκρυνση όλων των αξιωματικών της αστυνομίας που υπηρετούν στην αστυνομική διεύθυνση Χιμάρας. Ενέχονται στη συγκάλυψη της δολοφονίας του Αριστοτέλη και στην εικόνα που μεταδόθηκε τις πρώτες ώρες μετά το συμβάν. Επίσης συστηματικά συγκαλύπτουν περιστατικά βίας εναντίον μελών της ελληνικής εθνικής μειονότητας στην περιοχή της Χιμάρας. 2. Τοποθέτηση δημοσίων πινακίδων στην ελληνική: Τοποθέτηση σε όλη την περιοχή της Χιμάρας δίγλωσσων δημοσίων πινακίδων στην αλβανική και στην ελληνική γλώσσα. Αυτό αποτελεί και υποχρέωση της Αλβανίας με βάση τη Σύμβαση - Πλαίσιο για τις μειονότητες που έχει υπογράψει. Η τοποθέτηση των πινακίδων θα αποτελεί και ένα επίσημο μήνυμα προς όλους τους επισκέπτες της Χιμάρας από την υπόλοιπη Αλβανία, ότι στην περιοχή κατοικούν πολίτες που ανήκουν στην Ελληνική Εθνική Μειονότητα. 3. Κατάργηση αναγνωρισμένων μειονοτικών περιοχών: Η αλβανική πρακτική αυθαίρετου διαχωρισμού μεταξύ «αναγνωρισμένων μειονοτικών ζωνών» και άλλων περιοχών, αμιγώς ελληνικών, όπως π.χ. η Χιμάρα, η Κορυτσά και η Πρεμετή οι κάτοικοι των οποίων θεωρούνται «Αλβανοί» πρέπει να τερματισθεί το συντομότερο. Είναι ένα θέμα που παραπέμπει στους διαχωρισμούς της εποχής Χότζα.
4. Ελληνική γλώσσα στη δημόσια διοίκηση: Η δημόσια διοίκηση όταν απευθύνεται στη Χιμάρα θα πρέπει να χρησιμοποιεί στα έγγραφά της την ελληνική γλώσσα. Καμία διοικητική ή δικαστική πράξη που αφορά σε κατοίκους της Χιμάρας δεν θα εκτελείται εάν δεν είναι γραμμένη στην ελληνική γλώσσα.
5. Δημιουργία γραφείου προστασίας της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας: Λόγω του αυξημένου αριθμού περιστατικών βίας στην περιοχή της Χιμάρας ζητάμε τη δημιουργία γραφείου προστασίας της μειονότητας που θα εγκατασταθεί στην πόλη της Χιμάρας. Το γραφείο αυτό πρέπει να τελεί υπό την υψηλή εποπτεία του ΟΑΣΕ και να στελεχώνεται από προσωπικό που θα επιλέξει ο ΟΑΣΕ και θα μισθοδοτείται από την αλβανική κυβέρνηση.

PFA at Antipodes Festival

2010-03-30T16:56:00.000-07:00

Between 27-28 March 2010, the Panepirotic Federation of Australia participated in the Antipodes Festival, the key festival of Hellenism in Melbourne.

Μεταξύ 27-28 Μαρτίου 2010 και στα πλαίσια των εκδηλώσαεων για την Εθνική μας παλιγεννεσία, η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας, έλαβε για ακόμη μία φορά, ενεργό μέρος στο μεγάλο πανηγύρι του Ελληνισμού στη Μελβούρνη: "Φεστιβάλ Αντιπόδων."

Members of the PFA assisted the Pan-Maniot Youth Association in writing, directing and performing a dramatization of the declaration of the War of Independence, on the centre stage in Lonsdale Street.

Μέλη της ΠΟΑ βοήθησαν τον Σύλλογο Νεολαίας Μάνης στη συγγραφή και εκτέλεση ενός δραματικού έργου γύρω από την κύρηξη της Επαναστάσεως του '21, το οποίο έργο παρουσιάστηκε στο κέντρο της πόλεως.

The PFA also held its annual cultural stall, a fixture of the Antipodes Festival. This stall featured numerous displays of traditional impelements, costumes and live music performances.

Η ΠΟΑ για ακόμη μία χρονιά διατήρισε περίπτερο -θεσμός για τα δεδομένα του Φεστιβάλ με αναπαράσταση του παραδοσιακού Ηπειρώτικου σπιτιού, έκθεση κεντημάτων και παραδοσιακών στολών. Η προσέλευση των πραευρισκομένων ήταν μαζική.

PFA HONOURS MICHAEL ATKINSON

2009-10-31T16:02:00.000-07:00

On 30 October 2009, the Panepirotic Federation of Australia took part in the Pontian Professional and Business Forum's inaugural dinner. The focus of the dinner was South-Australian Attorney General Michael Atkinson, who was honoured for his endeavours in having the Pontian Armenian and Assyrian Genocide recognised in the Parliament of South Australia.

As Master of Ceremonies, PFA secretary Kostas Kalymnios referred to Michael Atkinson's contribution as the vindication of the slaughter of hundreds of thousands of innocent people during the Genocide. On behalf of the Panepirotic Federation of Australia, Kostas Kalymnios presented the Attorney-General with a medieval coin from the reign on John II Komnenos, Emperor of Trapezus.

Στις 30 Οκτωβρίου 2009, η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας συμμετείχε στην ιδρυτική συνεστίαση του Ποντιακού Επαγγελματικού και Εμπορικού Επιμελητηρίου Αυστραλίας. Επίσημος προσκεκλημένος ήταν ο υπουργός Δικαιοσύνης της Νότιας Αυστραλίας, Μάικλ Άτκινσον, ο οποίος τιμήθηκε για την πρωτοβουλία του να αναγνωριστεί η Ποντιακή Γενοκτονία από τη Βουλή της Νότιας Αυστραλίας φέτος.

Ως τελετάρχης, ο γραμματέας της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας, Κώστας Καλυμνιός αναφέρθηκε στην σπουδαιότητα της προσφοράς του φιλέλληνα υπουργού και του έδωσε, εκ μέρους της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης, ένα Βυζαντινό νόμισμα της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας.

The Panepirotic Federation of Australia also attended the Australian Hellenic Council's Nike Award Ceremony on 31 October 2009, where Attorney-General Michael Atkinson was awarded the Nike Award for services to Hellenism

Η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας επίσης παρευρέθηκε στην χοροεσπερίδα του Αυστραλο-Ελληνικού Συμβουλίου, όπου ο υπουργός Δικαιοσύνης Μάικλ Άτκνισον τιμήθηκε με το βραβείο "Νίκη."
In informal discussions with members of the Panepirotic Federation of Australia, Attorney General Michael Atkinson expressed his interest and concern for the situation of the Greeks of Northern Epirus. Michael Atkinson is well informed on this issue, as the local Orthodox priest in his electorate is, in fact, a Northern Epirot.

Σε συζητήσεις με μέλη της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας, ο υπουργός Δικαιοσύνης Μάικλ Άτκνινσον εξέφρασε το έντονο του ενδιαφέρον για την κατάσταση στη Βόρειο Ήπειρο. Είναι πλήρως ενημερωμένος για τις εξελίξεις στο θέμα αυτό, εφόσον ο ιερέας της Ορθόδοξης ενορίας στην εκλογική του περιφέρεια κατάγεται από την Βόρειο Ήπειρο.

ΕΦΥΓΕ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΠΕΤΡΑΝΗΣ

2009-09-30T16:37:00.000-07:00

Την Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2009 απεβίωσε ο γνωστός τυπογράφος, δημοσιογράφος, αγωνιστής για τα εθνικά θέματα και επίτημος πρόεδρος της Πανηπειρωτικής Ομοσπνδίας Αυστραλίας, Πέτρος Πετράνης σε ηλικία 80 ετών.
Ο Πέτρος Πετράνης γεννήθηκε στην Κοσσοβίτσα της Βορείου Ηπείρου το 1929. Δραπέτευσε στην ελεύθερη Ελλάδα μαζί με τις αδελφές του το 1946, μετά από την δολοφονία των γονιών του. Στα Ιωάννινα, όπου εγκαταστάθηκε, υπηρέτησε ως διερμηνέας της Αλβανικής γλώσσας στη 1501 Μονάδα του Γενικού Επιτελείου Στρατού, ως τυπογράφος στην «Ηπειρωτική Εστία,» «Εθνικός Αγών» και «Ηπειρωτικός Αγών» και ως μηχανοτεχνίτης στο Εργοτάξιο Υδροηλεκτρικών Έργων Λούρου.
Το 1956 μετανάστευσε στην Μελβούρνη και το 1957 παντρεύτηκε την Λουκία Πήτα. Το ζευγάρι θα αποκτήσει δύο παιδιά, την Τάνια και τον Πάρι, καθώς και τέσσερα εγγόνια.. Ο Πέτρος Πετράνης γρήγορα εξελίχθηκε ως παράγοντας της ελληνικής παροικίας και των γραμμάτων στην Μελβούρνη. Το 1959 ίδρυσε το τυπογραφείο Petranis Press, το οποίο έδωσε την ευκαιρία σε αρκετούς συμπαροίκους την ευκαιρία να μάθουν την τέχνη της λινοτυπικής, ώστε να ικανοποιηθεί η ζήτηση για λινοτύπες στην ελληνική γλώσσα, που σπάνιζαν την εποχή εκείνη. Αξιοσημείωτο δε είναι το γεγονός ότι προσφέρθηκε όποτε του το ζητήθηκε να επισκευάσει τα πιεστήρια του «Νέου Κόσμου.» Θα συνεχίσει την τυπογραφική του δραστηριότητα στη συνέχεια με το τυπογραφείο Pan Print, το οποίο λειτούργησε από το 1977 ως το 1999, τυπώνοντας στα Ελληνικά, Ιταλικά και Αγγλικά, και στο οποίο τυπώθηκε εντυπωσιακός αριθμός έργων συμπαροίκων λογοτεχνών, καθώς και τευχών του λογοτεχνικού περιοδικού «Αντίποδες» του Ελληνο-Αυστραλιανού Πολιτιστικού Συνδέσμου. Επίσης εξέδωσε τις εφημερίδες «Αθλητική Ηχώ» και «΄Ηπειρος,» η οποία έγινε το μέσο ενημέρωσης του ελληνισμού της Αυστραλίας για τα δικαιώματα των Βορειοηπειρωτών και για τον αγώνα που διεξαγόταν για την εξασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους.
Ο Πέτρος Πετράνης υπήρξε επίσης αρωγός πολλών οικογενειών μεταναστών Ηπειρωτικής αλλά και Αλβανικής καταγωγής, προσφέροντάς τους πολύτιμες υπηρεσίες και συμβουλές κατά την εγκατάστασή τους στη Μελβούρνη. Η δράση του αυτή και το ενδιαφέρον του για τους πρόσφατους μετανάστες από την Βόρειο Ήπειρο θα συνεχιστεί μέχρι και το θάνατό του. Διακρίνονταν για την καλοσύνη του, την λεπτότητα και διακριτικότητα των τρόπων του, αλλά και για την σταθερότητα των απόψεων του και την φλογερή αγάπη για την πατρίδα του. Η δράση του επεκτάθηκε ακόμη και στον ευρύτερο Αυστραλιανό τομέα, αποκτώντας φιλία με τον ιστορικό ηγέτη του Εργατικού Κόμματος, Άρθουρ Κάλγουελ.
Ως πρωτεργάτης της δημιουργίας θεσμών για την κοινωνική οργάνωση της Ηπειρωτικής πατριάς στη Μελβούρνη, ο Πέτρος Πετράνης υπήρξε ενεργό μέλος της Ένωσης Βορειοηπειρωτών Μελβούρνης και Βικτώριας, καθώς και πρωτεργάτης της ίδρυσης της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας και της δικτύωσής της με παρόμοιους φορείς στην Αμερική και στον Καναδά και της Επιτροπής Συμπαράστασης Ελλήνων Βορείου Ηπείρου. Διαμέσου των οργανώσεων αυτών, ο Πέτρος Πετράνης θα αγωνιστεί για τα δικαιώματα των ελλήνων της Βορείου Ηπείρου και θα υπάρξει σθεναρός κριτικός του απολυταρχικού καθεστώτος του Εμβέρ Χότζα, φέρνοντας στη δημοσιότητα πολλές από τις σκοτεινές πτυχές της καθημερινής ζωής στην «λαϊκή δημοκρατία» της Αλβανίας. Ως πρόεδρος της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας, ο Πέτρος Πετράνης θα διοργανώσει αμέτρητες εκδηλώσεις, εκθέσεις, και εράνους για την ενίσχυση του βορειοηπειρωτικού αγώνος. Δεν θα διστάσει να ζητήσει δημοσίως εξηγήσεις από έλληνες πολιτικούς και κυβερνητικά στελέχη για την πολιτική τους γύρω από το θέμα της Βορείου Ηπείρου και να τους επικρίνει. Το 1994 θα συσπειρώσει την ελληνική παροικία ώστε να αγωνιστεί για την αποφυλάκιση των πέντε ηγετικών στελεχών της βορειοηπειρωτικής οργάνωσης ΟΜΟΝΟΙΑ. Το 1989 και το 1999 θα τιμηθεί για την προσφορά του στην παροικία, με το βραβείο Hellenic.
Το 2004, ο Πέτρος Πετράνης εκδίδει την μνημειακή του αναφορά στην ιστορία των Ηπειρωτών της Αυστραλίας: «Οι Ηπειρώτες στην Αυστραλία,»με ιδιαίτερη έμφαση στην προπολεμική μετανάστευση των Ηπειρωτών.
Ο Πέτρος Πετράνης υπήρξε ένας από τους τελευταίους ιδεολόγους, ιδεαλιστές και ανθρωπιστές, οι οποίοι αγωνίστηκαν αφιλοκερδώς για την καλυτέρευση των συνθηκών διαβίωσης των συνανθρώπων τους. Στην οικογένεια του, εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια.

Η ΠΑΝΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ ΑΠΟΤΙΕΙ ΦΟΡΟ ΤΙΜΗΣ ΣΤΟΝ ΠΕΤΡΟ ΠΕΤΡΑΝΗ
Η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας παραμένει ορφανεμένη εφόσον έχασε τον ιδρυτή, ηγέτη, καθοδηγητή και ιδεολόγο της, τον μεγάλο και ιστορικής σημασίας Βορειοηπειρώτη Πέτρο Πετράνη. Ανέκαθεν οι μεγάλοι Ηπειρώτες ευεργέτες προσέφεραν τα μέγιστα στο Γένος και ο αείμνηστος Πέτρος Πετράνης δεν αποτελεί εξαίρεση. Μέσω των δημοσιογραφικών, λογοτεχνικών, τυπογραφικών, εθνικών και άλλων του δραστηριοτήτων, σε μία εποχή όπου οι περισσότεροι έλληνες έδιναν αγώνα για να εγκατασταθούν και να προσαρμοστούν με τα Αυστραλιανά δεδομένα, ο Πέτρος Πετράνης αγωνίστηκε ώστε να δημιουργηθούν οι κατάλληλοι θεσμοί οι οποίοι θα εξασφάλιζαν την διαιώνιση του ελληνισμού στη χώρα αυτή.
Οι Ηπειρώτες μετανάστες οι οποίοι επωφελήθηκαν από την καλοσύνη και το πατριωτικό ενδιαφέρον του Πέτρου Πετράνη είναι αμέτρητοι. Υπήρξε δάσκαλος, σύμβουλος και παράδειγμα προς μίμηση για πολλαπλές οικογένειες. Η ιδιαίτερη αντίληψη του της κοινωνικής αλληλεγγύης θα τον έχει να τρέχει σε υπουργεία και δημόσιες υπηρεσίες ώστε να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των συμπαροίκων του. Δυο γενιές Ηπειρωτόπουλων θα γαλουχηθούν από τις υπέρτατες ανθρωπιστικές αξίες του Πέτρου Πετράνη - την αγάπη για την πατρίδα και τον σεβασμό για τον συνάνθρωπο.
Το δέος του για την πατρίδα του, την λησμονημένη και μαρτυρική Βόρειο Ήπειρο θα είναι εκείνη που θα τον ωθήσει σε διαρκή αγώνα και επαγρύπνηση. Θα κατηγορηθεί και θα χλευαστεί από πολλούς οι οποίοι αδυνατούσαν να ξεχωρίσουν την πραγματικότητα από την τυφλή πίστη σε πολιτικές ιδεολογίες. Πολλοί θα είναι εκείνοι, συμπάροικοι και ελλαδίτες πολιτικοί, οι οποίοι θα αμφισβητήσουν τις καταγγελίες του για την πραγματική κατάσταση των Βορειοηπειρωτών υπό του καθεστώτος του παρανοϊκού Εμβέρ Χότζα. Όμως, η κατάρρευση του ανατολικού μπλόκ και οι μαζική διαρροή των Βορειοηπειρωτών στην Ελλάδα θα επιβεβαιώσουν τις ανησυχίες του Πέτρου Πετράνη για την πατρίδα του. Ακόμη, δεν θα διστάσει να θέσει το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα στην Αυστραλιανή Βουλή.
Ο αγώνας του αδάμαστου Πέτρου Πετράνη για το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα στην Αυστραλία διεξήχθηκε σε τρεις τομείς: 1) Στην απαγκίστρωση του από κάθε πολιτική σκοπιμότητα ή ιδεολογία, 2) Στην οριοθέτησή του ως ζήτημα κυρίως ανθρωπιστικό, το οποίο είχε να κάνει με τις συνθήκες διαβίωσης και τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου, 3) Στην διαφύλαξη της μνήμης και ιδιαίτερης πολιτιστικής ταυτότητας της Βορείου Ηπείρου σε μία εποχή όπου το κατεστημένο αρνιούνταν ακόμη και την ύπαρξη της.
Στον τομέα της κοινωνικής οργάνωσης, ο Πέτρος Πετράνης υπήρξε εμπνευστής και κύριος συντελεστής της ίδρυσης της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας και διατέλεσε για χρόνια πρόεδρος της. Το όραμα του για την συνένωση όλων των Ηπειρωτών απανταχού της γης θα εκπληρωθεί με την δημιουργία του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ηπειρωτών του Εξωτερικού. Ο ίδιος θα καινοτομήσει με την αντίληψη του ότι οι εθνοτοπικοί φορείς της Αυστραλίας θα πρέπει να δίνουν ιδιαίτερη έμφαση όχι μόνο στη μουσική και στο φαγοπότι αλλά στην μελέτη, διάσωση και διάδοση της ιδιαίτερης ιστορίας και παράδοσης της πατρίδας των. Επίσης σε μία εποχή όπου οι δραστηριότητες της πλειοψηφίας των εθνοτοπικών οργανώσεων απευθύνονταν μόνο στα κοινής καταγωγής μέλη τους, ο Πέτρος Πετράνης πρωτοστάτησε στην στήριξη και διοργάνωση από κοινού εκδηλώσεων με πληθώρα ελληνικών φορέων. Οι αντιλήψεις του θα δικαιωθούν με την ύπαρξη σήμερα στην παροικία μας, σημαντικού πυρήνα αυστραλογεννημένων νέων οι οποίοι ενδιαφέρονται τόσο για το εξελισσόμενο ζήτημα της Βορείου Ηπείρου στις μοντέρνες πτυχές της, όσο και για την διαιώνιση του Ηπειρωτικού στοιχείου στην Αυστραλία.
Με την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος της Αλβανίας, ο Πέτρος Πετράνης θα δημιουργήσει τεράστιο φιλανθρωπικό έργο, διαμέσου παμπαροικιακών εράνων για την ενίσχυση των Βορειοηπειρωτών που παραμένουν στις πατρογονικές τους εστίες. Ο παμπαροικιακός του αγώνας για να ενισχυθεί η προσπάθεια αποφυλάκισης των πέντε στελεχών της Ομόνοιας υπήρξε σημαντικότατη. Στη συνέχεια, θα αποτελέσει κύριος εμπνευστής της ίδρυσης της πολυτεχνικής σχολής στο Αργυρόκαστρο Ι.Ε.Κ «Πνοή Αγάπης.» Επίσης, σε συνεργασία με το Συμβούλιο Αποδήμου Ελληνισμού, θα δρομολογήσει την κατασκευή διάφορων έργων υποδομής στην Βόρειο Ήπειρο. Δυστυχώς, ο Πέτρος Πετράνης δεν θα επιστρέψει ποτέ στην πατρίδα του, την Κοσσοβίτσα. Αλλά η αγάπη του γι'αυτήν θα δυναμώσει όλο και περισσότερο με την πάροδο του χρόνου. Άλλωστε την «μοίρα» του αυτή θα την προφητέψει στο ποίημα του «Επίλογος,» το 1979: «Ασάλευτη η πεθυμιά στα στήθια του κρυμμένη,/ δεν γονατίζει η ψυχή, ακόμα περιμένει./Κι η απαντοχή του γυρισμού, μαζί του πάει στο μνήμα.»
Το έργο του Πέτρου Πετράνη θα αντέξει το χρόνο. Δεν δημιούργησε απλώς ιστορία αλλά και την κατέγραψε. Η έρευνα του: «Οι Ηπειρώτες στην Αυστραλία,» η οποία δημοσιεύθηκε το 2004, διασώζει τους αγώνες μιας σχεδόν λησμονημένης προπολεμικής γενιάς, η μνήμη της οποίας έμελλε να χαθεί τελείως. Αποτελεί πρόκληση και παρακαταθήκη για τις νεότερες γενιές, να συνεχίσουν το έργο του. Όπως ο ίδιος θα αναρωτηθεί στον πρόλογο του βιβλίου του: «Πώς θα τραφούν οι νέες γενιές, χωρίς το ζεστό αλεύρι που έθρεψε τις περασμένες;»
Αν γνωρίζουμε τι εστί Βόρειος Ήπειρος σήμερα, αν γνωρίζουμε εδώ στην Αυστραλία τι θα πει κοινωνική συνείδηση, αν γνωρίζουμε τι θα πει ανιδιοτέλεια στον παροικιακό χώρο το οφείλουμε κυρίως στον Πέτρο Πετράνη. Και αποτελεί στίγμα της αμείλικτης ροής του χρόνου ότι η νέα γενιά των Βορειοηπειρωτών και των Ηπειρωτών γενικότερα ίσως δεν θα γνωρίσει ποτέ το γεγονός ότι αφιέρωσε σχεδόν ολόκληρη την ζωή του για αυτούς. Και ενώ το είχε προβλέψει και αυτό στο ποίημά του «Αιωρούμενοι,» το 1980, δεν πτοήθηκε ποτέ: «Ξένος, σε ξένους βρίσκεται/ κι ο τόπος που γεννήθηκε/ δεν είν'άλλο δικός του, μάταια που πλανήθηκε.»
Γενάρχη των εν Αυστραλία Ηπειρωτών, ήρωα μας, η πατρίδα η δική σου βρίσκεται στις καρδιές όλων εκείνων που πιστεύουν στα αγνά ιδανικά, όλων εκείνων που ξέρουν πόσο πονάει η αγάπη και η θυσία. Σου αποφέρουμε τον ύστατο χαιρετισμό μόνο τυπικώς, εφόσον θα παραμείνεις πάντα κοντά μας.. Στην κυρία Λουκία Πετράνη και στα παιδιά της εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια και ένα μεγάλο ευχαριστώ, διότι συνέδεσαν την ζωή τους μαζί μας.

PFA at launch of SAE Panhellenic Games

2009-08-31T17:11:00.000-07:00

On 31 August 2009, members of the Panepirotic Federation of Australia attended the Council of Greeks Abroad (SAE) launch of the Panhellenic Games in Melbourne between 27-29 November 2009. Three members of the PFA are on the Panhellenic Games organising committee.

Στις 31 Αυγούστου 2009, μέλη της Πναηπειρωτικής Ομοσπονδίας συμμετείχαν στην επίσημη εκδήλωση για την παρουσίαση των Πανελλήνιων Αγώνων του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού, οι οποίοι θα διεξαχθούν στην Μελβούρνη μεταξύ 27-29 Νοεμβρίου 2009. Στην οργανωτική επιτροπή τωψν Αγώνων υπάρχουν τρία μέλη της ΠΟΑ.

Master of Ceremonies at the launch was PFA secretary Konstantinos Kalymnios. He referred to the history of sport and its significance to the Greek people and praised Victorian Minister for Sport and Youth affairs James Merlino for becoming a patron of the Games.

Τελετάρχης ήταν ο γραμματέας της ΠΟΑ Κωνσταντίνος Καλυμνιός. Αναφέρθηκε στην σπουδαιότητα του αθηλιτισμού για τον ελληνικό πολιτισμό και συγκάρηκε τον πολιτειακό υπουργό Αθλητισμού και Νεότητος James Merlino, ο οποίος έθεσε τους Αγώνες υπό την αιγίδα του.

Η Οργανωτική Επιτροπή των Πανελληνίων Αγώνων.

The Panehellenic Games Organising Committee with Minister John Merlino

PFA at NUGAS LAUNCH

2009-08-27T17:03:00.000-07:00

On Thursday, 27 August 2009, members of the PFA attended the launch of the National Union of Greek Australian students' magazine "Epimetheus." The launch took place in the prestigious Hellenic Museum, a Nafisika Stamoulis foundation, set up by the late Spiros Stamoulis, former president of the Panepirotic Federation of Australia.
Στις 27 Αυγούστου 2009, μέλη της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας παρευρέθηκαν στην παρουσίαση του ετήσιου περιοδικού της Ένωσης Ελληνο-Αυστραλών Φοιτητών "Επιμυθέας." Η παρουσίαση διεξήχθηκε στο Ελληνικό Μουσείο, του ιδρύματος Ναυσικάς Σταμούλη, το οποίο ιδρύθηκε από τον αείμνηστο Σπύρο Σταμούλη, πρώην πρόεδρο της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας, παρουσίας του Γραμματέα Εκπαίδευσης του Ελληνικού Προξενείου Μελβούρνης κ. Χάρη Λαδόπουλου.

The keynote speaker at the launch was PFA Secretary and former NUGAS member Kostas Kalymnios who was the author of NUGAS's policy on Northern Epirus.
Κύριος ομιλητής στην εκδήλωση ήταν ο γραμματέας της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας Κώστας Καλυμνιός.

PFA at ASSYRIAN MARTYRS DAY

2009-08-09T22:08:00.000-07:00

On 9 August 2009, the Panepirotic Federation of Australia, along with the Federation of Pontian Organisations of Australia and Victorian secretary for Planning, Ms Jenny Mikakos, attended the Assyrian Martyrs Day, commemorating the massacre of the Assyrian population in Simele, Iraq, in 1933. The event was organised by the Assyrian Arts and Literature Foundation.

Στις 9 Αυγούστου 2009, η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας, μαζί με την Ομοσπονδία Ποντιακών Οργανώσεων Αυστραλίας και την πολιτειακή υφυπουργό Χωροταξίας κα. Τζέννυ Μικάκου έλαβαν μέρος στην εκδήλωση μνήμης για τις σφαγές των Ασσυρίων στο Σιμέλε του Ιράκ το 1933. Η εκδήλωση διοργανώθηκε από το Ίδρυμα Ασσυριακού Πολιτισμού και Λογοτεχνίας.

In his address, Panepirotic Federation of Australia Secretary Konstantinos Kalymnios referred to the martyrdom of those who lose their lives owing to their ethnic or religious identity as the foundation for the perpetuation of national identity.

Στον χαιρετισμό του, ο γραμματέας της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας αναφέρθηκε στις θυσίες των θυμάτων σφαγής ως το θεμέλιο της διατήρισης της εθνικής μας ταυτότητος στην Αυστραλία.

PFA at 2nd SEMINAR OF TRADITIONAL GREEK DANCE

2009-08-09T17:10:00.000-07:00

Between 1-9 August 2009, the 2nd Seminar of Traditional Greek Dance was held in Melbourne. This event was jointly organised bythe Panepirotic Federation of Australia, the Pontian Community of Melbourne, the Thessaloniki Association of Melbourne "White Tower" and the Greek Orthodox Community of Melbourne, working in conjunction with the Academy of Greek Traditional Dance.

Μεταξυ 1-9 Αυγούστου 2009 διεξήχθηκε το δεύτερο σεμινάριο Παραδοσιακού Χορού στην Μελβόύρνη. Το Σεμινάριο διοργανώθηκε από την Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας, Ποντιακή Κοινότητα Μελβούρνης, Ένωση Θεσσαλονικαίων, "Λευκός Πύργος," και Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Μελβούρνης και Βικτωρίας εν συνεργασία με την Ελληνική Ακαδημία Χορού.

Μέλη του Συμβουλίου της ΠΟΑ με τον καθηγητή Γιάννη Δήμα

This year's seminar focused on the traditional dances of Epirus and Pontus. The seminar was conducted by distinguished academics Kyriakos Moisidis and Yiannis Dimas from the University of Trikala.

Το σεμινάριο φέτος επικεντρώθηκε στους παραδοσιακούς χορόυς της Ηπείρου και του Πόντου. Οι καθηγητές Κυτριάκος Μωϋσίδης και Γιάννης Δήμας του Πανεπιστημίου Τρικάλων μύησαν τους νέους ομογενείς στην θεωρία αλλά και τεχνική των χορών αυτών.

The seminar was a great success, being attended by large numbers of the younger members of the Greek community.

Το σεμινάριο σημείωσε μεγάλη επιτυχία με μαζική συμμετοχή των νέων της παροικίας.

During his address at the celebratory dinner dance on 8 August 2009, PFA secretary Kostas Kalymnios focused upon dance as an ideal method for subsequent generations to retain their identity.

Στον χαιρετισμό του κατά τη διάρκεια της επίσημης χοροεσπερίδας στις 8 Αυγούστου 2009, ο γραμματέας της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας Κώστας Καλυμνιός αναφέρθηκε στην εκμ΄'αθηση παραδοσιακών χορών ως ιδανικός τρόπος για την διατήρηση της ιδιαίτερης πολιτιστικής μας ταυτότητος στους Αντίποδες, από τις επόμενες γενιές.

Η παρέα της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας.

PFA at Latrobe University Bake Sale

2009-08-05T23:11:00.000-07:00

On 5 August 2009, members of the Panepirotic Federation of Australia assisted the Latrobe University Greek Society in conducting a bake sale. The purpose of the sale was to promote Greek culture and traditions among students and to celebrate the Society's impending affiliation with the La Trobe Student Representative Council.

Στις 5 Αυγούστου 2009, μέλη της νεολαίας της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας συνεργάστηκαν με τον Σύνδεσμο Ελλήνων Φοιτητών του Πανεπιστημίου Latrobe στην πώληση ελληνικών γλυκών και εδεσμάτων στο χώρο του Πανεπιστημίου, ώστε να δώσουν στους μη-ελληνικής καταγωγής φοιτητές, μία ιδέα της ελληνικής κουζίνας και να εορτάσουν την επικείμενη ένταξη του Συνδέσμου με το Συμβούλιο Φοιτητών του Πανεπιστημίου.

PFA presents "FAMILY HISTORY"

2009-07-12T02:22:00.000-07:00

On 10 June 2009, the Panepirotic Federation of Australia, in collaboration with the Greek-Australian Women's Food for Thought Network and the Brotherhood of Tsamantas "Agios Nikolaos" presented the successful event: "Why is it important to record family history: Strategies to engage the second and third generations." This event, which attracted a capacity crowd, explored the necessity of recording Greek-Australian family histories as a method of cultural and ethnic preservation, through the experiences of guest speakers Dimitrios Kostandakopoulos, Senior Research Fellow in European Studies at Bristol University, an eminent genealogist who presented the case study of the Tsamantiotes of Worcester and lecturer at Victoria University Philip Dimitriadis, who spoke of the history of the Tsamtniotes in Melbourne. Both these speakers hail from Epirus.

Panepirotic Federation of Australia Secretary, Kostas Kalymnios officially launched the book: "From Tsamantas to Melbourne," a history and detailed family geneology of the members of the Tsamantas community currently living in Melbourne.

PFA Secretary Kostas Kalymnios with Food for Thought Network President Varvara Ioannou, Mr Dimitrios Kostandakopoulos and Mr Phillip Dimitriadis.

Ο γραμματέας της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας με την πρόεδρο του Δικτύου Πνευματικής Τροφής Αυστραλο-Ελληνίδων κα. Βαρβάρα Ιωάννου, και τους καθηγητές κ. Δημήτριο Κωνσταντακόπουλο και Φίλιππα Δημητριάδη.

Στις 10 Ιουλίου 2009, η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας, εν συνεργασία με το Δίκτυο Πνευματικής Τροφής Αυστραλο-ελληνίδων και την Αδελφότητα του Τσαμαντά "Άγιος Νικόλαος," διοργάνωσαν σεμινάριο με θέμα: "Η ανάγκη καταγραφής της οικογενειακής ιστορίας των Ελληνο-Αυστραλών." Κύριοι ομιλητές και επίσημοι προσκεκλημένοι ήταν οι Ηπειρωτικής καταγωγής καθήγητης Δημήτριος Κωνσταντακόπουλος του Πανεπιστημίου Μπρίστολ και ο καθηγητής Φίλιππος Δημητριάδης του Πανεπιστημίου Βικτώριας, οι οποίοι παρουσίασαν την ιστορία των παροικιών των Τσαμαντιωτών στην Αμερική και Μελβούρνη αντίστοιχα.

Στην κατάμεστη αίθουσα εκδηλώσεων της Ελληνικής Ορθόδοξης Κοινότητας Μελβούρνης και Βικτωρίας, ο γραμματέας της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας Κώστας Καλυμνιός έκανε στη συνέχεια την επίσημη παρουσίαση του βιβλίου της Αδελφότητας Τσαμαντιωτών "Άγιος Νικόλαος:" «Από τον Τσαμαντά στη Μελβούρνη – Ιστορίες των εν Μελβούρνη Τσαμαντιωτών.» Μεταξύ άλλων είπε:

«Κάθε φορά που η αυθόρμητη λαϊκή ψυχή εγγράφει τα δημιουργήματά της, διεκδικώντας τις σελίδες της τοπικής ιστορίας, γεννιέται μιαν ακόμη ελπίδα για τη γνώση του παλιού κόσμου σε μας τους νεότερους. Αρκετοί πιστεύουν πώς η μελέτη του παρελθόντος είναι ματαιοπονία, καθώς φαινομενικά δυσκολεύεται κανείς ν’ ανασυνθέσει τα δημιουργήματα του χθες, ώστε να κατανοήσει τη διαχρονική τους εξέλιξη. Ωστόσο από το 1904, χρονιά σημαδιακή για την ελληνική λαογραφία, καθώς ο πατέρας της Ελληνικής Λαογραφίας Ν. Πολίτης, προέτρεπε τους τότε δημοδιδασκάλους να διασώσουν τα «μνημεία του εθνικού μας πολιτισμού», ως αυθόρμητες λαϊκές δημιουργίες, έχουν εκδοθεί πλήθος από μελέτες καταγραφής για το ελληνικό λαϊκό πολιτισμό. Η διαπίστωση αυτή καταδείχνει ασφαλώς την «ακοίμητη» σχέση και παραγωγή των εκδηλώσεων του λαού μας. Η καταγραφή και τεκμηρίωση των διασωθέντων μνημείων του λόγου είναι ασφαλώς δύσκολη υπόθεση.
Ως τέτοιο μνημείο μπορούμε να χαρακτηρίσουμε και το βιβλίο «Από τον Τσαμαντά στη Μελβούρνη – Ιστορίες των εν Μελβούρνη Τσαμαντιωτών» της αδελφότητας Τσαμαντιωτών Άγιος Νικόλαος., το οποίο έχω την μέγιστη τιμή να παρουσιάσω σήμερα. Αναμφισβήτητα είναι γεγονός ότι ο δικός μας λαός με την μακραίωνη λογοτεχνική του παράδοση, εκδηλώνει ιδιαίτερη αγάπη και ενδιαφέρον προς την ιστορία. Άλλωστε, η ιστορία – εν συγκρίσει πάντοτε με την απλή καταγραφή γεγονότων αποτελεί εφεύρεσή μας εφόσον η έννοια του όρου επιδεικνείει τη γνώση η οποία λαμβάνεται μετά από σχετική έρευνα.
Η στάση της Αδελφότητας Τσαμαντιωτών και του Τσαμαντίωτη της δεύτερης γενιάς Φίλιππου Δημητριάδη, γύρω από την ιστοριογραφία φανερώνεται στον πρόλογο όπου κατατίθεται μεθοδικά η πρόθεση των συγγραφέων σε μια ρέουσα από αγάπη και γραμματική ακρίβεια γλώσσα, να προτρέψει τον αναγνώστη να μεταφερθεί σε ένα μεταίχμιο χρόνου και τόπου. Η στάση αυτή είναι ακριβώς αυτή του Ηροδότου: δηλαδή δεν στηρίζεται όπως συμβαίνει με της περισσότερες ιστοριογραφικές απόπειρες των ερασιτεχνών στην απλή καταγραφή δεδομένων αλλά προσπαθεί να επεξηγήσει, να ερευνήσει, ορισμένες αιτίες και συγκυρίες που συνέβαλαν σε κάποιο συγκεκριμένο γεγονός: στην περίπτωση του Ηροδότου – το γιατί έγινε ο Περσικός Πόλεμος, και στην περίπτωση των Τσαμαντιωτών – σε τί οφείλεται η μετεμφύτευση της ιδιάζουσας Τσαμαντιώτικης τοπικής παράδοσης στην Αυστραλία
Βέβαια η καταγραφή της ιστορίας των Ηπειρωτών της Αυστραλίας ως σύνολο έχει ήδη επιχειρηθεί με ιδιαίτερη επιτυχία από τον Πέτρο Πετράνη, πρώην πρόεδρο της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας. Όμως το παρόν βιβλίο διαφοροποιείται από τους γενικούς στόχους του Πετράνη για τους εξής λόγους
Πρώτον – και σπουδαιότερο θα έλεγα, το βιβλίο αυτό γράφθηκε στην αγγλική γλώσσα. Κατά συνέπεια, απευθύνεται κυρίως στις γενεές εκείνες οι οποίες δεν έχουν την δυνατότητα άμεσης επαφής με τον τόπο καταγωγή τους, στην μητρική γλώσσα, ούτε άμεση πρόσβαση στην ελληνόφωνη γενιά εκείνη η οποία αποτελεί πλέον ο κιβωτός της προφορικής ιστορίας – διότι αξίζει να σημειωθεί ότι ως επί το πλείστον η ιστορία του χωριού είτε στην πρωταρχική του μορφή, είτε στην ψυχοφυσική του ανάπλαση ως αποικία σε ξένη χώρα, είναι προφορική. Η πρώτη, ελληνόφωνη γενιά φθίνει, οι επόμενες γενιές δεν έχουν τις γλωσσικές δυνατότητες ώστε να συγχωνέψουν αυτούσια και αυθεντικά τα απαραίτητα στοιχεία από τις πηγές που θα τους επιτρέψουν να σχηματίζουν μόνοι τους μία ολοκληρωμένη ή τουλάχιστον εμπεριστατωμένη εικόνα της ταυτότητας τους. Επιπρόσθετα, η καταγραφή είναι υπόθεση άμεσης ανάγκης διότι η γενιά των πηγών είναι γενιά που φεύγει και παραθέτω εδώ προσωπικό παράδειγμα. Η προ γιαγιά μου, εκ Περάματος Ιωαννίνων, είναι εκατών τριών ετών. Με μυαλό ξυράφι εξιστορεί τα πάντα που αφορούν το χωριό της διότι θυμάται ακόμη τους Τούρκους στα Γιάνεννα. Μετέφερε αυτά τα στοιχεία στη μητέρα μου και η μητέρα μου, μερικώς σε μένα. Χωρίς τη συνεχόμενη παροχή πληροφοριών από τη γιαγιά, θα υπήρχαν πολλά θολά στο σχηματισμό μιας ολικής εικόνας του τόπου καταγωγής μου. Οι επόμενες γενεές που δεν θα έχουν πρόσβαση στη γιαγιά, σε τι θα αρκεστούν αν οι ιστορίες αυτές δεν θα καταγραφούν;

Δεύτερον και εξίσου σημαντικό, είναι το γεγονός ότι η καταγραφή της ιστορίας των Τσαμαντιωτών αποτελεί προσπάθεια διατήρησης της ιδιαίτερης ολικής ταυτότητας του Τσαμαντιώτη ως σύνολο, ακόμη και εδώ στην Αυστραλία όπου το χωριό δεν υπάρχει παρά μόνο στις διαπροσωπικές σχέσεις και την ψυχοσύνθεση αυτών που κατάγονται από εκεί. Δηλαδή, με το να καταγράφουν οι Τσαμαντιώτες όχι μόνο τις καταβολές της ταυτότητάς τους σε μορφή αναπροσαρμογής μίας αξιόλογης έρευνας του Νικόλαου Νίτσου με χρονολογία 1925 όπου εξιχνιάζεται, και ιχνηλατείται κατά μήκος όλων των ιστορικών περιόδων η ιστορία του Τσαμαντά – βέβαια ώστε να μάθουν οι Αγγλόφωνοι Τσαμαντιώτες για τον τόπο καταγωγής τους – αλλά και τις καταβολάδες της ταυτότητας αυτής με την συλλογή εμπειριών των διάφορων οικογενειών των Τσαμαντιωτών και με την παροχή λεπτομερών διαγραμμάτων της γεννεολογίας των εν Μελβούρνη Τσαμαντιωτών. Με αυτόν τον τρόπο, οι συγγραφείς προσπαθούν να αποδείξουν ότι είναι ακόμα σημαντική και διαχρονική η συνταύτιση των Τσαμαντιωτών των επόμενων γενεών με τον τόπο καταγωγή τους και απώτερα βέβαια η στρατηγική τους φαίνεται ολοκάθαρα. Εφόσον γνωρίζουν άτομα τα οποία φαινομενικά και επιφανειακά τουλάχιστον δεν σχετίζονται μεταξύ τους, ότι συνδέονται λόγω κοινής καταγωγής και οικογενειακών σχέσεων, θα διατηρήσουν ή θα δημιουργήσουν συναναστροφές, οι οποίες θα διαιωνίσουν τον θεσμό – χωριού.
Τα έγγραφα και την έρευνα των συγγραφέων στον χώρο αυτόν επεξηγούν και συμπληρώνουν αποτελεσματικά δεκάδες φωτογραφίες μεταναστών, που ανασταίνουν μέσα μας μορφές ξεθωριασμένες από τον χρόνο και συντηρούν στη θύμηση μνήμες συγκινητικές από τον χώρο των πρωτοπόρων Τσαμαντιωτών – θεμελιωτών της μικρής αυτής κοιτίδας του ελληνισμού στη Μελβούρνη.
Αυτό που δεν επιχειρεί το βιβλίο αλλά το αφήνει ως πρόκληση για τον αναγνώστη, είναι μία ψυχολογική ανάλυση των ιστορικών γεγονότων που περιγράφει. Βέβαια, επιτρέπει στις πηγές να μας μιλήσουν άμεσα για τις εμπειρίες τους χωρίς όμως να ασκεί κριτική σε αυτές ή να επιχειρήσει να τις διασταυρώσει, ή βέβαια να εξιχνιάσει τους λόγους για μία ιδιαίτερη μορφή αφήγησης. Τη μυθοποίηση τόσο της ζωής του χωριού όσο και τις μεταναστευτικής εμπειρίας είναι κάτι το οποίο ο γνωστικός και προσεκτικός αναγνώστης θα πρέπει να αντιμετωπίσει εφόσον ορισμένα στοιχεία γίνονται κανόνας αφήγησης. Ιδιαίτερα εφόσον πρόκειται για οικογενειακή ιστορία – και πάντοτε πρέπει να θεωρούμε το προσωπικό υπό του πρίσματος άλλων μεγαλύτερης εμβέλειας γεγονότων και συγκυριών, - όπου πολλά στοιχεία αποκρύπτονται σκοπίμως από τους αφηγητές/πηγές ή η επίδραση ορισμένων γεγονότων εκδηλώνεται στην οικογένεια γενεές μετά από όταν συνέβηκαν.

Άραγε δικαιώνονται οι παλιοί λαογράφοι καθώς η μνημειακή ιστορία των Τσμαντιωτών της Μελβούρνης, γραμμένη με πάθος και μεθοδικότητα, υπερβαίνει τις αναμνήσεις των ζώντων, αφού μας ωθεί να περπατήσουμε ξανά στις κλεισούρες του παρελθόντος, εκεί που έσμιξαν οι ”ματωμένες” μέρες των μεταναστών με την ακάματη διάθεση αυτών και των απογόνων τους για να στεριώσουν τα έργα τους. Στο μακρινό τούτο οδοιπορικό, διαδρομή αγώνα και ψυχής, η αδελφότητα των Τσαμαντιωτών μας ταξίδεψε χίλιες φορές απόψε. Το βιβλίο που όλοι με ενδιαφέρον και αγάπη για τον τόπο που περίτεχνα προβάλλει, έργο πνοής και πολιτισμού του τοπικού πολιτισμού, διαβάζουμε, μας έφερε απόψε κοντά στους ανθρώπους που ομάδι, πάλαι και επ’ εσχάτων, αγκάλιαζαν τη ζωή. Και αποτελεί πρόκληση και παρακαταθήκη για τις επόμενες γενεές να ασπαστούν τη συνοχή, την αλληλεγγύη και την αμέριστη αγάπη και περηφάνια των προγόνων τους για τον τόπο τους αλλά περισσότερο, για τα ιδανικά που διαρρέουν από αυτόν.»

PFA at MP JENNY MIKAKOS FUNDRAISER

2009-06-27T02:09:00.000-07:00

On Saturday, 27 June 2009, members of the Panepirotic Federation of Australia attended a fundraising dinner in order to support Greek Victorian State Member for Northern Metropolitan Region Jenny Mikakos' re-election campaign. Ms Jenny Mikakos, Parliamentary Secretary for Planning is not only a conscientious politician but also a tireless campaigner for a multitude of social causes, a factotum of the Greek-Australian Community and a close friend of the Panepirotic Federation of Australia.
Το Σάββατο, 27 Ιουνίου 2009, μέλη της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας παρευρέθηκαν σε χοροεσπερίδα με σκοπό την υποστήριξη της προεκλογικής εκστρατείας της ομογενούς υφυπουργού Χωροταξίας στη βουλή της Βικτώριας, κας. Τζέννυς Μικάκου. Η Τζέννυ Μικάκου εκτός του ότι είναι δημοφιλέστατο και αποτελεσματικότατο μέλος της πολιτειακής κυβέρνησης, αποτελεί επίσης θεσμός για την ελληνική παροικία της Μελβούρνης και ένθερμα υποστηρίζει τις δραστηριότητες της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας.

PFA SUPPORTS ILEKTRA KIKI

2009-06-15T16:46:00.000-07:00

The Panepirotic Federation of Australia supports the candidacy of young lawyer and journalist Ilektra Kiki, on behalf of OMONOIA, for the electoral region of Argyrokastro in Northern Epirus. Ilektra Kiki is a stalwart campaigner for Human Rights in Albania and deserves the support of all compatriots.

Η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας χαιρετίζει την υποψηφιότητα της νεαρής δικηγόρου και συναγωνίστριας Ηλέκτρας Κίκη, μέλος της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, για την εκλογική Περιφέρεια του Αργυροκάστρου. Τα νεαρά, πολλά υποσχόμενα στελέχη της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, που φυλούν θερμοπύλες στην Αλβανία και αγνωνίζονται για τα εκεί δικαιώματα του Ελληνισμού, αξίζουν την συμπαράσταση και υποστήριξη όλων μας. Η Ηλέκτρα Κίκη διεξάγει πολύχρονο αγώνα για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής των Ελλήνων της Αλβανίας. Καλούμε όλους όσους έχουν δικαίωμα ψήφου να ψηφίσουν τους υποψήφιους της ΟΜΟΝΟΙΑΣ στις έκλογες.

KYRIAKOS AMANATIDES HONOURED

2009-06-04T03:38:00.000-07:00

In the evening of 4 June 2009, the third floor of the Greek Orthodox Community of Melbourne and Victoria was inundated with adoring crowds, eager to honour the life and contribution to the culture and the education of the Greek Community by Kyriakos Amanatides. The event, organized by the Greek Consul General, Mr Christos Salamanis, paid homage to what he termed an unsung hero of the Greek community. In his opening remarks, master of ceremonies and Panepirotic Federation of Australia Secretary, Kostas Kalymnios observed that people of the historical importance of Kyriakos Amanatides, do not need honours bestowed upon them. Rather, it is the entire Hellenic world that is honoured by recognizing his contributions over many years. He also made mention of Kyriakos Amanatides' long-standing contribution as secretary of the Committee in Support of Human Rights for the Greeks of Northern Epirus, a member of the Panepirotic Federation of Australia. Speakers and educators in their own right: Dr Kostas Vitkos, Professor George Kanarakis, Christos Fifis, Makis Kasapidis, Vlassis Mavraganis and Tassos Douvartzides each described the profound influence and effect Kyriakos Amanatides has had upon their lives and the Greek Community. He has been a chief examiner for Modern Greek in Victoria, a teacher, a mentor, a prolific author and critic, a founder of the Greek-Australian Cultural League of Melbourne, editor of the Greek literary journal "Antipodes" and through his long-standing weekly column in Neos Kosmos, constitutes the social conscience of an entire generation.
Kyriakos Amanatides' daughter Kalle spoke movingly in English on her emotions and childhood memories, explaining how her father's social and educational mission was inextricably intertwined within her upbringing.
A slideshow of photographs depicting Kyriakos Amanatides' early life and progression as a respected and revered community stalwart and leading intellectual, compiled by the Education Attache of the Greek Consulate Mr Ladopoulos was then screened.
In closing the event, Consul-General Christos Salamanis presented Kyriakos Amanatides with a commemorative certificate and a selection of the works of some of the greatest Greek authors and the Greek Orthodox Community of Melbourne and Victoria presented him with an inordinately large bouquet of flowers. Kyriakos Amanatides thanked all present, attributing his success to the unfailing support of his wife, community intellectual and poet, Dina Amanatidou.

Ηταν πρωτοβουλία του Γενικού Προξένου της Ελλάδας κ. Χρήστου Σαλαμάνη η εκδήλωση που οργανώθηκε την Πέμπτη το βράδυ, 4 Ιουνίου 2009, υπό την αιγίδα του Γενικού Προξενείου, στο οίκημα της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνης και Βικτωρίας για να τιμηθεί ένας ακούραστος εργάτης του πνεύματος, ένας αγωνιστής για την ελληνομάθεια, ένας συμπαραστάτης σ’ όλους τους αγώνες της Ελληνικής παροικίας της Μελβούρνης και της Αυστραλίας ολόκληρης, ο Κυριάκος Αμανατίδης. O Κυριάκος Αμανατίδης, μεταξύ των άλλων δραστηριοτήτων του, είναι επίσης γραμματέας της Επιστροπής Συμπαράστασης Ελλήνων Βορείου Ηπείρου, συνιστώσα οργάνωση της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας.

Συγκεκριμένα μίλησαν ο Δρ. Κώστας Βίτκος, ο πανεπιστημιακό Δρ. Γιώργος Καναράκης, ο φιλόλογος Μάκης Κασαπίδης, ο ακαδημαϊκός Δρ. Χρήστος Φίφης και οι εκπαιδευτικοί Βλάσης Μαυραγάνης και Τάσος Δουβαρτζίδης. Συγκινητική ήταν η κόρη του Κυριάκου, η Καλλιρόη Θεοδωροπούλου που μίλησε τελευταία.
Πριν τη λήξη της εκδήλωσης ο Συντονιστής Εκπαίδευσης Χάρης Λαδόπουλος παρουσίασε διαφάνειες από τη ζωή του τιμώμενου.
Ακολούθησε η απονομή αναμνηστικής πλακέτας από τον Γενικό Πρόξενο και μια ανθοδέσμη από την Ελληνική Κοινότητα που την πρόφερε η Ανθή Σιδηροπούλου.

Την όλη εκδήλωση συντόνισε ο γραμματέας της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας, Κωνσταντίνος Καλυμνιός.

PFA at LAUNCH OF APTEROS NIKI

2009-05-31T01:24:00.000-07:00

On 31 May 2009, the Panepirotic Federation of Australia, in conjunction with the Greek-Autralian Cultural League held the launch of PFA Secretary, Konstantinos Kalymnios' acclaimed third poetry collection: "Apteros Niki." The launch of the book took place at the packed Greek Orthodox Community of Melbourne and Victoria building. Τhe Master of Ceremonies was Ms Dionysia Mousoura-TsoukalaΣτις 31 Μαΐου 2009, η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας, εν συνεργασία με την Ελληνο-Αυστραλιανό Πολιτιστικό Σύνδεσμο Μελβούρνης, διοργάνωσαν την επίσημη παρουσίαση της τρίτης ποιητικής συλλογής του Κωνσταντίνου Καλυμνιού, "Άπτερος Νίκη." Η παρουσίαση έλαβε χώρα στην κατάμεστη αίθουσα τελετών της Ελληνικής Ορθόδοξης Κοινότητος Μελβούρνης και Βικτωρίας. Χρέη τελετάρχη διετέλεσε η ποιήτρια Διονυσία Μούσουρα-Τσουκαλά.

In his opening remarks, PFA president, Dimitris Varnas emphasised the historically important contribution made by Epriotes to the corpus of Greek literature, stating that PFA secretary Konstantinos Kalymnios was merely following in that tradition.Στο χαιρετισμό του, ο πρόεδρος της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας, Δημήτρης Βάρνας τόνισε το σημαντικό παροικιακό και λογοτεχνικό έργο του Κωνσταντίνου Καλυμνιού, λέγοντας ότι μετέχει στην ευρύτερη παράδοση Ηπειρώτικης πνευματικής προσφοράς στο έθνος.

President of the Greek-Australian Cultural League of Melbourne, Cathy Alexopoulos, referred to Konstantinos' Kalymnios presence in the Greek community of Melbourne and a poet, writer and journalist.

Η πρόεδρος του Ελληνο-Αυστραλιανού Πολιτιστικού Συνδέσμου, Καίτη Αλεξοπούλου, αναφέρθηκε στην παρουσιά του Κωνσταντίνου Καλυμνιού στα λογοτεχνικά δρώμενα της Ελληνικής παροικίας της Αυστραλίας.

Deputy Minister for Planning and State Member for Northern Metropolitan Region of Victoria, Mrs Jenny Mikakos officially launched the collection. In Parliament on 4 June 2009, she referred to the launch in the follwing manner: "On 31 May I was honoured to launch a poetry collection entitled Apteros Niki by my good friend Dean Kalimniou at an event organised by the Greek-Australian Cultural League of Melbourne and the Panepirotic Federation of Australia. Mr Kalimniou is a multitalented lawyer, journalist and writer, and I congratulate him on the publication of his third poetry collection and all that he has accomplished as a writer thus far."

Η ομογενής υφυπουργός χωροταξίας της Βικτώριας, κα. Τζέννυ Μικάκου, αναφέρθηκε στο έργο του Κωνσταντίνου Καλυμνιού:

«Θεωρώ μεγάλη μου τιμή να παραβρίσκομαι μαζί σας για την επίσημη παρουσίαση της νέας ποιητικής συλλογής του Κωνσταντίνου Καλυμνιού «Άπτερος Νίκη».
Ιδιαίτερα επειδή αισθάνομαι ότι δεν είμαι αρμόδια να αναλύσω ποίηση. Αυτό θα το αφήσω στην επόμενη ομιλήτρια την Δόκτορα Ευαγγελία Αναγνώστου-Λαουτίδου.
Λένε ότι οι πολιτικοί χρησιμοποιούν ξύλινη γλώσσα, σε αντίθεση με την ευφράδεια της γλώσσας των λογοτεχνών.
Η ποίηση είναι μια αρχαία και αγνή μορφή επικοινωνίας που ξεκίνησε από τον Όμηρο και οι οποία εκφράζει καλύτερα τα άδυτα συναισθήματα της ψυχής.
Εσάς τους λογοτέχνες σας ευγνωμονούμε που συνεισφέρετε στην διατήρηση της Ελληνικής γλώσσας και κουλτούρας.
Θέλω να συγχαρώ τον Κωνσταντίνο Καλυμνιό για την έκδοση της τρίτης ποιητικής συλλογής του.
Γεννημένος εδώ στην Μελβούρνη, παιδί της δεύτερης γενιάς, είναι φαινόμενο να χειρίζεται την Ελληνική γλώσσα τόσο καλά και να έχει εκδώσει τόσα λογοτεχνικά έργα σε ηλικία μόνο 32 ετών.
Στα ποιήματα του, έχει εμπνευστεί από την αρχαία Ελληνική ιστορία και μυθολογία, συνδεδεμένη με της προσωπικές του εμπειρίες και την σύγχρονη ζωή.
Γνωρίζουμε όλοι την δράση του Κωνσταντίνου στο παροικιακό μας χώρο. Δεν είναι μόνο ένας ταλαντούχος λογοτέχνης στα Ελληνικά και Αγγλικά αλλά, διαθέτη χρόνο παρόλο το φόρτο της εργασίας του σαν επιτυχημένος δικηγόρος και δημοσιογράφος, να ασχολείται με τη λογοτεχνία αλλά και με τα εθνικά μας θέματα.
Ξέρω πόσο υπερήφανος είναι για την Ηπειρώτικη καταγωγή του. Γι αυτό, αγωνίζεται όχι μόνο για τους Ηπειρώτες εδώ, αλλά δεν ξεχνά και τους Βορειοηπειρώτες αδελφούς μας.
Γνωρίζουμε τα προβλήματα και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουνε οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου, οι οποίοι δεν μπορούν να έχουν ελευθερίες και δικαιώματα που απολαμβάνουμε σαν εθνική μειονότητα εμείς εδώ.»

Επίσης, στις 4 Ιουνίου 2009, η κα. Μικάκου αναφέρθηκε στην παρουσιάση του βιβλίου στη βουλή της Βικτώριας.

The poetry collection "Apteros Niki" was analysed in depth in an ethralling lecture by Monash University Classical Studies Doctor Evangelia Anagnostou-Laoutidou.

Κύρια ομιλήτρια στη εκδήλωση ήταν η Δρ. Ευαγγελία Αναγνώστου-Λαουτίδου, του τμήματος κλασσικών σπουδών του Πανεπιστημίου Monash. «Μου αρέσει πάρα πολύ ο τρόπος που γράφει ο Κωνσταντίνος Καλύμνιος και η ιδιάζουσα χρήση του λόγου που κάνει και που, κατά τη γνώμη μου, μπορεί να συγκριθεί με τη χρήση της γλώσσας που βρίσκουμε στους ελληνιστικούς χρόνους», σχολίασε.
Η Δρ. Λαουτίδου προέτρεψε, μάλιστα, τους συμπαροίκους να διαβάζουν την συλλογή, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Αξίζει να επιμείνουμε να διαβάζουμε τα ποιήματά του, γιατί ο Κωνσταντίνος είναι κομμάτι της κοινωνίας της κοινότητας στην οποία ζούμε. Εμπνέεται από πράγματα που συμβαίνουν στα κοινά και έχει να μας πει τη δική του εκδοχή των πραγμάτων».

Other guests at the launch included His Excellency Consul-General of Greece Mr Christos Salamanis, State Member for Dandenong, Mr John Pandazopoulos and the Victorian Multi-Cultural Commissioner, Mr George Lekakis.

Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν επίσης, ο εντιμότατος Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στη Μελβούρνη, κ ΄Χρήστος Σαλαμάνης, ο ομογενής βουλευτής της περιοχής Dandenong, κύριος Γιάννης Πανταζόπουλος, και ο Πολιτειακός Αρμοστής για θέματα Πολυπολιτισμού, κύριος Γιώργος Λεκάκης.

Poet and PFA Secretary Konstantinos Kalymnios thanked the organisers of the event and provided them with small mementos of the occassion.

Τέλος, ο ποιητής Κωνσταντίνος Καλυμνιός ευχαρίστησε τους συντελεστές τις εκδήλωσης και προέσφερε σ' αυτούς, αναμνηστικά δώρα.

PFA meets with HARALAMBOS TSIRKINIDIS

2009-05-04T00:09:00.000-07:00

On 4 May 2009, members of the Panepirotic Federation of Australia met with acclaimed Pontian Gencoide historian Haralambos Tsirkinidis, visiting from Thessaloniki in order to assist the Pontian Federation of Australia in its endeavours to secure recognition of the Pontian Genocide. Mr Tsirkinidis was also kind enough to appear on our radio prgram where he discussed the Norther nEpirus issue at length. In the photo: Peter Stefanidis, Secretary, Pontiaki Estia, Mr Tsirkinidis and PFA Secretary, Kostas Kalymnios.

Στις 4 Μαϊου, μέλη της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας συναντήθηκαν με τον διακεκριμένο ιστορικό της Ποντιακής Γενοκτονίας, κ Χαράλαμπο Τσιρκινίδη, ο οποίος επισκέφθηκε τη Μελβούρνη ως προσκεκλημένος της Ομοσπονδίας Ποντιακών Οργανώσεων Αυστράλίας. Ο κύριος Τσιρκινίδης επίσης έδωσε μία συναρπαστική συνέντευξη στο ραδιοφωνικό πρόγραμμα της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας, όπου ανέλυσε το Βορειοηπειρωτικό θέμα με το δικό του μοναδικό τρόπο. Στη φωτογραφία: Παναγιώτης Στεφανίδης, γραμματέας Ποντιακής Εστίας, κ. Χαράλαμπος Τσιρκινίδης και γραμματέας Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας, Κώστας Καλυμνιός.

PFA at THEATRE PRODUCTION

2009-04-30T00:03:00.000-07:00

During April 2009, members of the Panepirotic Federation of Australia's traditional musical ensemble participated in the play "In Law's from Tirana." In the photo, Dimitris Varnas, Haralambos Sioros and Kostas Dimou.

Κατά τη διάρκεια του Απριλίου, μέλη του μουσικού συγκροτήματος της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας έλαβαν μέρος στο παροικιακό θεατρικό έργο "Συμπέθεροι από τα Τίρανα." Στη φωτογραφία διακρίνονται οι: Δημήτρης Βάρνας, Χαράλαμπος Σίορος και Κώστας Δήμου.

PFA at Antipodes Festival Glendi

2009-03-22T23:19:00.000-07:00

Between 21-22 March 2009, the Panepirotic Federation of Australia, through its constituent organisation, the Cultural League of Epirus, held its acclaimed re-enactment of bygone Epirotic traditions and artefact display at the Antipodes Festival in Lonsdale Street, Melbourne.

Dancing and playing traditional Epirotic music at the Cultural League of Epirus Stall.

Μεταξύ 21-22 Μαρτίου 2009, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αντιπόδων στην Μελβούρνη, η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας, δια μέσου της συνιστώσας της οργάνωσης: Πολιτισμικός Όμιλος Ηπείρου, διεξήγαγε την πλεόν καθιερωμένη πολιτιστική έκθεση Ηπειρωτικών εθιμάτων, καθώς και την αναπαράσταση του παραδοσιακού Ηπειρωτικού σπιτιού.

The display focused on aspects of traditional culture that have now receeded into the past. Of especial note was the loom, upon which members of the Cultural League of Epirus wove cloth.

Members of the Panepirotic Federation of Australia teamed up with Manassis Dance Group in order to treat passersby with a taste of traditional Epirotic music and dance. Η έκθεση του Πολιτιστικού Ομίλου Ηπείρου πλαισιώθηκε από ζωτανές εκτελέσεις Ηπειρωτικής δημοτικής μουσικής από μέλη του Ομίλου και παροικιακούς καλλιτέχνες, οι οποίοι παρέσυραν ακόμη και τους περαστικούς στο χορό!

A distinguished guest of the Cultural league of Epirus' display was Mr Lambros Tapinos, mayor of the City of Moreland.

Επισκέπτης της έκθεσης του Πολιτιστικού Ομίλου Ηπείρου ήταν και ο κ. Λάμπρος Ταπεινός, δήμαρχος της περιφέρειας Μόρελαντ.

The Premier of Victoria, the Hon. Mr John Brumby was intrigued by the Epriotic traditional costume.

Ο πρωθυπουργός της Βικτώριας κ. John Brumby, εντυπωσιάστηκε από την Ηπειρώτικη παραδοσιακή στολή.

AUTONOMY OF NORTHERN EPIRUS DAY

2009-03-02T01:23:00.000-08:00

On 1 March 2009, the Panepirotic Federation of Australia held a doxology at Saint Eustathios Church, Melbourne to commemorate the anniversary of the declaration of the Autonomy of Northern Epirus. Also in attendance were the president of the Justice for Cyprus Committee, Mr Kostas Prokopiou and his Excellency, the Consul General of Greece, Mr Christos Salamanis.

Στις 1 Μαρτίου 2009, η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας διοργάνωσε δοξολογία στον καθεδρικό ναό της Μελβούρνης, Άγιο Ευστάθιο για την επέτειο της κύρηξης της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου. Εκτός των μελών της ΠΟΑ, στην δοξολογία παρέστησαν ο πρόεδρος της ΠΑΣΕΚΑ, κ Κώστας Προκοπίου και ο γενικός πρόξενος της Ελλάδος στην Μελβούρνη κ. Χρήστος Σαλαμάνης.

Upon the conclusion of the service, a lunch was held in honour of His Excellency the Consul-General of Greece, Mr Christos Salamanis who, over the course of his tenure in Melbourne, has developed an especially close relationship with the PFA. At that lunch, His Excellency applauded the efforts of the PFA and pledged his continuous support for its activities.

Μετά το πέρας της δοξολογίας, διεξήχθηκε γέυμα προς τιμήν του Γενικού Προξένου της Ελλάδος στην Μελβούρνη κ. Χρήσρου Σαλαμάνη, ο οποίος κατά τη θητεία του στη Μελβούρνη έχει υποστηρίξει τις δραστηριότητες της ΠΟΑ. Ο κ. Σαλαμάνης παίνεσε την ΠΟΑ για το έργο της και υποσχέθηκε την συνεχιζόμενη υποστίριξη του.

PFA at BUSHFIRE FUNDRAISER

2009-03-01T01:04:00.000-08:00

On 28 February 2009, the Paneporitc Federation of Australia was pleased to attend a fundraiser in order to assist victims of the Victorian Bushfire, organised by the Greek Orthodox Community of Whittlesea and the Pontian Community of Whittlesea "Panagia Soumela,". The president of the Cultural League of Epirus, Mr Vangelis Porfyris, is also the president of the Greek Orthodox Community of Whittlesea.

In his speech, PFA Secretary, Konstantinos Kalymnios paid homage to the valiant efforts of the Greek organisations in organising this philanthropic event and praised the local and state politicans for their sensitivity to bushfire victims, especially the mayor of Whittlesea, Ms Mary Lalios.

Στις 28 Φεβρουαρίου 2009, η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας, έλαβε μέρος στην από κοινού διοργανωμένη εκδήλωση από την Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα του Whittlesea και την Ποντιακή Αδελφότητα "Παναγία Σουμελά" για την ανακούφιση των πυροπληγέντων, στις πρόσφατες πυρκαγιές που μάστισαν την πολιτεία της Βικτώριας. Ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Ομίλου Ηπείρου, κ. Βαγγέλης Πορφύρης είναι και ο πρόεδρος της Ελληνικής Ορθόδοξης Κοινότητας του Whittlesea.

Στην ομιλία του, ο γραμματές της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας, Κώστας Καλυμνιός επαίνεσε τους ελληνικής καταγωγής πολιτικούς οι οποίοι ευαισθητοποιήθηκαν για την ανακούφιη των πυροπληγέντων, ιδιαίτερα την δήμαρχό της περιοχής Whittlesea, κα. Μαρία Λάλιου.

Standing: Vangelis Porfyris (president Greek Orthodox Committee of Whittlesea and Cultural League of Epirus, Konstantinos Kalymnios, (secretary Panepirotic Federation of Australia), George Tsiogris (secretary, Greek Orthodox Community of Whittlesea).

Seated: Ms Lili D'Ambrosio (Member for Mill Park), Ms Jenny Mikakos (Member for Northern Metropolitan Region), Ms Mary Lalios (Mayor of Whittlesea), Cr Chris Pavlidis (member of Whittlesea Council), Alexandros Kalymnios (member PFA).

Όρθιοι: Βαγγέλης Πορφύρης (πρόεδρος Πολιτιστικού Ομίλου Ηπείρου), Κωνσταντίνος Καλυμνιός (γραμματέας ΠΟΑ), Γιώργος Τσιογκρής (γραμματέας Ελληνικής Ορθόδοξης Κοινότητας Whittlesea).

Καθιστοί: Lili D'Ambrosio (πολιτικός), κα. Τζένυ Μικάκου (γερουσιαστής), κα. Μαρία Λάλιου (δήμαρχος περιοχής Whittlesea), κα. Χρυσούλα Παυλίδου (δημοτικός σύμβουλος Whittlesea), Αλέξανδρος Καλυμνιός (μέλος ΠΟΑ).

PFA with EPIRUS ASSOCIATION OF SYDNEY

2009-02-27T23:28:00.000-08:00

On 21 February 2009, the Panepirotic Federation of Australia hosted a dinner in honour of the visitng secretary of the Western Suburbs of Sydney Epirus Association Mr John Dimitriou and his wife Anna. Methods were discussed in which to co-ordinate the activites of the two organisations, with a view to expanding the Federation. Mrs Anna Dimitriou is currently writing a thesis on the paramythic element in Greek-Australian poetry and has written extensively on the poetry of PFA secretary, Kostas Kalymnios.

Η Πανηπειρωτική Ομοσόνδία Αυστραλίας φιλοξένησε, στα πλαίσια των εορτασμών για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων και την αυτονομία της Βορείου Ηπείρου, τον γραμματέα του Ηπειρωτικού Συλλόγου Δυτικών Προαστείων του Σύδνεϋ, κ. Γιάννη Δημητρίου και την σύζυγό του Άννα. Συζητήθηκαν μέδοθοι για την σύσφιξή σχέσεων και τον συντονισμό των προσπαθειών των δύο φορέων, με απώτατο σκοπό την διεύρυνση της Ομοσπόνδίας. Η κυρία Άννα Δημητρίου ετοιμάζει το διδακτορικό της γύρω από το παραμυθικό στοιχείο στην Ελληνο-Αυστραλιανή ποίηση και έχει μελετήσει και αναλύσει βαθύτατα την ποίηση του γραμματέα της ΠΟΑ, Κώστα Καλυμνιού.

Στη φωτο ο κ. Γιάννης Δημητρίου με τον πρόεδρο της ΠΟΑ και άλλα μέλη του διοικητικού συμβουλίου.

PFA at CANBERRA GLENDI 2009

2009-02-12T22:33:00.000-08:00

On 8 February 2009, members of the Panepirotic Federation of Australia travelled to Canberra, in order to assist the Canberra Greek Community in its organisation of its annual Greek Glendi.

The Glendi was co-presented by Panepirotic Federation of Australia Secretary, Mr Konstantinos Kalymnios, who also performed as part of the musical group Rebetiki.

PFA meets with INDIAN ARCHBISHOP

2008-12-21T19:59:00.000-08:00

On 21 December 2008, members of the Panepirotic Federation of Australia met with his Grece, Mar Aprem (Ephraim) Mooken, Archbishop of the Chaldean Syrian Church, in India, who was visiting Australia. His Grace Mar Aprem, a noted author of some 67 books, presides over a flock that traces its origin to the visit of Saint Thomas the Apostle to India in AD 52.

P.F.A Secretary Kostas Kalymnios wth His Grace, Mar Aprem Mooken

Members of the Panepirotic Federation of Australia discussed the existence of a native Indian Eastern rite church in India, with His Grace Mar Aprem and compared its missionary work and the challenges and difficulties he experiences, to those faced by His Beatitude Archbishop Anastasios, Primate of the Autocephalous Orthodox Church in Albania. His Grace Mar Mooken was also informed about the activities of the P.F.A and in particular provided a particularly edifying account of the position of the Eastern Churches vis a vis the World Council of Churches.

Στις 22 Δεκεμβρίου, μέλη της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας συναντήθηκαν με τον αρχιεπίσκοπο της Συριακής Εκκλησίας στην Ινδία, Εφραίμ. Ο Αρχιεπίσκοπος Εφραίμ είναι ο προκαθήμενος μιας εκκλησίας η οποία έχει τις ρίζες της στην περιοδία του Αποστόλου Θωμά στην Ινδία το 52 μΧ.

Ο Αρχιεπίσκοπος Εφραίμ, συγγραφέας 67 βιβλίων, ενημερώθηκε από τα μέλη της Πανηπειρωτικής για τις δραστηριότητές της και συγκρίθηκαν οι προκκλήσεις και δυσκολίες της εκκλησίας του στην Ινδία, καθώς και το ιεραποστολικό του έργο, με αυτό του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αλβανίας κ.κ Αναστασίου. Εξέφρασε τον θαυμασμό του για την ανάπτυξη της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Αλβανία και επίσης προς το πρόσωπο του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου.

PFA Lecture on the Epirot Benefactors of Greece

2008-12-02T20:22:00.000-08:00

PFA Secretary Kostas Kalymnios speaking about the Epirot Benefactors of Greece.

On 30 November 2008, the Panepirotic Federation of Australia, in conjunction with the Pneumatiki Estia Ellinidon held a lecture entitled: "Epirot Benefactors of Greece," at the Greek Orthodox Community of Melbourne building. The president of the Pneumatiki Estia Ellinidon , Ms Velos offered a short greeting, followed by PFA president, Mr Dimitris Varnas, who highlighted the importance of the philanthropic tradition established by the Epirot benefactors. The event was sponsored by the Bank of Cyprus.

Committee Members of the PFA and the Pneumatiki Estia Ellinidon

The keynote speaker was PFA secretary, Kostas Kalymnios. To a packed auditorium, he examined the manner in which the donations of benefactors have been interpreted within the national narrative, the socio-economic conditions that caused them to invest so heavily in the formation of Greek infrastructure and also touched upon key aspects of their lives. He concluded by examining the philanthropic work of the Panepirotic Federation of Australia, especially in Northern Epirus and that of its former president, the late Spiros Stamoulis, to whom he dedicated the lecture.

PFA Secretary Kostas Kalymnios with Bank of Cyprus representative Mr Paul Orfanos and members of the Pneumatiki Estia Ellinidon

The purpose of the lecture was to provide a point of reference for further expressions of altruism within the Greek community and to organise functios of a cultural and educative nature, rather than the usual dances/ social events of other Greek organisations.

Below, a write up of the event in Greek, by Sotiris Hatzimanolis.

Αυστραλία- Διάλεξη: "Φόρος και Τιμή στους Εθνικούς Ευεργέτες"
1 Δεκεμβρίου 2008 (08:07 UTC+2)του ανταποκριτή μας Σ. Χατζημανώλη)

Στην κατάμεστη αίθουσα της Ελληνικής Ορθόδοξης Κοινότητος Μελβούρνης έλαβε χώρα η διάλεξη: "Φόρος και Τιμή στους Εθνικούς Ευεργέτες", μία από κοινού δραστηριότητα της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας και της Πνευματικής Εστίας Ελληνίδων.
Κύριος ομιλητής ήταν ο γραμματέας της Πανηπειρωτικής, Κώστας Καλυμνιός. Στην ομιλία του, εμπλουτισμένη με πληθώρα διαφανειών, αναφέρθηκε στο θεωρητικό πλαίσιο διαμέσου του οποίου θα έπρεπε κανείς να αξιολογήσει το έργο καθώς και την πρόθεση των μεγάλων ευεργετών.
Ο θεσμός των εθνικών κληροδοτημάτων" φαίνεται να είναι έμφυτος στην ψυχοσύνθεσή των Ελλήνων και αυτό επειδή εμφανίζεται στην ελληνική αρχαιότητα, σε πολλές μορφές, υποστήριξε.
Ακόμη και η μυθολογία εμπεριέχει στοιχεία του ευεργετισμού. Σύμφωνα με το μύθο λοιπόν, ο πρώτος "έλληνας" ευεργέτης ήταν ο Προμηθέας, ο οποίος έκλεψε τη φωτιά από τους Θεούς ώστε να ωφεληθεί η ανθρωπότητα. Παράλληλα, η θεά Αθηνά, χάρισε το μέγα ευεργέτημα στους Αθηναίους -την ελιά. Οι πλούσιοι Αθηναίοι πάντοτε έδιναν δωρεές στο κράτος -Στον θεσμό της χορηγίας στην αρχαία Αθήνα, συνεπάγονταν η χορηγία από πλούσιους πολίτες, αθλητικών αγώνων καθώς και θεατρικών ή μουσικών έργων, προς τιμήν του θεού Διόνυσου."
Στη συνέχεια, έκανε μία ιστορική διαδρομή στην ευεργεσία κατά τα αρχαία και Βυζαντινά χρόνια, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην σπουδαιότητα των δωρεών των μεγάλων Ηπειρωτών τόσο για την αφύπνιση του Γένους όσο και στην ανάπτυξη του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους. Ηπειρώτες ευεργέτες όπως ο Ζάππας, ο Αρσάκης, ο Τοσίτσας και ο Αβέρωφ συνέβαλλαν στην οικοδόμηση των περισσοτέρων δημοσίων κτηρίων της Αθήνας, όπως το Ζάππειο Μέγαρο, το Αρσάκειο Παρθεναγωγείο Ψυχικού, το Τοσίστειο Αθηνών, η Ακαδημία, το Πανεπιστήμιο, το Πολυτεχνείο, το Αστεροσκοπείο, η Εθνική Βιβλιοθήκη, το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, το Βαρβάκειο Λύκειο, η Γεωργική Σχολή και ο Βοτανικός Κήπος, το Στάδιο, η Σχολή Ευελπίδων, οι Φυλακές και το θωρηκτό Αβέρωφ, η Ριζάριος Σχολή και τόσα άλλα κοινωφελή ιδρύματα, που σήμερα κοσμούν τη πρωτεύουσα του Ελληνικού Κράτους. Τέλος, Κώστας Καλυμνιός αναφέρθηκε στην εντυπωσιακή ευεργετική δραστηριότητα της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας, η οποία συμπεριλαμβάνει την οικοδόμηση Ινστιτούτου Επαγγελματικής Καταρτίσεως "Πνοή Αγάπης" στο Αργυρόκαστρο, νηπιαγωγείο στην Δερβιτσιάνη, Ιατρικό Κέντρο στους Γεωργουτσάτες και άλλα έργα υποδομής στον ευρύτερο χώρο της Βορείου Ηπείρου.
Κλείνοντας, ο Κώστας Καλυμνιός αναφέρθηκε στον πρώην πρόεδρο της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας, τον αείμνηστο ομογενή0 Σπύρο Σταμούλη, του οποίου οι ευεργεσίες τόσο για την παροικία όσο και για την πατρίδα του την Βόρειο Ήπειρο ήταν σημαντικότατες και αφιέρωσε την διάλεξη στην μνήμη του.

PFA at LAUNCH OF MACEDONIAN PHOTO EXHIBITION

2008-11-13T20:39:00.000-08:00

On 11 November 2008, the Panepirotic Federation of Australia, in collaboration with the Thessaloniki Association "White Tower" annd the Pan-Macedonian Federation of Melbourne welcomed the visiting prefect of Thessaloniki Mr Panagiotis Psomiadis to the launch of the photographic exhibition: "The contribution of Emmanuel Pappas to the 1821 Revolution."

PFA Secretary Kostas Kalymnios opens the Photographic exhibiton in the presence of Thessaloniki Prefect, Mr Panagiotis Psomiadis.

The master of ceremonies was Panepirotic Federation of Australia Secretary, Koastas Kalymnios. In his address, he noted:

"Η εντολή που στο όνειρό του λαμβάνει ο Σωκράτης, «μουσικήν ποίει και εργάζου» (Φαίδων 60γ - 62γ), θα μπορούσε να εκληφθεί και ως υποδήλωση της σημασίας της τέχνης τόσο στην παιδεία όσο και στη ζωή γενικότερα, με την προϋπόθεση ότι η τέχνη, και ιδιαίτερα η εικαστική τέχνη έχει τελικό στόχο την ανύψωση του ανθρώπου από άτομο σε πρόσωπο με γνώση αλλά και ευαισθησία, με κρίση και ανθρωπιά, με εσωτερική καλλιέργεια και κοινωνική συνείδηση.
Στην δική μας περίπτωση, αυτή των ελλήνων αποδήμων στην Αυστραλία, λειτουργεί επίσης ως απόδειξη του ότι τόσο μάλλον η αυτογνωσία, όσο και η γνώση, δεν είναι μια αδρανής και στατική φωτογραφική αντανάκλαση της πραγματικότητας αλλά μια πολύπλοκη διαλεκτική διαδικασία. Εδώ λοιπόν μπαίνει η εικαστική πράξη στη διαμόρφωση της γνώσης, αν πιστεύουμε ότι «απ’ τη ζωντανή θεώρηση των πραγμάτων φτάνουμε στην αφηρημένη έννοια και απ’ την αφηρημένη έννοια στην πρακτική», όπου η δική μας είναι η εικαστική πρακτική.
Μείζον πρόβλημα στις ημέρες μας είναι η έλλειψη της δημιουργικής φαντασίας που καταδιώκεται απ’ την καταναλωτική μας κοινωνία, τον ορθολογισμό, την τεχνοκρατική αντίληψη, όπου η εικαστική έκφραση και το όνειρο στη ζωή είναι αν όχι υπό αμφισβήτηση, σίγουρα όμως σε δεύτερη μοίρα.Έτσι λοιπόν εμείς, οι ομογενείς της Μελβούρνης, μέσα από το όνειρο μέσα απ’ το όραμα πρέπει να μάθουμε στους εαυτούς μας και στα παιδιά μας να αμφισβητούν τα πράγματα γύρω μας που δεν είναι πάντα έτσι όπως θα ήθελαν κάποιοι να μας τα παρουσιάσουν. Πρέπει να ανακαλύψουμε εμείς και τα παιδιά τη δική μας προσωπική αλήθεια, να κερδίσουμε τις προσωπικές μας ελευθερίες, να καταλάβουμε ότι τίποτε δεν είναι στατικό και αμετάβλητο και έτσι να χρησιμοποιήσουμε ως αληθινή έκφραση την εικαστική έκφραση.
Από αυτή τη σκοπιά λοιπόν, θα έπρεπε πιστεύω να θεωρούμε την έκθεση Η επανάσταση του 1821 και η προσφορά του Εμμανουήλ Παπά - υπό την ευγενική χορηγεία. του Υπουργείου Μακεδονίας -Θράκης και του Δήμου Θεσσαλονίκης. Και θα προσέθετα επίσης, ότι δεν είναι τυχαίο ότι μία τέτοια έκθεση, του είδους της οποίας σπανίζει στα παροικιακά μας τεκταινόμενα τώρα τελευταία, διεξάγεται στην Μελβούρνη. Και αυτό όχι μόνο επειδή η Μελβούρνη είναι πόλη αδελφοποιημένη με τη Θεσσαλονίκη, αλλά επειδή η Θεσσαλονίκη, όπως και η Μελβούρνη, υπήρξε η πατρίδα πολλών εθνικοτήτων, οι οποίες αν και δεν συνυπήρξαν πάντοτε ειρηνικά μεταξύ τους, σίγουρα μετείχαν του ίδιου πολιτισμού και οι επιδράσεις της Θεσσαλονίκης στους λαούς αυτούς γίνεται αισθητή, ακόμη και σήμερα. Συνεπώς, όπως και η Μελβούρνη, η Θεσσαλονίκη υπήρξε χοάνη καθώς και μωσαϊκό πολιτισμών, μία αληθινή μητρόπολης των Βαλκανίων.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι η συγχώνευσή μας στα οξύμωρα πολυπολιτιστικά κοινωνικά σχήματα απαιτούν και μία υποχώρηση από ορισμένα ιστορικά δεδομένα. Εδώ είναι όπου η εικαστική τέχνη μας δίνει τα εφόδια ώστε να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις των καιρών.
Μέσα από την ιστορία του Εμμανουήλ Παπά, όπως παρουσιάζεται σήμερα εδώ διαμέσω των αφισών - αντίγραφων πινάκων μεγάλων σύγχρονων της εποχής ζωγράφων, συμπαραίνουμε ότι η Ελληνική Επανάσταση δεν ήταν μόνο υπόθεση των νποτιότερων τμημάτων του Ελληνικού χώρου αλλά έναν οικουμενικό αγώνα εθνικής και πολιτικής χειραφετήσεως, στον οποίον συμμετείχε σύσσωμος ο όπου γης ελληνισμός. Αναπόσπαστο και σημαντικότατο κομμάτι αυτής της προσπάθειας αποτελεί και η δράση των Μακεδόνων. Σε όλες τις κρίσιμες μάχες βρίσκουμε Μακεδόνες, ιδίως από την οικογένεια του Εμμανουήλ Παπά να αγωνίζονται για την απελευθέρωση της Ελλάδος. Συναντούμε τον Αναστάσιο Παπά στο Δούναβη, ως ιερολοχίτης. Συναντούμε τον ιερό Γιαννάκη Παπά στο Μανιάκι της Μεσσηνίας να θυσιάζεται στο πλευρό του Παπαφλέσσα. Συναντούμε τον Αθανάσιο και τον Νικόλαο Παπά στην Αράχοβα, στο πλευρό του Καραϊσκάκη. Ως, ηπειρώτης, και γραμματέας της Παnηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας, με δέος συναντώ των Αναστάσιο Παπά στο Μεσολόγγι να πολεμά στο πλευρό των Σουλιωτών. Ο αγώνας και τα ανδραγαθήματα των μεγάλων Μακεδόνων οπλαρχηγών, τα οποία ίσως δεν είναι ευρύτατα γνωστά ενώ θα έπρεπε, είναι απόλυτα συνυφασμένα με τον αγώνα για την διαιώνιση και διατήρηση των Ελληνικών ιδεών. Σε αυτό τον αγώνα, συμμετέχουμε και εμείς ακόμη και σήμερα.
Ίσως εδώ αρμόζει η ρήση του Θεανθρώπου: "ο έχων ώτα ακουέτω" αλλά ας το κάνουμε λιανά για αυτούς που δεν βρίσκονται εδώ σήμερα - οι Μακεδόνες οπλαρχηγοί πολέμησαν και θυσιάστηκαν για την ελευθερία και την ανασυγκρότηση της Ελλάδος, όχι της Βουλγαρίας, ή μιας τεχνιτής, αβάσιμης "Μακεδονίας" - αποστασιοποιημένης από τον Ελληνικό κορμό. Εδώ είναι όπου η εικαστική τέχνη έρχεται να επιβεβαιώσει την ιστορική αλήθεια και να αμφισβητήσει τις αξιώσεις των φαύλων και των ανιστόριστων. Και αυτό είναι ο λόγος που σήμερα, όσο ποτέ την έχουμε τόσο πολύ ανάγκη την τέχνη, σε όλες τις μορφές και εκδοχές της.
Είναι λοιπόν, μεγάλη μου τιμή, εκ μέρους των διοργανωτών της έκθεσης, την Ένωση Θεσσαλονικέων Μελβούρνης " Ο Λευκός Πύργος", και την Παμμακεδονική ¨Ενωση Μελβούρνης και Βικτώριας να σας καλοσωρίσοω στην έκθεση: Η επανάσταση του 1821 και η προσφορά του Εμμανουήλ Παπά ."

Prefect of Thessaloniki Mr Panagiotis Psomiadis then addressed the gathering and officially launched the Exhibition.

ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΠΑΝΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ

2008-11-10T21:13:00.000-08:00

ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΙΑΡΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΜΥΝΑΣ ΚΑΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

(συνυπογράφουμε μία πρωτοβουλία της Νεολαίας Βορειοηπειρωτών)

Αξιότιμε κύριε πρόεδρε και κυρίες και κύριοι βουλευτές-μέλη της επιτροπής,

στις 14 Οκτωβρίου 2008, κατατέθηκε στη βουλή το σχέδιο νόμου «Κύρωση της Συμφωνίας Σταθεροποίησης και Σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους αφενός, και της Δημοκρατίας της Αλβανίας αφετέρου». Η παραπάνω Συμφωνία Σταθεροποίησης και Σύνδεσης έρχεται να αντικαταστήσει τη Συμφωνία Εμπορίου και Εμπορικής και Οικονομικής Συνεργασίας του 1992 μεταξύ Αλβανίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης, φέρνοντας ουσιαστικά την Αλβανία ένα βήμα πιο κοντά στην Ενωμένη Ευρώπη.

Η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας, θεωρεί σκόπιμο να θέσει ενώπιον της Επιτροπής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής, τα παρακάτω θέματα που άπτονται των δικαιωμάτων της Ελληνικής Μειονότητας στην Αλβανία και του ελληνισμού γενικότερα και που συνδέονται άρρηκτα με την πορεία της χώρας αυτής προς την Ενωμένη Ευρώπη, άρα και με την κύρωση από τη βουλή των Ελλήνων του παραπάνω Συμφώνου.

Μη αναγνώριση της Ελληνικής Μειονότητας όπου αυτή υπάρχει
Η Αλβανία κατά παράβαση κάθε κανόνα και πρακτικής Διεθνούς Δικαίου και προφασιζόμενη έναν απόλυτα αυθαίρετο γεωγραφικό προσδιορισμό της ελληνικής μειονότητας σε 99 συγκεκριμένα χωριά στο νότο της χώρας, συνεχίζει μια πολιτική περιορισμού και συρρίκνωσης της ίδιας. Η πολιτική αυτή έχει τις ρίζες στην ίδρυση του αλβανικού κράτους, τον κυρίως κορμό της στη μεταπολεμική εποχή με τη γραμμή που ακολούθησε το καθεστώς του δικτάτορα Ενβέρ Χότζα, συνεχίζεται όμως μετα-καθεστωτικά έως και σήμερα παρά την πορεία προς την Ενωμένη Ευρώπη την οποία η ίδια η Αλβανία έχει χαράξει. Κατ’ αυτό τον τρόπο, η Αλβανία σήμερα, αποχαρακτηρίζοντας από μειονοτική ζώνη περιοχές με αμιγή ελληνικό πληθυσμό, άλλοτε μείζονα και άλλοτε σημαντικό στον αριθμό, όπως οι Άγιοι Σαράντα, η Κορυτσά, η Χιμάρα, το Αργυρόκαστρο κ.α. στερεί από όλους τους Έλληνες μειονοτικούς των περιοχών αυτών όλα τα ανθρώπινα δικαιώματά τους που απορρέουν από τις σχετικές διεθνείς συνθήκες και συμφωνίες.

Στέρηση Ελληνικής Γλώσσας από επίσημη γλώσσα του Αλβανικού κράτους
Η Αλβανία, συνεχίζει να κωφεύει στο αίτημα της Ελληνικής Μειονότητας, έτσι όπως εκφράζεται επίσημα από την Πολιτική Οργάνωση που την αντιπροσωπεύει, την «ΟΜΟΝΟΙΑ», για την υιοθέτηση της Ελληνικής Γλώσσας ως επίσημη γλώσσα του κράτους, τουλάχιστον για τις παραδοσιακά κατοικημένες από Έλληνες μειονοτικούς περιοχές της χώρας. Μάλιστα η Αλβανία, όχι μόνο κωφεύει στο αίτημα αυτό, αλλά αφήνει να διαρρέει μέσω των ΜΜΕ στους κόλπους της Αλβανικής κοινωνίας πως οι διεκδικήσεις αυτές της Ελληνικής Μειονότητας είναι προϊόντα εθνικιστικών απαιτήσεων δίνοντας κατ’ αυτό τον τρόπο τροφή σε ακόμα εντονότερη αντιπαράθεση μεταξύ των δύο εθνοτήτων. Σα να μην έφτανε αυτό, εντός του τρέχοντος έτους, το Αλβανικό κράτος προβαίνει παράλληλα μέχρι και σε ποινική δίωξη έναντι του δημάρχου της Χιμάρας και προέδρου της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, Βασίλη Μπολάνου, για την αφαίρεση πινακίδων σήμανσης οδών στην περιοχή δικαιοδοσίας του δημαρχείου του, οι οποίες δεν αναγράφονταν και στην ελληνική γλώσσα.
Καταπάτηση και υφαρπαγή των περιουσιών των ελλήνων μειονοτικών
Η Αλβανία, ιδιαίτερα για την περιοχή των Αγίων Σαράντα και της Χιμάρας, οι οποίες αποτελούν πολλά υποσχόμενες για μελλοντική ανάπτυξη παραθαλάσσιες περιοχές, αλλά και σε περιοχές όπως το Πογώνι κ.α., με διάφορες νομικές μεθοδεύσεις και στηριζόμενη σε έναν νόμο ο οποίος ψηφίστηκε μετα-καθεστωτικά που όμως δεν λαμβάνει υπόψη το ιδιοκτησιακό καθεστώς της περιοχής έτσι όπως ήταν προτού η γη να περιέλθει στο πάλαι ποτέ σοσιαλιστικό κράτος, προσπαθεί ουσιαστικά να υφαρπάξει τη γη από τους έλληνες μειονοτικούς μεταβάλλοντας τους τίτλους ιδιοκτησίας. Δρώντας άλλοτε ύπουλα λοιπόν κι άλλοτε προβάλλοντας παράλληλα ως πρόσχημα την απαλλοτρίωση της γης με σκοπό την τουριστική ανάπτυξη, η Αλβανία, με άλλα λόγια προσπαθεί να αποκόψει τους Έλληνες της περιοχής από το σημαντικότερο στοιχείο για τη συνέχεια του Ελληνισμού στα εκεί πατρογονικά του εδάφη.

Καταπάτηση των πολιτικών δικαιωμάτων των ελλήνων μειονοτικών
Στην Αλβανία, μπορεί τα γεγονότα με τις ποινικές καταδίκες των 5 της ΟΜΟΝΟΙΑΣ το 1994 να φαντάζουν μακρινά στη μνήμη, παραμένουν όμως εξαιρετικά νωπά τα συνταρακτικά γεγονότα των δημοτικών εκλογών το Νοέμβριο του 2000, όπου η άκρως εθνικιστικά υποκινούμενη βία και νοθεία στα εκλογικά κέντρα της Φοινίκης και της Χιμάρας, είχαν ως αποτέλεσμα αφενός τον σοβαρότατο τραυματισμό με τη χρήση όπλων, στελεχών της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, από μέλη της Μυστικής Υπηρεσίας της Αλβανίας και αφετέρου την ανάδειξη διορισμένων ‘νικητών’. Χωρίς μεγάλες παραλλαγές ολοκληρώθηκαν 4 χρόνια αργότερα και οι δημοτικές εκλογές του 2003 σε επαρχίες όπως η Χιμάρα, όπου πάλι σημαδεύτηκαν από βία και νοθεία, με εκρήξεις βομβών έξω από εκλογικά κέντρα καθώς και ξυλοδαρμούς πολιτών από τη μυστική αστυνομία αλλά και μετέπειτα ποινικές διώξεις με καταδίκες έναντι 5 στελεχών του τοπικού παραρτήματος της ΟΜΟΝΟΙΑΣ οι οποίοι διαμαρτύρονταν για την αδικία. Τα ίδια γεγονότα θα επαναλαμβανόντουσαν αυτούσια και το Φεβρουάριο του 2007, αφού 4 ολόκληρες μέρες μετά την διεξαγωγή των εκλογών τα αποτελέσματα δεν γινόντουσαν γνωστά. Μόνο υπό το φόβο της διεθνούς κατακραυγής όμως και ύστερα από τη δημοσιότητα που έλαβε το θέμα, ανακοινώθηκαν τελικά τα σωστά αποτελέσματα που έδιναν τη νίκη στους υποψηφίους της ΟΜΟΝΟΙΑΣ. Γεγονότα όπως τα παραπάνω αλλά και όπως το πρόσφατο της ποινικής δίωξης έναντι 10 Χιμαριωτών οι οποίοι τον Απρίλιο του 2008 συμμετείχαν σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά της άσκησης απρόκλητης βίας σε βάρος συμπολιτών τους από την Αλβανική αστυνομία, συνθέτουν το σκηνικό πολιτικών διώξεων που δεχόταν και συνεχίζει να δέχεται η Ελληνική Εθνική Μειονότητα στην Αλβανία από τις κρατικές και παρακρατικές αρχές της χώρας αυτής.

Στέρηση της δυνατότητας άσκησης πολιτικής μέσω της τοπικής αυτοδιοίκησης
Η Αλβανία ως χώρα, ακολουθεί το πρότυπο του λεγόμενου κεντρικού προγραμματισμού του κράτους το οποίο αποτελεί ένα γραφειοκρατικό κεντρικό σύστημα που κατευθύνεται αποκλειστικά από τα Τίρανα. Όλες οι αποφάσεις που αφορούν παρεμβατικές πολιτικές για την ασφάλεια, την ανάπτυξη, την ευημερία κτλ λαμβάνονται από την πρωτεύουσα, με αποτέλεσμα τα περιθώρια ουσιαστικής παρέμβασης με σκοπό την υλοποίηση πολιτικών οι οποίες προάγουν τα συμφέροντα των τοπικών κοινωνιών γενικότερα και τα μειονοτικά συμφέροντα ειδικότερα, από τις αντίστοιχες αρχές τοπικής αυτοδιοίκησης οι οποίες γνωρίζουν καλύτερα τα ιδιαίτερα αυτά προβλήματα, ελαχιστοποιούνται έως εκμηδενίζονται. Η αδυναμία αυτή λοιπόν άσκησης ουσιαστικής δράσης από μέρους της μειονότητας για την αλλαγή των κακώς κειμένων (ανασφάλεια, υπανάπτυξη), αποτελεί λόγο που όχι μόνο κρατάει μακριά τους ξενιτεμένους αλλά διώχνει παράλληλα και τους εναπομείναντες έλληνες της περιοχής. Γίνεται αντιληπτό επομένως ότι το ζήτημα της διοικητικής διάρθρωσης της Αλβανίας και οι εξουσίες που από το σχετικό νομικό πλαίσιο πηγάζουν για τις αρχές τοπικής αυτοδιοίκησης αποτελεί έμμεσα, μείζονος σημασίας θέμα για την επιβίωση και τη συνέχεια της Ελληνικής Μειονότητας στα πατρογονικά της εδάφη.

Άρνηση ταφής των ηρωικά πεσόντων ελλήνων στρατιωτών στις μάχες του ‘40-‘41
Τέλος, δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε επίσης και σε ένα ζήτημα-εκκρεμότητα το οποίο δεν αφορά απλά την ελληνική μειονότητα αλλά ολόκληρο το ελληνικό έθνος, ανεξαρτήτως κομματικών πεποιθήσεων, που δεν είναι άλλο από την χωρίς προηγούμενο άρνηση της Αλβανίας να επιτρέψει τη δημιουργία οργανωμένων νεκροταφείων, για τους περίπου 8000 ηρωικά πεσόντες στον πόλεμο του 1940-1 Έλληνες στρατιώτες, οι οποίοι κείτονται άταφοι ακόμα στα εδάφη της Βορείου Ηπείρου. Εάν μάλιστα αναλογιστεί κανείς τα ιστορικά γεγονότα της εποχής εκείνης και την Ίταλο-Αλβανική συνεργασία, η συγκεκριμένη αδιαλλαξία της αλβανικής πολιτικής επί του θέματος αυτού, μόνο ως προκλητική θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη ότι το θέμα αυτό, από ελληνικής πλευράς, δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από ελάχιστη προσπάθεια απόδοσης του πρέποντα φόρου τιμής στους πεσόντες στρατιώτες και ελάχιστη ηθική-ανθρώπινη υποχρέωση απέναντι στους ήρωες αυτούς του ελληνικού έθνους, οι οποίοι έγραψαν με το αίμα τους μια από τις πιο ένδοξες σελίδες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Το Εκτελεστικό και το Νομοθετικά Όργανο της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το Συμβούλιο της Ευρώπης και ο ΟΑΣΕ, συμφωνούν με τις ως άνω θέσεις της Ελληνικής Μειονότητας
Όσα προαναφέρθηκαν δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση ζητήματα που τίθενται εκ μέρους της Ελληνικής Μειονότητας τα οποία στηρίζονται σε εθνικιστικά ιδεώδη και σε αποσχιστικές τάσεις, όπως κατά καιρούς παρουσιάζονται στα Αλβανικά ΜΜΕ με σκοπό να δικαιολογηθεί στα μάτια της Αλβανικής κοινής γνώμης η επιθετική πολιτική του Αλβανικού κράτους απέναντι στην Μειονότητα, αλλά επιβεβαιώνονται και από το σύνολο του εκτελεστικού σώματος των αρμόδιων οργάνων της Ενωμένης Ευρώπης.

Πιο συγκεκριμένα, τα παραπάνω επιβεβαιώνει και η Επιτροπή των Υπουργών Εξωτερικών του Συμβουλίου της Ευρώπης με το ψήφισμα* που υιοθέτησε την 11η Μαΐου του 2005, στην 926η τακτική συνεδρίασή της σχετικά με την εφαρμογή της Σύμβασης Πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων του 1998, σε ισχύ στη χώρα από την 1 Ιανουαρίου του 2000, όπου αναγνωρίζει πως η Αλβανία δεν τηρεί τα όσα σχετικά προβλέπονται από τη Σύμβαση Πλαίσιο και καλεί τη χώρα αυτή να συμπληρώσει το νομικό και διοικητικό πλαίσιό της αλλά και να εξασφαλίσει την πλήρη εφαρμογή του στην πράξη. Ειδικότερα, καλεί την Αλβανία να συγκεντρώσει στατιστικά στοιχεία προκειμένου να προσδιορίσει το μέγεθος των εθνικών μειονοτήτων στη χώρα, ακυρώνοντας ουσιαστικά de facto τον αυθαίρετο Αλβανικό γεωγραφικό προσδιορισμό της Ελληνικής Μειονότητας, ενώ παράλληλα καλεί την ίδια να παρέχει συνθήκες οι οποίες θα επιτρέπουν την χρήση της μειονοτικής γλώσσας στις σχέσεις των μειονοτικών με τις διοικητικές αρχές αλλά και τη χρήση της μειονοτικής γλώσσας στην αναγραφή των τοπικών παραδοσιακών ονομασιών, των ονομάτων δρόμων καθώς και των άλλων τοπογραφικών ενδείξεων που απευθύνονται στο κοινό.

Στο ίδιο μήκος κυμαίνεται ένα χρόνο αργότερα και το ψήφισμα* που υιοθετείται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στις 29 Αυγούστου του 2006, αμέσως μετά και με αφορμή την υπογραφή του Συμφώνου Σταθερότητας και Προσχώρησης της Αλβανίας με την Κοινότητα, που καλείται να κυρώσει σήμερα η βουλή, το οποίο ούτε λίγο ούτε πολύ έρχεται να πει ακριβώς τα ίδια σε ότι αφορά τις υποχρεώσεις τις Αλβανίας οι οποίες αφορούν το σεβασμό των δικαιωμάτων των μειονοτήτων και δεν τηρούνται. Το ψήφισμα αυτό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προχωράει κι ένα βήμα παραπέρα με την παράγραφο 15 του ιδίου, όπου με την σαφή αναφορά του συγκεκριμένα στην Ελληνική Μειονότητα κι όχι γενικά στις μειονότητες, ενισχύει την ιδιαίτερη διαπραγματευτική θέση της Ελληνικής Μειονότητας νομιμοποιώντας ουσιαστικά και την Ελλάδα ως την εθνική της αντιπρόσωπο στην Ε.Ε. να παρεμβαίνει προς όφελός της.

Τις θέσεις της Ελληνικής Μειονότητας, που σχετίζονται με την καταπάτηση των περιουσιών αλλά και με την αδυναμία ουσιαστικής δράσης της τοπικής αυτοδιοίκησης με απώτερο σκοπό την υλοποίηση πολιτικών υπέρ της μειονότητας ενστερνίζεται και ο αρμόδιος για τα ανθρώπινα δικαιώματα Επίτροπος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, Thomas Hammarberg, στην αφορούσα τον σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα έκθεσή* του η οποία δημοσιεύτηκε μόλις στις 18 Ιουνίου του 2008. Ο ίδιος στην παράγραφο 50 τις εν λόγο έκθεσης μεταφέρει τις σχετικές θέσεις της μειονότητας για τα προβλήματα στην επιστροφή των περιουσιών, ενώ στην παράγραφο 55 αναγνωρίζει το πρόβλημα που προκύπτει από την συγκεκριμένη οργάνωση του κράτους και την αδυναμία των αρχών τοπικής αυτοδιοίκησης να ασκήσουν ουσιαστική πολιτική προς όφελος των μειονοτήτων.

Σε ότι αφορά τα ζητήματα πολιτικών ελευθεριών της Ελληνικής Μειονότητας και της καταπάτησής τους από το Αλβανικό κράτος, αυτά περιγράφονται λεπτομερώς στις σελίδες των εκθέσεων* των διεθνών παρατηρητών του Γραφείου για τους Δημοκρατικούς Θεσμούς και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του ΟΑΣΕ (Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Σταθερότητα στην Ευρώπη) που εστάλησαν στην Αλβανία προκειμένου να παρακολουθήσουν τη διαδικασία των εκλογικών αναμετρήσεων από το 2000 έως και το 2007. Για τα γεγονότα των δημοτικών εκλογών του 2000 απαιτούνται περίπου τρεις σελίδες προκειμένου να αποδοθούν το πλήθος των περιστατικών βίας και νοθείας εναντίων των υποψηφίων της ΟΜΟΝΟΙΑΣ και του λαού της, από την άνευ προηγουμένου ένωση ‘Συμμαχία για το Έθνος’, όλων των υπολοίπων Αλβανικών κομμάτων, στα εκλογικά κέντρα της Φοινίκης και της Χιμάρας, με τους παρατηρητές να ολοκληρώνουν την σχετική έκθεσή τους δηλώνοντας πως παρά τις συστάσεις δεν ελήφθησαν τελικά μέτρα τα οποία θα μπορούσαν να διορθώσουν τις παρατυπίες. Παρά το γεγονός όμως ότι η έκθεση αυτή αποτέλεσε καταπέλτη για την Αλβανία, λίγα πράγματα άλλαξαν στη χώρα σε ότι αφορά πολιτικές ελευθερίες της Ελληνικής Μειονότητας και στις επόμενες δημοτικές εκλογές του 2003 αλλά και του 2007, όπου με την έκθεση* που δημοσιεύεται στις 25 Ιανουαρίου του 2004 και στις 5 του Ιούνη 2007 αντίστοιχα, απαριθμούνται και πάλι μια σειρά από περιστατικά βίας και νοθείας, όπως η έκρηξη μηχανισμού μπροστά σε εκλογικό κέντρο, συμμετοχή ατόμων χωρίς διαπιστεύσεις εντός των εκλογικών κέντρων με την ανοχή της αστυνομίας, αρπαγή καλπών κ.α.

* Επισυναπτόμενα θα βρείτε:
1. Ψήφισμα Επιτροπής των Υπουργών Εξωτερικών του Συμβουλίου της Ευρώπης, 11ης Μαΐου του 2005
2. Ψήφισμα Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 29ης Αυγούστου του 2006
3. Έκθεση αρμόδιου για τα ανθρώπινα δικαιώματα Επίτροπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Thomas Hammarberg, 18ης Ιουνίου του 2008 (μόνο τις σχετικές παραγράφους)
4. Εκθέσεις των διεθνών παρατηρητών του ΟΑΣΕ 2000-2003-2007, (μόνο τα σχετικά αποκόμματα)

Συμπέρασμα
Η Αλβανία, κατ’ ομολογία και των αρμόδιων ευρωπαϊκών οργάνων συνεχίζει να μην τηρεί τα όσα κατά καιρούς υπογράφει για την Ελληνική μειονότητα άρα, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα προαναφερθέντα, καλούμε την Επιτροπή Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής να μην φέρει το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου προς κύρωση στη βουλή, όχι τουλάχιστον προτού υπάρξουν σαφείς και χρονικά οριοθετημένες δεσμεύσεις από την πλευρά της Αλβανίας σε επίπεδο διμερούς-διακρατικής συμφωνίας με την Ελλάδα, η οποία θα ρυθμίζει τα παραπάνω θέματα προς το συμφέρον της ελληνικής μειονότητας και του ελληνισμού γενικότερα.

Συνοψίζοντας και κατ’ αντιστοιχία των όσων αναπτύχθηκαν στα 6 σημεία στην αρχή του υπομνήματος, θα πρέπει ανάλογα να εκπληρωθούν ή να υπάρξουν σαφείς και χρονικά οριοθετημένες δεσμεύσεις από την πλευρά της Αλβανίας για:

Την κατάργηση των αυθαίρετα ορισμένων μειονοτικών ζωνών και την διεξαγωγή απογραφής του πληθυσμού με ελεύθερη τη δήλωση της καταγωγής και με εξασφαλισμένη τη φερεγγυότητα της διαδικασίας, προκειμένου να προσδιοριστεί επιτέλους ο ακριβής αριθμός της ελληνικής μειονότητας.
Την υιοθέτηση της ελληνικής γλώσσας ως επίσημης γλώσσας επικοινωνίας των μειονοτικών πολιτών με τις δημόσιες αρχές στις περιοχές όπου παραδοσιακά κατοικούν, καθώς και την άμεση απόσυρση των κατηγοριών εναντίων του Δημάρχου Χιμάρας και προέδρου της ΟΜΟΝΟΙΑΣ με αφορμή την αφαίρεση, το Δεκέμβριο του 2007, των πινακίδων σήμανσης οδών στην περιοχή δικαιοδοσίας του δήμου του, οι οποίες δεν αναγράφονταν και στα ελληνικά.
Την απόδοση των περιουσιών των Ελλήνων της Χιμάρας και των κοινοτήτων τους στους νόμιμους ιδιοκτήτες, λαμβάνοντας υπόψη το ιδιοκτησιακό καθεστώς που ίσχυε προτού η γη περιέλθει στο πάλαι ποτέ σοσιαλιστικό κράτος.
Την ανάκληση της εκκρεμούσας παρά το Ανώτατο Δικαστήριο της Αλβανίας ποινής των 5 καταδικασθέντων της Χιμάρας, με αφορμή τη συμμετοχή τους στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας κατά της βίας και της νοθείας των Αλβανικών αρχών στις δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου 2003. Την απόσυρση των κατηγοριών εναντίων των 10 Χιμαριωτών με αφορμή τη συμμετοχή τους στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά της άσκησης απρόκλητης βίας σε βάρος συμπολιτών τους από τις Αλβανικές αστυνομικές αρχές τον Απρίλιο του 2008. Την άμεση κατάργηση του άρθρου 262/2 του ποινικού κώδικα, περί "Συμμετοχής σε παράνομη συγκέντρωση", καθώς και όλων των συναφών, μη συμβατών με το Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο, διατάξεων της Αλβανικής νομοθεσίας οι οποίες ποινικοποιούν την ελεύθερη πολιτική έκφραση και δράση.
Την αλλαγή του νομικού πλαισίου της Αλβανίας σε τέτοιο το οποίο να επιτρέπει την ενσωμάτωση ολόκληρης της ζωτικής περιοχής, στο νότο της χώρας, που παραδοσιακά κατοικείται από έλληνες, σε μια περιφέρεια οργανωμένη διοικητικά στη βάση της αρχής της επικουρικότητας, κατά το πρότυπο των αντίστοιχων περιφερειών των χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε συμφωνία με το άρθρο 110 του ίδιου του Αλβανικού Συντάγματος.
Την άμεση δημιουργία των 5 στρατιωτικών νεκροταφείων για τους πεσόντες έλληνες στις μάχες της αντίστασης του 1940-1, στην Κορυτσά, την Κλεισούρα, την Πρεμετή, το Αργυρόκαστρο και τη Χιμάρα.

Η πολιτική διασύνδεσης της ευρωπαϊκής πορείας της Αλβανίας με τον σεβασμό των δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας δεν μπορεί να παραμείνει μόνο στα χαρτιά των ερωτοαπαντήσεων στη βουλή των ελλήνων και των διαφόρων ΜΜΕ κατά καιρούς, αλλά θα πρέπει να οδηγεί σε συγκεκριμένες δράσεις οι οποίες μπορούν να αποδώσουν απτά αποτελέσματα. Είναι η ώρα να περάσουμε από τη θεωρία στην πράξη.

Ο αυτόχθον ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου, για τον οποίο θα πρέπει να γίνει αντιληπτό πως η βούλησή του δεν έγινε σεβαστή από τις εκάστοτε εξουσίες παρά τους ιστορικούς αγώνες του, βρίσκεται σε συνεχή περιορισμό και συρρίκνωση από την ίδρυση του αλβανικού κράτους το 1913. Οι διεθνείς πολιτικές συγκυρίες της εποχής όμως, δημιουργούν σήμερα συνθήκες τέτοιες οι οποίες επιτρέπουν την εφαρμογή μέτρων μέσω των οποίων θα μπορούσε να καλυφθεί μέρος του χαμένου εδάφους και να βελτιωθεί σημαντικά η θέση της Ελληνικής Μειονότητας εντός του αλβανικού κράτους. Η γεωγραφική θέση της Βορείου Ηπείρου ως φυσική συνέχεια της ελληνικής επικράτειας και η χάραξη πορείας της Αλβανίας προς την Ενωμένη Ευρώπη, με ότι αυτό συνεπάγεται από τη διαφαινόμενη είσοδό της σε αυτή (κατάργηση συνόρων και γενικότερες ευκαιρίες ανάπτυξης), επιβάλλει την εφαρμογή μακρόπνοων πολιτικών οι οποίες θα οδηγήσουν στην δημιουργία του πλαισίου εκείνου το οποίο θα επιτρέπει στους βορειοηπειρώτες να αναπτύσσονται πλέον ως ΕΛΛΗΝΕΣ στα πατρογονικά τους εδάφη. Η δημιουργία του πλαισίου αυτού θα αποτελούσε παράλληλα σημαντικό λόγο επιστροφής των ξενιτεμένων και ουσιαστική αναγέννηση της Βορείου Ηπείρου ή αλλιώς ουσιαστική αναγέννηση του ελληνισμού σε εστίες όπου έζησε και παρήγαγε πολιτισμό εδώ και 3000 χρόνια.

Θα πρέπει επίσης να γίνει αντιληπτό πως και πάλι θα είναι οι Βορειοηπειρώτες αυτοί που θα θυσιάσουν πρώτοι την προσωπική τους ευημερία και την αυτή της κοινότητάς τους στην Αλβανία, καθυστερώντας όσο χρειαστεί την είσοδο της χώρας αυτής στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, στο βωμό της εκπλήρωσης των εθνικών στόχων του ελληνισμού, πράγμα το οποίο θα πρέπει να βαραίνει ακόμα περισσότερο τους αξιότιμους βουλευτές. Μπορεί επίσης η διεκδίκηση της Ελλάδος για την Βόρεια Ήπειρο να μην είναι πλέον ‘ιερά και απαράγραπτη’, όπως δήλωνε ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο γηραιότερος, στο βήμα της βουλής στις 30 Μαΐου του 1960, παραμένει όμως και θα παραμένει πάντα ‘ιερό και απαράγραπτο’ το χρέος της Ελλάδος ως εθνικό κέντρο να εργάζεται με γνώμονα την επιβίωση, την συνέχεια, την άνθηση του ΓΗΓΕΝΟΥΣ ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου ως αναπόσπαστο κομμάτι του οικουμενικού ελληνισμού.

Και η ευκαιρία αυτή δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αφεθεί ανεκμετάλλευτη…

Με την πεποίθηση ότι τα παραπάνω θα βρουν ευήκοα ώτα,

Κώστας Καλυμνιός
Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας.

PFA AT PSOMIADIS WELCOME DINNER

2008-11-10T14:55:00.000-08:00

On 10 November 2008, members of the Panepirotic Federation of Australia attended a dinner at the Thessaloniki Association "White Tower's" premises, to welcome Prefect of Thessaloniki, Mr Panagiotis Psomiadis to Australia. During the dinner, Panepirotic Federation of Australia president, Dimitris Varnas, spoke to Mr Psomiadis about the various Northern Epirotic organisations that are active in Thessaloniki as well as the welfare of the Epriote community in that city. He also provided Mr Psomiadis with a run-down of the activities of the Panepirotic Federation of Australia. Mr Psomiadis pledged his support and expressed admiration at the PFA's insistence upon the maintenance of Epirotic culture.PFA President Dimitris Varnas, Secretary, Kostas Kalymnios, Helen Kalimniou with Mr Panagiotis Psomiadis and Consul General of Greece in Melbourne Christos Salamanis.

PFA at MELBOURNE GLENDI

2008-11-09T14:20:00.000-08:00

On Sunday, 9 November 2008, the Panepirotic Federation of Australia participated in the annual Thessaloniki-Melbourne Glendi at Federation Square, Melbourne, to celebrate the sister-city relationship between these two cities. The Festival is organised by the Thessaloniki Association "The White Tower" and the City of Melbourne. The Master of Ceremonies was Panepirotic Federation Secretary, Kostas Kalymnios.

The Festival was attended by State Member of Parliament John Pandazopoulos, representing the Premier of Victoria, Mr John Brumby, the Leader of the Opposition, Mr Ted Baillieu, Deputy Lord Mayor Gary Singer, representing the Lord Mayor of Melbourne John So, Member for Bulleen Nicholas Kotsiras, Fiona Richardson MP and other dignitaries. Also present was visiting Prefect ofThessaloniki Mr Panagiotis Psomiadis, who enthralled the crowd withhis signing and a delegation of councillors from the City of Thessaloniki.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ;

2008-11-02T16:51:00.000-08:00

Θα περίμενε κανείς, μετά από την κατάρρευση του ολοκληρωτικού καθεστώτος στην Αλβανία και των εν τη συνέχεια πάμπολλων επισκέψεων Ελλήνων υπουργών, πολιτικών και διπλωμάτων στη Βόρειο Ήπειρο, με αποκορύφωμα την περιβόητη περιοδεία του προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, κ. Κάρολου Παπούλια, (όπου προβλήθηκε από ορισμένους οικοδεσπότες του, «θέμα Τσαμουριάς,») ότι θα ήταν πλέον κοινώς αποδεκτό, ότι υφίσταται Βορειοηπειρωτικό ζήτημα.

Βέβαια, ως έννοια, το «Βορειοηπειρωτικό» ιστορικά δεν είναι στάσιμη, αλλά διαμορφώνεται από τις σύγχρονες πολιτικές συγκυρίες και αντιλαμβάνεται κυριολεκτικά. Το 1914 και το 1940 (και ίσως και μέχρι την άρση της εμπολέμου), το ζήτημα αυτό αφορά την εθνική χειραφέτηση των Ελλήνων του συγκεκριμένου γεωγραφικού χώρου. Μεταξύ το 1946 –1991, αφορά βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και συγκρουόμενες ιδεολογίες.

Και στις ημέρες μας; Έπαψε να υφίσταται;

Αυτό το ερώτημα προκύπτει από το πρόσφατο συνέδριο του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού Ωκεανίας στο Σύδνεϋ (1-2 Νοεμβρίου 2008), όπου ορισμένοι αντιπρόσωποι αρνήθηκαν να αποδεχθούν ότι υπάρχει Βορειοηπειρωτικό ζήτημα.

Συγκεκριμένα, ενώ αντιπρόσωπος της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας επιχείρησε να παρουσιάσει το ψήφισμα για το «Βορειοηπειρωτικό» το οποίο ψηφίστηκε από την ολομέλεια του Παγκοσμίου Συμβουλίου Απόδημων Ηπειρωτών στο συνέδριο του (Ιωάννινα, 25-27 Ιουλίου 2008), με την έκκληση όπως το υιοθετήσει το ΣΑΕ Ωκεανίας ως επίσημή του θέση για το θέμα αυτό, ορισμένοι αντιπρόσωποι ομογενειακών οργανώσεων του Σύδνεϋ, διαμαρτυρήθηκαν δριμύτατα, μάλιστα παρουσιάζοντας αντιπρόταση η οποία υποστήριζε ότι δεν υπάρχει Βορειοηπειρωτικό ζήτημα.

Ενώ η διακομματική επιτροπή Ελλήνων βουλευτών παρακολούθησε την έντονη αντιπαράθεση αντιπροσώπων στο συνέδριο του ΣΑΕ Ωκεανίας χωρίς να επεμβαίνει, σε ένα σημείο, ο πρέσβης της Ελληνικής Δημοκρατίας στην Αυστραλία, κ. Ζώης δήλωσε ότι είχε «σαφή κατεύθυνση από την Ελληνική κυβέρνηση: Δεν υπάρχει Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα.»

Εφόσον όπως προείπαμε, το Βορειοηπειρωτικό είναι ζήτημα υπό εξέλιξη, το οποίο το αντιλαμβάνεται κανείς από την δική του ιδιαίτερη σκοπιά, ίσως ο κύριος πρέσβης να αναφέρονταν στην εξωτερική πολιτική της Ελλάδος, προ της μεταπολίτευσης. Όμως, εφόσον ο προϊστάμενος του, υφυπουργός εξωτερικών, κ,. Κασσίμης επισκέπτεται την Βόρειο Ήπειρο και συνδιαλέγεται με στελέχη των οργανώσεων των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου, οφείλει να γνωρίζει τόσο ο κύριος πρέσβης, όσο και οι ενοχλημένοι αντιπρόσωποι του ΣΑΕ Ωκεανίας, ότι το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα υφίσταται, και μάλιστα σε κρισιμότατη μορφή.

Όταν, συνοψίζοντας το ψήφισμα του Παγκοσμίου Συμβουλίου Απόδημων Ηπειρωτών το οποίο παρουσιάστηκε και τελικά ψηφίστηκε από το ΣΑΕ Ωκεανίας, κατόπιν παρεμβάσεων αντιπροσώπων Κυπριακών και Μακεδονικών Εθνοτοπικών Οργανώσεων της Μελβούρνης:

α) Οι έλληνες της Βορείου Ηπείρου αποτελούν γηγενή πληθυσμό της περιοχής, με ιστορική παρουσία 3.000 χρόνων.

β) Οι έλληνες της Βορείου Ηπείρου αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του Οικουμενικού Ελληνισμού.

γ) Επικρατεί ακόμη στην Αλβανία κατά καιρούς κλίμα ανασφάλειας και εκφοβισμού εναντίον των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου.

δ) Οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου κατά καιρούς δεν αισθάνονται ασφαλείς στον τόπο τους και δεν απολαμβάνουν πάντοτε τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα τα οποία δικαιούνται σύμφωνα με τις διμερείς και διεθνείς συνθήκες.

ε) Οι εισαγγελικές αρχές της Αλβανίας ποινικοποιούν βορειοηπειρώτες που διαμαρτύρονται για την αφαίρεση και στέρηση των δικαιωμάτων τους, όπως στην πρόσφατη περίπτωση της εισαγγελικής παρέμβασης στη Χειμάρρα.

γίνεται ξεκάθαρο ότι οι εξελίξεις που διαδραματίζονται στο γεωγραφικό χώρο της Βορείου Ηπείρου και αφορούν το γηγενές ελληνικό στοιχείο αποτελούν το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα. Πόσο δύσκολή γίνεται η προώθηση των συμφερόντων των ελλήνων της Βορείου Ηπείρου, όταν αυτή έρχεται αντιμέτωπη στην άρνηση ή άγνοια των συμπατριωτών τους;

Η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας, υπογραμμίζει ότι το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα, ως καθαρά ανθρωπιστικό και κοινωνικοπολιτικό ζήτημα, που αφορά τις συνθήκες διαβίωσης των συμπατριωτών μας στον ιστορικότατο γεωγραφικό χώρο της Βορείου Ηπείρου υφίσταται και προτρέπει σύσσωμο τον ελληνισμό απανταχού της γης να στρέψει την προσοχή και το ενδιαφέρον τους σε αυτό το δοκιμαζόμενο κομμάτι του οικουμενικού ελληνισμού, απαγκιστρωμένο από πολιτικά ή ιδεολογικά συμφέροντα.

Η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας θα συνεχίζει να συνεργάζεται Κόμμα Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΚΕΑΔ) και την «ΟΜΟΝΟΙΑ» ως μόνους εκφραστές των Βορειοηπειρωτών στην Αλβανία, για την επίλυση όλων των δίκαιων αιτημάτων των ελλήνων της Βορείου Ηπείρου.

PFA at SAE YOUTH CONFERENCE

2008-10-12T22:09:00.000-07:00

Between 4-5 October 2008, the first national conference of the SAE (Council for Greeks Abroad) Oceania Youth Network took place in Sydney.

Calliope Kalimniou, the youth representative of the Panepirotic Federation of Australia attended the conference as a Victorian delegate and was elected to the Australian SAE Oceania YOuth co-ordinating Council.

While providing a detailed appraisal of the situation in Northern Epirus, in her keynote address, Calliope Kalimniou said the following:

"Here in Australia, at the commencement of the 21st century, already many of us, though possessed of all our senses, are not able to share the unique privilege that Helen Keller had. Yet if it is true, as Cafavy said, that the important thing in life is not the destination, but the journey, then SAE Youth offers a unique opportunity for fellow travellers to float upon the immense waves of Hellenism, picking their own path towards their heritage.

As a member of the Greek community of Victoria, one of the largest Greek communities in the world, I feel privileged to be able to explore the many facets of our heritage. As a member and representative of the Panepirotic Federation of Australia, I bring another perspective, that of the poor , persecuted Greeks of Northern Epirus, enduring terrible hardships just to retain their Greek culture. The fact that people, my own people are willing to suffer and even die for their religion and identity teaches me not to take my identity for granted. The fact that my people, the people of Epirus have a long tradition of philanthropy and are known as the benefactors of Greece, founding the Polytechneio, the Academy, the University, building the first National Bank, the Zappeion and the Panathenean stadium provides an example and a commitment to Hellenism that I must follow. This is what keeps it real for me.

Along with my organisation, which not only raises money for Northern Epirus, is the only Greek-Australian organization that through SAE has raised money to build schools, provides lectures on topics dealing with Greek history and culture, actively assists the Pan-Macedonian Federation and the Cyprus community in the promotion of their causes and provides free tutoring to students of Modern Greek at a tertiary level, I feel committed to preserving and re-interpreting our own Australian brand of Hellenism.

This is why I feel compelled to participate in SAE. I believe that I can bring to it, not only the 4,000 years of my own cultural tradition but novel ways in which to disseminate this to our generation - a generation removed from Greece at least physically.

I would like to strive to see that Greek events that visit only the major cities on the east coast get to visit more outlying pockets of Greeks out there. I would love to see increased representation for the more outlying states so that they can have a greater say in the way the Greek government and the more populous states assist them to keep in touch and retain their culture. New Zealand for example, should be treated as a separate entity, so its own issues can be dealt with effectively. Tasmania, is a state that we have ignored for too long. Together, we can makes sure that the right amount of emphasis is given where it is needed most. This can be done through the staging of sporting, cultural and musical events in these states in ways that will challenge and entice, as well as inform and entertain.

At the end of the day, I would hate to see SAE Youth as just another shop front for the Greek government or the SAE Seniors to boast that it exists but has no substance. Collective, broad-based democratic decision making must be the key, without glossing over the particularities and special needs of each state. In each state, we must find the means to bolster the activities of existing organizations and slowly institute succession planning so that we can perpetuate these. This is the way we can make sure that our communities stay vibrant - by being in the thick of it - not cutting ourselves off from the older generation. We have so much to learn. The Panepirotic Federation for example, lends a hand with the Antipodes Festival, the Cyprus rally, the Pontian Genocide commemoration and almost every other single cultural endeavour in Melbourne. We must find the means to inspire and draw closer, youth who feel alienated or unrepresented by existing structures. Programmes must be instituted to reach out to youth where only one parent is Greek. - this is a sector that is largely ignored by the mainstream but we can be the bridge linking them back to a mother culture before it is lost. There are young Greeks out there doing remarkable things, like making movies that are shown at the Cannes Film Festival. We need to seek out these talented Greeks and harness their skills and energy.

Most of all, we can all make an effort to promote the Greek language. In Melbourne we all recognise that language is one of the most important links with one culture. It is also the most difficult to maintain. Together, we can support and inspire, encourage and provoke each other to maintain and improve our language skills. We can demand, of the Greek government, of existing schools and of ourselves, the creation of programmes suited to us and to the generations that will come after us. We can make sure that outlying states maintain the vital communication links with populous states and with Greece so that the vital umbilical cord with the motherland is not lost.

This conference is a historic occasion. It marks the emancipation of a Greek-Australian youth that up until now has been at the backwater of Greek-Australian society. Together we have a chance to pick up where luminaries like St Kosmas the Aetolian and Rhigas Feraios left off. It is our turn to become apostles of Hellenism and to go back to the grassroots- preaching our identity. Of course the challenges of a complex and post-modern world are immense, but our resolve and our spirit is just as immense. I want to be a part of this immense αποστολή.

Because above all, I know this. We are the ones responsible for the future, not the first generation. We need to work hard, we need to be united. That way in years to come, when later generations point the finger and ask us what we have done for them, we will be able to point to this day, to the people in this room and extol their many achievements. I want to be a part of that. I want to shape our future, in collaboration with all of you."

We congratulate her on her achievement.

PFA AT BOOK LAUNCH

2008-09-21T20:38:00.000-07:00

On 21 September 2008, Panepirotic Federation of Australia Secretary, Kostas Kalymnios launched George Athanasiou's latest poetry collection: 'Tales of Light and Darkness.' The introduction to that book, also written by Kostas Kalymnios can be found here:

http://diatribe-column.blogspot.com/2008/09/tales-of-light-and-darkness.html

NEW UNITED VILLAGES OF FLORINA FESTIVAL

2008-09-21T19:48:00.000-07:00

On 20 September 2008, members of the Panepirotic Federation of Australia attendned the Macedonian Pita Festival of the New United Villages of Florina - a vibrant association that is devoted to maintaining the Greek traditions and idenity of the region of Florina. This event was also attended by the Speaker of the House of Representatives, the Hon Harry Jenkins, Federal Member for Calwell, Maria Vamvakinou, State member for Northern Metropolitan Jenny Mikakos and State Member for Mill Park, Lily D' Ambrosio.

In his address, Panepirotic Federation Secretary Konstantinos Kalymnios emphasized the hellenic character of Florina and the ties that bind the region to Epirus. Alexander the Great's mother, Olympias, was an Epirotic princess. The Cheimattiote captain Spiros Spiromilios also fought for the freedom of Florina in the Prespan Lakes.

Father Stavros, of the Greek Orthodox Archdiocese of Australia, of Epirotic descent, referred to the sections in the Bible that attest to the hellenic character of Macedonia.

Father Stavros' homily.

P.F.A WITH METROPOLITAN ANTHIMOS

2008-08-07T15:39:00.000-07:00

In August, P.F.A President, Dimitris Varnas went to Thessaloniki and paid his respects to Metropolitan Anthimos of Thessaloniki, the most senior-ranking cleric in Greece after his Beatitude Hieronymos, Archbishop of Athens. Dimitris varnas discussed the activiies of the Panepriotic Federation with Metropolitan Anthimos and sought his prayers and spiritual guidance for all members of the Panepirotic Federation of Australia. Thessaloniki is home to a vibrant community of Northern Epiroites and DImitris varnas thanked the Mteropolitan for his constanty attention to their spiritual and welfare needs.

PFA at ASSYRIAN MARTYRS DAY

2008-08-07T15:19:00.000-07:00

Along with the Pontian Federation of Australia alternate president, Mr Panagiotis Jasonides and Victorian Member of the Legislative Council for Northern Metropolitan, Jenny Maikakos, the Panepirotic Federation participated in the Assyrian Australian Arts and Cultural Foundation's commemoration of Assyrian Martyr's day on 7 August 2008. From left: Panagiotis Jasonides, alternate president of the Pontian Federation of Australia, Kostas Kalymnios, Secretary of the Panepirotic Federation of Australia, Mr Sabri Atman, visiting genocide scholar from Holland, Jenny Mikakos MP and Father George Touma.

This day commemorates the massacres of innocent Assyrian civilians by reason only of their ethnicity and adherence to Christianity. Their plight can be paralleled in many respects with that of the Greeks of Northern Epirus.

In his address, Panepirotic Federation of Australia Secretary, Kostas Kalymnios, outlined the rocky road traversed by the Northern Epirots to liberty, as well as the challenges facing them today. Despite these, they persevere an it is this message of hope and triumph over adveristy that will hopefully inspire the belaugured Assyrians of Iraq to endure their persecution as temporary and not a permanent phenomenon.

P.F.A at World Council of Epirotes Abroad

2008-08-06T17:42:00.000-07:00

Between 25-27 July 2008, the first conference of the World Council of Epirotes Abroad was convened in Ioannina, the capital of Epirus. The World council is comprised of Federations of Epirotic organissations in America, Australia, Europe and even in Africa, where there is a small but historically significant Epirotic community in Cairo. The aim of the Council is to facilitate enhanced communication between Epirotes Abroad and with the motherland as well as to co-ordinate efforts in order to develop strategies and activities that will perpetuate Epirotic culture wherever communities of Epirotes exist, throughout the world.

Panepirotic Federation of Australia President, Dimitrios Varnas, chairs the proceedings of the Conference of the Council of Epirotes Abroad.

The Panepirotic Federation of Australia was represented at the conference by its president, Dimitris Varnas and its Secretary, Kostas Kalymnios. Kostas Kalymnios addressed the conference, outlining the history and activities of the Panepirotic Federation of Australia. In his address, he emphasised the impact of globalism and post-modernism upon traditional cultures, seeing this as the catalyst for assimilation in the Antipodes. He also outlined the multi-faceted approach the Panepirotic Federation of Australia has adopted towards maintaining Epirotic culture including extensive use of mulutimedia, lectures, community involvement and activism etc. He also stressed the importance of facilitating links between young Australian-born Epirotes and Epirus so that there is a steady point of cultural reference.

P.F.A Secretary Kostas Kalymnios addresses the 1st Conference of the World Council of Epirotes Abroad.

The Conference was attended by the mayor of Ioannina, Mr Gontis, the Regional Governor of Epirus, Mr Panozachos, Member of Parliament Mr Fousas, Minister for Development, Mr Folias, the Deputy Foreign Minister Mr Kassimis, the Greek Member of the Albanian Parliament, Mr Evangelos Doules and the president of OMONOIA, the Greek party in Northern Epirus and Mayor of Cheimarra, Mr Vasilios Bolanos. It was a unique opportunity to discuss with these people, the roblems and challenges faced by Epirotes in Australia as well as to discover how Australian Epirotes can maintain ties with and assist in the development of Epirus.

Dimitris Varnas and Kostas Kalymnios present Mayor of Ioannina, Mr Gontis, with a booklet outlining the history and activities of the Panepirotic Federation of Australia.

Greek MP Mr Fousas and P.F.A Secretary Kostas Kalymnios during a discussion about the challenges faced by Epirotes in Australia.

P.F.A President Dimitis Varnas discusses Greek government policy on the Northern Epirus issue with deputy Foreign Minister, Mr Theodoros Kassimis.

P.F.A Secretary Kostas Kalymnios accompanied Deputy Foreign Minister Theodoros Kassimis to Agioi Saranda, Albania and addressed an open meeting of members of OMONOIA, on 27 July 2008.

P.F.A President and Secretary with the President of the Union for Human Rights Party of Albania, Mr Evangelos Doules, discussing the situation in Northern Epirus.

P.F.A Secretary Kostas Kalymnios with former Greek Prime Minister Konstantinos Mitsotakis. In a lengthy discussion with the former Greek PM centering up his government's foreign policy and the opening of the Albanian border, it was revealed that the former PM's father, Kyriakos Mitsotakis, as a Cretan volunteer during the Balkan Wars, was one of the first soldiers to enter Ioannina, upon its liberation in 1913.

At the conclusion of the conference, a Governing Committee of the World Council of Epirotes Abroad was constituted. P.F.A President, Dimitris Varnas and Secretary Kostas Kalymnios were appointed to the Committee. Mr Varnas chairs the sub-committee for Commerce and Business and Kostas Kalymnios chairs the sub-committee for Education and Youth Affairs.

The Governing Committee of the World Council of Epirotes Abroad

PFA President Dimitris Varnas also took time out to visit Epirote Deputy Minister for Economic Development Mr Christos Folias and discussed matters relating to the development of Epirus, along with a review of the activities of the Panepirotic Federation of Australia. PFA Secretary also met with Mr Folias to discuss some of the challenges faced by Epirot youth in Australia today.
Kostas Kalymnios, Secretary, with the Prefect of Ioannina, Alexandros Kahrimanis, discussing proposed cultural events to be organised by the Panepirotic Federation of Australia.

PFA President Dimitris Varnas, along with renowned folk singer, Savvas Siatras, paid a visit to the offices of the Epirot Deputy Minister of Defence, Konstantinos Tassoulas and was provided with gifts and mementos for the members of the Panepirotic Federation of Australia.

PFA President Dimitris Varnas had a meeting with the General Secretary for Greeks Abroad Mr Ioannis Kyparissidis from whom he enlisted support for the activities of the Panepirotic Federation of Australia and explained to him some of the challenges facing Epirotes in Australia today.

PFA President Dimitris Varnas with Odysseas Potsis, the Deputy Prefect of Ioannina.

The Panepirotic Federation of Australia was also responsible for the drafting and presentation for approval to the Council of an extensive resolution dealing with the situation of the Greeks of Northern Epirus. That resolution was drafted by Kostas Kalymnios (Panepriotic Federation of Australia , Menelaos Tzelios (Panepirotic Federation of America) and Mr Vasilis Bolanos (Mayor of Cheimarra.). The drafting committee for the Northern Epirus Resolution. Kostas Kalymnios (P.F.A), Vasilis Bolanos, Mayor of Cheimarra, Menelaos Tzelios (Panepirotic Federation of America).

The resolution was passed unanimously by the delegates. We set out the text below, in Greek:

ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ

Εμείς, οι αντιπρόσωποι Ηπειρωτικών Οργανώσεων ανά τον κόσμο, με την συμβολή και συνεργασία των αντιπροσώπων του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, εξετάζοντας την παρούσα κατάσταση και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διαβιεί ο Ελληνισμός στην Αλβανία, δηλώνουμε ότι:

α) Οι έλληνες της Βορείου Ηπείρου αποτελούν γηγενή πληθυσμό της περιοχής, με ιστορική παρουσία 3.000 χρόνων.

β) Οι έλληνες της Βορείου Ηπείρου αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του Οικουμενικού Ελληνισμού.

γ) Αναγνωρίζουμε ότι έχουν καταβληθεί ορισμένες προσπάθειες από την Αλβανική κυβέρνηση ώστε να βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσης των ελλήνων της Βορείου Ηπείρου

δ) Επικρατεί ακόμη στην Αλβανία κατά καιρούς κλίμα ανασφάλειας και εκφοβισμού εναντίον των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου.

ε) Οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου κατά καιρούς δεν αισθάνονται ασφαλείς στον τόπο τους και δεν απολαμβάνουν πάντοτε τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα τα οποία δικαιούνται σύμφωνα με τις διμερείς και διεθνείς συνθήκες.

Εμείς, οι αντιπρόσωποι στο 1ο Συνέδριο των Ηπειρωτών Εξωτερικού:

1. Καταδικάζουμε το κλίμα ανασφάλειας και εκφοβισμού που επικρατεί κατά καιρούς εναντίον των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου και ολόκληρης της Αλβανίας.

2. Καλούμε την Αλβανική κυβέρνηση να σεβαστεί και να αποκαταστήσει στους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου και ολόκληρης της Αλβανίας όλα τα εκπαιδευτικά, θρησκευτικά, πολιτικά και πολιτιστικά δικαιώματα τα οποία απορρέουν από τις διμερείς και διεθνείς συμφωνίες υπογεγραμμένες από τους αντιπροσώπους της από την ημέρα σύστασης του κράτους το 1913, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος του εθνικού αυτοπροσδιορισμού.

3. Καλούμε την Αλβανική κυβέρνηση να εγγυηθεί την απρόσκοπη λειτουργία της Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας και να επιστραφούν σε αυτήν τα ακίνητα που παράνομα κατασχέθηκαν από το κομμουνιστικό καθεστώς και τις κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης.

4. Εκφράζουμε την συμπαράστασή μας προς την Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας και τον προκαθήμενό της Αρχιεπίσκοπο Τιράνων και πάσης Αλβανίας, κκ. Αναστάσιο.Καλούμε την Ελληνική Κυβέρνηση να ενισχύσει οικονομικά τους εκπαιδευτικούς της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας.

5. Καλούμε την Ελληνική Κυβέρνηση να προσφέρει οικονομική στήριξη και εγγυήσεις δανείων σε όσους βορειοηπειρώτες θέλουν να επιστρέψουν στην ιδιαίτερη πατρίδα τους, με σκοπό να ανοίξουν μία επιχείρηση ή βιοτεχνία, στοχεύοντας έτσι στην ανάπτυξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, και την αύξηση του εργατικού δυναμικού.

6. Καλούμε την Ελληνική Κυβέρνηση και τον απανταχού της γης Ελληνισμό να προωθήσει την οικονομική ανάπτυξη της Βορείου Ηπείρου με επενδύσεις και έργα υποδομής, ώστε να παραμείνει στις εστίες του ο εκεί Ελληνισμός.

7. Καλούμε τους αντιπροσώπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που συζητούν την ενσωμάτωση της Αλβανίας στους κόλπους της να σταματήσουν όλες τις διαπραγματεύσεις έως ότου οι εισαγγελικές αρχές της Αλβανίας σταματήσουν την ποινικοποίηση όσων βορειοηπειρωτών διαμαρτύρονται για την αφαίρεση και στέρηση των δικαιωμάτων τους, όπως στην πρόσφατη περίπτωση της εισαγγελικής παρέμβασης στη Χειμάρρα.

8. Καλούμε την Αλβανική κυβέρνηση να άρει το αβάσιμο κατηγορητήριο των πέντε καταδικασθέντων Χειμαρριωτών.

9. Καλούμε την Αλβανική κυβέρνηση να επιστρέψει τις δεσμευμένες από το προηγούμενο καθεστώς ακίνητες περιουσίες στους έλληνες δικαιούχους τους και να σταματήσει την παράνομη απονομή των ακινήτων αυτών σε τρίτους, όπως συμβαίνει στην Χειμάρρα, στο Πωγώνι και στο Αλίκο.

10. Εκφράζουμε την συμπαράστασή μας προς το Κόμμα Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΚΕΑΔ) και την «ΟΜΟΝΟΙΑ» ως μόνους εκφραστές των Βορειοηπειρωτών στην Αλβανία.

11. Κάνουμε έκκληση προς όλους τους βορειοηπειρώτες, οι οποίοι στερήθηκαν την Αλβανική τους υπηκοότητα, όπως ξεκινήσουν τη διαδικασία και την εκ νέου απόκτησή της.

12. Να διευθετηθούν οριστικά τα θέματα χορήγησης της σύνταξης ΟΓΑ στους Βορειοηπειρώτες που διαμένουν μόνιμα στις ιδιαίτερες πατρίδες τους.

The Panepirotic Federation of Australia also assisted in the curating of a photographic exhibition by Theodoris Bezianis, of the history of Northern Epirus at the Grand Saray Hotel in Ioannina. This remarkable exhibition is a testamanent to the passion of Theodoris Bezianis, a Northern Epirot schoolteacher, businessman and activist. Mr Bezianis was one of the five members of OMONOIA who were arrested by the Albanian government on trumped up charges of treason in 1994. Mr Bezianis also publishes a newspaper in Albania in which he has included excerpts of the P.F.A's website.

P.F.A Secretary Kostas Kalymnios commends Mr Theodoris Bezianis upon the commencement of his photographic exhibition on the history of Northern Epirus.

The P.FA also met with the popular Epirote folk singer Savas Siatras. Mr Siatras, who is featured regularly on ERT and other Greek television channels, is a regular visitor to Australia and has a passionate interest in the communities of Epirotes Abroad. The P.F.A discussed ways in which cultural aspects of the Epirotic tradition can be best extrapolated in order to be appreciated by generations that no longer have direct contact with Epirus.

P.F.A Secretary Kostas Kalymnios with Savvas Siatras

P.F.A PRESS RELEASE

2008-08-05T17:03:00.000-07:00

Την Πέμπτη, 17 Ιουλίου, η Κεντρική Επιτροπή Επιστροφής Περιουσιών της Αλβανίας κοινοποίησε στον Δήμαρχο Χειμάρρας την απόφασή της με την οποία επικυρώνει έκταση οκτώ χιλιάδων στρεμμάτων γης στην περιοχή του Πανόρμου σε κάτοικο Τιράνων. Ο εν λόγω πολίτης κατάφερε με πλαστά ιδιοκτησιακά έγγραφα και προσυνεννοημένη δικαστική απόφαση να του επιδοθεί έκταση η οποία ανήκει σε 150 διαφορετικές οικογένειες Ελλήνων Χειμαρριωτών. Ο Δήμαρχος Χειμάρρας, κος Βασίλης Μπολάνος, προσέφυγε στο δευτεροβάθμιο δικαστικό όργανο του οποίου η απόφαση για το θέμα εκκρεμεί. Η Κεντρική Επιτροπή Επιστροφής Περιουσιών, η οποία υπάγεται απευθείας στον Πρωθυπουργό της χώρας, προχώρησε σε αυτήν την απόφαση χωρίς να λάβει υπ' όψιν την εκκρεμή δικαστική απόφαση και με μάλλον ύποπτα κριτήρια.

Κάθε μέρα που περνά, γίνεται περισσότερο εμφανές ότι οι καταπατήσεις των δικαιωμάτων και οι πράξεις δίωξης του Ελληνισμού της Χειμάρρας έχουν μοναδικό σκοπό την εκμετάλλευση του φυσικού της πλούτου αφενός και τον αφελληνισμό της περιοχής εν τέλει. Φαίνεται πλέον ξεκάθαρα σε τι αποσκοπούν οι διώξεις τόσο κατά του δημάρχου της Χειμάρρας, ο οποίος αρνείται να συνεργαστεί με τα παράνομα συμφέροντα όσο και των κατοίκων της Χειμάρρας, μοναδικά εγκλήματα των οποίων υπήρξαν η εθνική τους καταγωγή και η άρνηση υποδούλωσης.

Η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας καταδικάζει την μεθοδευμένη υφαρπαγή των περιουσιών των ελλήνων της Βορείου Ηπείρου, καταγγείλει την συνεχιζόμενη διαφθορά στους θεσμούς δικαιοσύνης της Αλβανίας και εκφράζει την αμέριστη της συμπαράσταση προς τον δοκιμαζόμενο ελληνισμό της Χειμάρρα.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Νέος Κόσμος" στις 5 Αυγούστου 2008

CULTURAL LEAGUE OF EPIRUS

2008-06-10T22:16:00.001-07:00

Snapshots from our Cultural Displays at the Melbourne Antipodes Festival.

P.E.A MEETS GREEK PM KOSTAS KARAMANLIS

2008-06-10T21:57:00.000-07:00

In May 2007, during the visit of the Greek Prime Minister and Foreign Minister to Australia, the executive of the Panepirotic Federation of Australia met with the Prime Minister and his entourage and discussed various issues pertaining to Greek Migrants Abroad and the continuing plight of the Greeks of Northern Epirus. Panepirotic Federation of Australia Secretary, Mr Kostas Kalymnios, is pictured above, meeting with Greek Prime Minister Konstantinos Karamanlis.

Committee member Eleni Kalimniou with Greek Foreign Minister, Dora Bakoyianni

P.F.A GETS MULTICULTURAL AWARD

2008-06-10T21:56:00.005-07:00

On 26 November 2007, the Secretary of the Panepirotic Federation of Australia, Mr Kostas Kalymnios, received an award for Multicultural Excellence from the Victorian Multicultural Commission. This honour, awarded by the Governor of Victoria, His Excellency Professor David de Kretser, indicates the pivotal role played by the Panepirotic Federation of Australia in maintaining the multicultural fabric of Australian society.

Above: Panepirotic Federation of Australia Secretary, Mr Kostas Kalymnios, discusses the activities of the Federation with His Excellency, the Governor of Victoria, Professor David de Kretzer.

P.F.A AT MACEDONIAN RALLY

2008-06-10T21:56:00.004-07:00

On 18 November 2007, 20,000 - 40,000 Greek-Australians marched to the centre of Melbourne, in order to express their gratitude at the Australian government's refusal to recognise the republic of Skopje as "Republic of Macedonia." The Panepirotic Federation of Australia, acting always in solidarity with the Pan-Macedonian Federation of Australia, played at active role in the Rally Organising Committee.

Furthermore, the Panepirotic Federation of Australia provided valuable logistical support by assisting in the construction of banners and placards. This was done at the premises of Dimitris Varnas, president of the Panepirotic Federation of Australia.
As an integral member of the Rally Organising Committee, Panepirotic Federation of Australia Secretary, Mr Kostas Kalymnios, gave a rousing address which electrified the crowd. The Panepirotic Federation of Australia is committed to co-operating with the Pan-Macedonian Federation of Australia, in order to ensure that the historical and cultural integrity of the Macedonian identity is not compromised in Australia.

PANEPIROTIC FEDERATION OF AUSTRALIA KOSTAS KALYMNIOS' ADDRESS AT THE MACEDONIA RALLY 18 NOVEMBER 2008.

“My fellow Macedonians. Here we are, at the steps of the bastion of democracy, before a very Hellenic in concept institution and in architecture building, as Macedonians. Truly that is what we are. For in the ancient Greek dialect of Macedonia, the word Macedonian, Makednos, signified that person who stood lean and tall.

This is what we are doing here today as Macedonians, standing tall, standing firm, committing ourselves to the concepts of pluralism, tolerance and multiculturalism that make this country and this state, so great. Let us not forget that the first institutor of multiculturalism was that great Hellene, the King of Macedonia and half the world, Alexander the Great. A man who spread Hellenism as far as India.

We stand here today, as descendants of Philip, the King of Macedonia, who united his Greek compatriots in a struggle against totalitarianism and for liberty and freedom.

And we also stand here today, as descendants of the great Macedonian philosopher Aristotle the author of the great work Politics, in which he describes all the political institutions of his time, which are the precursors of this Parliamentary institution. Aristotle taught us and the rest of the world to weigh our words carefully, to speak responsibly, with the force of truth and stand up for what is right.

We are here because every fibre of our being is as Macedonian as it is Australian, because as the great Macedonian Saint of the Orthodox Church, Gregory Palamas stated, it is only through contemplation that we are granted a glimpse of the eternal truth.Our eternal truth is that of our existence.

We are Greeks, the Greeks of Macedonia, THE Macedonians and have always been so, since the dawn of civilization itself.

Now there are those who in this tolerant country, this haven of peace and social cohesion, this harbour of humanity, who would deny us our right to call ourselves by our name, who would deprive us of our right to our own identity. And they would do so based on incorrect, misguided or deliberately usurped so-called information and cultural capital.

To these people we say:

ENOUGH

We say:

NO!

NO one can usurp our identity.

NO one can abrogate our right to call ourselves by our name. No one can deny that we, the members of the united Greek-Australian community, are Macedonians.

Not many people know this but our Australian links with Macedonian Hellenism are venerable ones. Australian citizens fought in the Greek Army for the liberation of Macedonia from the Ottomans. Australian soldiers also fought to protect the Greek province of Macedonia during the First World War. Tens of Australian nurses set up their makeshift clinics and hospitals in Macedonia, tending the Greek and Australian wounded. Today, the monument honouring fallen Australian soldiers in the capital of Macedonia, Thessaloniki, is a place of pilgrimage and reverence for all Greek-Australians.

Given this special relationship between Australia and Greece, we applaud the respectful and considered stance of the Government and the Opposition as to the issue of the naming of the Former Yugoslav Republic. We applaud the fact that our government encourages dialogue and supports a solution that both sides will find acceptable. We thank our government and the opposition for their balanced stance, which promotes tolerance, cohesion and solidarity in a troubled world.

Yet today, as we stand here in front of this Hellenic façade, designed for a Hellenic purpose, that of free speech, liberty and democracy for all, we the Macedonian community of Australia, as one united Greek-Australian voice say: That the only solution is one that recognises the unique Greek provenance of the term Macedonia.

That Macedonia, as a geographical entity, is not an acceptable name for a state that does not partake of the 4000 year old rich cultural history of Macedon and instead would usurp our own.From the government and the opposition, we would seek more than just assurances about their stance as to the name. We seek understanding and knowledge of what it is that makes the word Macedonia so dear, so important to us, so intrinsic to our own Hellenic identity.

For to do so is to descend to the core of what it is to be a Greek and by us being here today, reveling and rejoicing in our Macedonian identity, we have never been more Australian than now. Our diggers have taught us that.

Finally, to those who would assume our identity, and you know who I am talking about - the people who use our Kings’ Names on their airports, who have attempted to use our landmarks on their currency and who publish maps in which they occupy half of Greece, to those who would make light of it or disregard it as unimportant, we say only that which we hold sacrosanct and holy, we say only this:

That you will not take our name in vain.

And you know why?

Because we are Macedonian,

We are Greek

and we are goddamn proud.”

YOUTH LEAGUE OF EPIRUS

2008-06-10T21:56:00.003-07:00

On 14 May 2008, the Youth League of Epirus was formed as an Incorporated Association under the statutes of the State of Victoria. It applied to become a member of the Panepirotic Federation of Australia and was accepted unanimously.

The founding conference of the Youth League of Epirus

The Youth League of Epirus is comprised of young, Australian-born students and porfessionals who wish to reinterpret, preserve and celebrate aspects of their unique Epirot heritage. In creating social and professional networks among all Greek-Australian youth, regardless of origin, they seek to ensure that the unique Epirotic identity, a culmination of 3,000 years of history and tradition, continues to remain relevant to Australian-born generations, whose contact with the motherland is limited.

In June a successful and well attended youth event was held in which strategies for the future development of youth participation on the P.F.A were discussed.

P.F.A IN ALBANIA

2008-06-10T21:56:00.002-07:00

Between 1999 to 2007, members of the Panepirotic Federation of Australia have visited Northern Epirus on a regular basis. Such visits are two-fold in scope: 1. To ascertain the living conditions, needs and requirements of the Greeks of Northern Epirus. 2. To develop strategies and ways in which the Greeks of Australia may assist the beleagured Greeks of Northern Epirus, so that they may remain in their ancestral homelands. 3. To raise awareness of the conditions in Northern Epirus among Greek Communities abroad and governmental institutions.

FRYME DASHURIE - ΙΕΚ. ΠΝΟΗ ΑΓΑΠΗΣ

Owing to the constant mobilisation of the Greek community in Melbourne, through fundraising, the Panepirotic Federation of Australia has been able to assist in the construction of the Polytechnic College "Frymë Dashurie" (Πνοή Αγάπης), at Argyrokastron, under the auspices of the Orthodox Church of Albania. The Federation has donated some $150,000 to this end, with a large proportion of this kindly donated by our late former president, Mr Spiros Stamoulis. A cheque for this amount was provided to His Beatitude, Archbishop Anastasios of Tiranë and all Albania, Anastasios at the 2001 meeting of the Council of Greeks Abroad, by the late Mr Spiros Stamoulis, current Mr President Dimitrios Varnas and current Secretary, Mr Kostas Kalymnios.

SAE Oceania President Mr Kostas Vertzayias, Panepirotic Federation of Australia President, Mr Dimitrios Varnas, President of the Committee of Solidarity for the Greeks of Northern Epiros, the late Mr Spiros Stamoulis and Panepirotic Federation of Australia Secretary, Mr Kostas Kalymnios discussing the construction of the Polytechnic College at Argyrokastron, having donated the sum of $150,000 to the Orthodox Church of Albania for this purpose.

Mr Andrew Athens, Former World President of SAE, announces the donation by the Panepirotic Federation of Australia of the sum of $150,000 for the purposes of constructing the Polytechnic College at Argyrokastron, flanked by former SAE Oceania President, Mr Kostas Vertzayias, Panepirotic Federation of Australia President, Mr Dimitrios Varnas, President of the Committee of Solidarity for the Greeks of Northern Epirus, the late Mr Spiros Stamoulis and Panepirotic Federation of Australia Secretary, Mr Kostas Kalymnios.

The College provides technical courses that permit its students to learn trades that they can utilise within Albania. It operates, albeit with heavy restrictions as a beacon of hope for the youth of the region. Panepirotic Federation of Australia Secretary Mr Kostas Kalymnios visited the College in December 2006, and conducted classes there.

The entrance of the Polytechnic "Πνοή Αγάπης" at Argyrokastron, and its principal, Mr Konstantinos Dimitropoulos.

Installing kitchen training equipment for trainee hands by crane.

Prior to the construction of the Argyrokastron campus, the College was housed in this building, adjacent to the village church in Dervitsani, the hometown of our former President, the late Mr Spiros Stamoulis. Panepirotic Federation of Australia Secretary, Mr Kostas Kalymnios visited this campus in 2004 and conducted classes there.

SUPPORT FOR OMONOIA AND THE UNION FOR HUMAN RIGHTS PARTY

The Union for Human Rights Party (Albanian: Partia Bashkimi për të Drejtat e Njeriut, Greek: Κόμμα Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) is a centrist party in Albania. The party was founded in 1992 to represent Albania's ethnic Greek and other minority populations as the continuation of the Democratic Union of the Greek Minority (Omonoia). The Unity for Human Rights Party joined a Socialist-led coalition in 1997. In the 2001 elections it received 2.6% of the vote and three members of parliament. At the last elections in July 2005 it received 4.1% of the vote and two seats in parliament. The party leader is Vangelis Doules, while party member Vasilis Bolanos is the current mayor of the town of Cheimarra.

The Panepirotic Federation of Australia fully supports this party and applauds its efforts to tirelessly represent the Greeks of Northern Epirus. Owing to the nebulous state of Albanian democracy, this is not always easy and especially in Cheimarra, its activists are subject to constant intimidation and persecution.

In 2004, Panepirotic Federation of Australia, Mr Kostas Kalymnios attended the annual party conference of the Union for Human Rights Party at its offices in Tiranë, Albania. Pictured are Mr Themis Kaisis, eparch of Mesopotamo, Mr Vasilis Bolanos, mayor of Cheimarra and Mr Margaritis Ntais.

RELIGION:

Without a doubt, the Orthodox Church of Albania has been the single most regenerative factor in alleviating the plight of the Greeks of Northern Epirus, and all Orthodox Christian Albanians, who under the communist regime of Enver Hoxha, were serverly punished for adhering to their religious beliefs. The Panepirotic Federation of Australia regularly contributed to appeals with a view to restoring and rebuilding the historic churches of Northern Epirus.

On 13 April 1996, the Panepirotic Federation of Australia and its constituent member, the Committee of Solidarity for the Greeks of Northern Epirus raised $95,000 in its Holy Saturday appeal. Of this amount, $22,000 was donated to the Church "Dormition of the Theotokos" in Dervitsiani, for the purposes of restoring its iconostasis. The remaining $73,000 was delivered to His Beatitude Archbishop Anastasios by Committee members Mr Yiannis and Mrs Maria Plessas, to be applied for the purposes of reconstructing churches, where required. Above, members of the Committee, Mr Korosidis and the late Mr Gonopoulos present Father Michalis Dakos with the cheque.

Panepirotic Federation of Australia Secretary, Mr Kostas Kalymnios, with Father Nikodimos of Argyrokastron, outside the church at Kossovitsa, in 2004. The Panepirotic Federation of Australia commissioned a requiem mass, in memory of the departed relatives of all Northern Epirote migrants to Australia.

The Panepirotic Federation of Australia pays homage and owes a great debt of gratitude to His Beatitude, Archbishop Anastasios of Tiranë and Albania for his guidance, blessing and for his miraculous pastoral care of all citizens of Albania, regardless of ethnicity or religious persuasion. In this picture, taken in 2001, His Beatitude discusses his vision for a harmonious and tolerant Albania with current Secretary, Mr Kostas Kalymnios.

P.F.A AT SAE

2008-06-10T21:56:00.001-07:00

In December 2006, delegates of the Panepirotic Federation of Australia attended the Conference of the Council of Greeks Abroad (SAE). At that Conference, they played an instrumental role in ensuring that focus was placed upon the plight of the Greeks of Northern Epirus and they joined with other Epirote delegates from throughout the world in demanding that the Northern Epirots be given representation at SAE.

Panepirotic Federation of Australia Secretary, Mr Kostas Kalymnios had an audience with His Beatitude, Patriarch Theophilos III of Jerusalem, in which he obtained his blessing for the Federation and discussed aspects of the spiritual needs of Greeks living abroad.

A snapshot of a discussion between old friends: the eparch of Mesopotamo (Northern Epirus), Themis Kaisis, president of the Union for Human Rights Party (Albanian: Partia Bashkimi për të Drejtat e Njeriut, Greek: Κόμμα Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων), Mr Vangelis Doules and Secretary of the Panepirotic Federation of Australia, Mr Kostas Kalymnios.

Panepirotic Federation of Australia Secretary, Kostas Kalymnios with author, journalist and passionate campaigner on human rights in Northern Epirus, Mr Nicholas Gage.

Panepirotic Federation of Australia Secretary, Kostas Kalymnios, met with Deputy Foreign Minister Mr Theodoros Kassimis and discussed ways in which youth participation in Greek community affairs can be encouraged, so as to ensure a continuity of succession within Greek communities abroad.

Panepirotic Federation of Australia Secretary, Kostas Kalymnios, also met with the leader of PASOK and former foreign minister of Greece, Mr Georgios Papandreou, with whom he discussed the history of the Federation and its aspirations for the future.

Panepirotic Federation of Australia Secretary Kostas Kalymnios with an old friend: the heroic mayor of Cheimarra, Vasilis Bolanos

PFA with NICK GAGE

2008-06-10T21:55:00.003-07:00

Nick Gage, aka Nikos Gatzoyiannis is the President of the World League of Epirotes. He is a Greek American author and investigative journalist.
He is famous for two books of autobiographical memoirs Eleni and A Place for Us. The first describes the life of his family in Greece during the Second World War and Greek Civil War. The second relates their experiences as immigrants in 1950s America in the city of Worceste, Massachusetts.
In 1985 his story Eleni was made into a feature film starring John Malkovich as Gage.
Gage also worked as an Investigative Reporter for a number of years. During this period he covered the mafia. After his work with the mafia, he wrote a book, "The Mafia is not an Equal Opportunity Employer." The book covered the origin of the mafia and a history of the American mafia until 1970. It has since been revised and is now called "Mafia, USA."
He is also credited as an executive producer of Francis Ford Coppola's The Godfather III. Mr. Gage is a recipient of The International Center in New York's Award of Excellence.

The Panepirotic Federation of Australia has worked closely with Mr Gage over many years in its campaign to alleviate the plight of the Greeks in Northern Epirus. In March 2008, he visited Melbourne and the Federation held lengthy consultations with him in order to ensure closer ties and collaboration with Epirote bodies throughout the world, as well as to obtain gleanings of his sage advice.

JUSTICE FOR CYPRUS

2008-06-10T21:55:00.002-07:00

The Panepirotic Federation of Australia is a member of the Justice for Cyprus Organising Committee (Σ.Ε.Κ.Α). Since 1974, Turkish troops illegally occupy the northern third of the island, in an attempt to create a pseudo-state on racial lines. The Federation feels this keenly as just like Cyprus, so too is Epirus divided. Northern Epirus is within the borders of Albania and this has had heinous consequences for the rights of the Greeks in that region. For this reason, the Panepirotic Federation actively takes part in the annual Justic for Cyprus rally and lobbys politicians and members of the community so as to ensure that all are made aware of the travesty of justice and international law that is the continuing occupation of the island.

Federation President Mr DImitris Varnas with the Justice for Cyprus Banner, donated to the Justice for Cyprus Organising Committee.

Federation Secretary Kostas Kalymnios address the Justice for Cyprus rally in July 2007.

THE LIBERATION OF EPIRUS DOXOLOGY

2008-06-10T21:55:00.001-07:00

Epirotes throughout the world commemorate 21 February 1913 as the day that Greek troops liberated Ioannina, the capital of Epirus from Ottoman troops. We also celebrate 17 February 1914, the date that Giorgos Christakis Zografou, former foreign minster of Greece, declared the autonomy of Northern Epirus.

Every year, the Panepirotic Federation of Australia celebrates these two events with a doxology at St Eustathios Church in South Melbourne.

His Eminence Archbishop Stylianos and His Grace Bishop Ezekiel of Dervis at the Panepirotic Federation of Australia's commemoration of the liberation of Eprius and declaration of autonomy of Northern Epirus.

THE LIBERATION OF EPIRUS

“Your excellency, the Greeks of Epirus are in desperate straits. There is no security, no equality. They are persecuted, tortured, robbed, beaten and conspired against. Greeks are murdered daily in the street…”

When Giorgos Hatzis wrote this letter of protest to the head of the Ottoman Reform Commission in Epirus, in 1912, the whole of Epirus was still part of the Ottoman Empire.
However, it was a part of the Empire that had been in constant revolutionary turmoil since the beginning of the century. The north of Epirus was steeped in chaos as Albanian bands roamed the countryside, plundering Greek villages and murdering their inhabitants, taking advantage of the lax Ottoman presence in the region. In the southern, more developed regions, security and persecution became tighter and tighter, as enlightened Greek educators and patriots became more vociferous in their demands for the liberation of Epirus and its integration with the kingdom of Greece.
Revolt in Epirus seemed to be a matter of time. The harsh, barren and mountainous terrain of Epirus bred a hardy and independent people, determined to retain their identity. Having the largest percentage of migration in the whole of the Greek world, Greek migrants such as Tositsas, Averof, Zappas and Zosimas, who created great fortunes in Romania, had over the past century, begun to build schools in Epirus, churning out teachers and intellectuals who, influenced by the enlightenment and the rise of nationalism, began openly to conceive Epirus as an integral part of the new Greek state.
Epirus as well had a tradition of resistance and revolution against the Ottomans. Throughout the years of Ottoman rule, the region was perpetually revolting against the conquerors. From the revolts of Kastriotis in the fifteenth century, those of Kladas in the sixteenth, the great revolt of the bishop Dionysios in the seventeenth century which culminated in the expulsion of Greeks from the citadel at Ioannina as well as the resistance of Souli and the revolt of Ali Pasha against the Sultan, Epirus was constantly enmeshed in the throes of revolution.
Secret societies began to be formed, such as the “Epirotic Society” founded by the northern Epirot guerilla leader Spiros Spyromilios in 1908, who lobbied the Greek government to co-ordinate the various Greek rebel movements into a coherent force and train them for revolution. Approximately 15,000 weapons were smuggled into Epirus and distributed by the Society, until an embargo on arms was imposed by the Greek government in 1909, in an effort to improve Graeco-Turkish relations. Almost immediately, the Ottoman government recognized Epirus as primarily an Albanian region and encouraged Albanian and Vlachophone bands to attack Greek villages. Attacks on the villages of Zagoria near Ioannina were especially brutal. During the whole of this time, the Society, cut off from aid by a pliant and weak Greek government, managed to keep the peace, destroying many marauding bands and effectively guarding villages against attack. The contribution of the clergy, especially the bishop of Konitsa, Spyridon who later became a minister o the independent state of Northern Epirus and archbishop of Athens, helped to keep the flame of Hellenism alive during this difficult period, while continuing efforts to reconcile all sides.
Despite this, the Ottoman government, realizing its European empire was crumbling, decided to play one side off the other. Secret plans were discovered, revealing that the Ottomans were preparing to grant autonomy to the Albanians, giving them territory stretching from Kosovo in the north and encompassing the whole of Epirus. Protests ensued all over Epirus and the Greeks and Albanians who had fought together against the Ottomans for centuries finally decided they could not make common cause together, totally divided by their competing national claims.
In the meantime, the first Balkan War broke out on 4 October 1912. The Balkan states of Greece, Montenegro, Serbia and Bulgaria decided to share the European Ottoman Empire between them, driving the Ottomans out of the Balkans. It was secretly decided that Greece should proceed north into Epirus and push on to Monastiri in Macedonia to link up with Serbian forces.
Epirus once again found itself in turmoil. Bands of volunteers spontaneously formed guerrilla groups in northern Epirus, while in the south, the inhabitants of the historic bastion of Greek independence, Souli, began to place large areas of the countryside under their control. Still more volunteers crept south into Greece, to join the Greek army.
Spy units were formed within Ioannina, the capital of Epirus, which effectively reported the movement of Ottoman troops. Esat Pasha, the governor of Epirus realized that the population was fervently espousing independence. Nevertheless, he treated the populace kindly and with respect, never seeking to promote outbursts of persecution or violence, which usually accompanied revolutionary struggles. “My father was a friend of Esat Pasha,” Dorothea Tsombou recalls. “He always said Esat was more Greek than Turkish. Educated in Ioannina, a fluent Greek speaker, he genuinely loved the city.”
Esat was also secure in the knowledge that Ioannina, gateway to the north was guarded by 30,000 troops, stationed on the mountain of Bizani, Heavily fortified, it blocked all passage to the north and was deemed an insurmountable obstacle to the Greek army. By contrast, the Greek Epirus division, numbering 8,000 troops and supported by one infantry company was decidedly weak in provisions and weaponry. It was considered that the Greeks could be held up and allowed to waste away at Bizani, slowing the Greek advance into Macedonia.
The Greek army did celebrate early successes. It liberated Arta on 11 October 1912, advancing to Preveza on 21 October. In the meantime, Spyromilios landed at Cheimarra in Northern Epirus and proceeded to liberate the region. Despite fierce Albanian reprisals, Spyromilios managed to retain control of the region and proceed to liberate other areas of northern Epirus.
However, the advance of the Greek army began to slow. On 31 October, Metsovo was taken, with the help of Italian volunteers. Successive Ottoman counterattacks kept the Greeks holed up at Metsovo. In one of these attacks, the famous Greek poet, Lorentzos Mavilis was killed. Similarly, the Greek advance through Paramythia was also halted by a combined Ottoman and Albanian force.
At this crucial stage in the war, threatened with virtual disintegration, the Greek high command, decided on a three pronged all out attack against the formidable defences at Bizani. Throwing all their strength against the mountain, the Greeks were able to dislodge the Ottomans from a few strategic points, with heavy casualties. However, this maneuvre all but destroyed the Greek divisions, as the Turks were able to counterattack with great effectiveness, causing great loss of life. The undisciplined Greek army was forced to retreat in panic. In desperation, the Greek government appealed to the Ottomans for a cease-fire at he council of London. This was denied as the Ottomans by now believed they were winning the war in Epirus and it was only a matter of time before the Greek army in Epirus would disintegrate from exhaustion.
The Greek high command decided to detach two divisions from the Macedonian front, a total of 10,000 men. While this force did much to relieve the beleaguered Greek forces and finally did tip the scale in favour of the Greeks at Bizani, it had far reaching consequences. The delay at Epirus and the weakening of the Macedonian army meant that the Greek advance into Macedonia was delayed and only achieved at great cost. The Serbs bore the brunt of most of the fighting in northern Macedonia alone and were ultimately were forced to advance and take Monastiri before the Greeks arrived there. As a result, this city of 200,000 Greek inhabitants has remained outside of Greece ever since.
In the meantime, Crown Prince Constantine assumed control of operations in Epirus. To the north, the Greek guerillas were occupied in the fight against the Albanians and could not be of any assistance at Bizani. Hostility soon broke out among the High Command. General Sapountzakis, the commander of the Epirus army resented the fact that Prince Constantine had assumed command. He also could not tolerate criticism of his wasteful strategy of throwing men at the best defended strategic points of Bizani. Prince Constantine decided to direct the Greek forces to the west of the mountain, hoping to smash through the weaker Ottoman lines there.
The attack took place on 7 January 1913 and while losses were significant, the Greek forces managed to struggle through the Ottoman lines, in much heavy hand to hand fighting. Having dislodged the Ottomans from part of the mountain, General Sapountzakis ordered yet another attack on Bizani. Again this met with total failure. Prince Constantine then sent a personal letter to Esat Pasha, exhorting him to surrender Ioannina. Believing he was negotiating from a position of strength, Esat Pasha rejected this exhortation outright. In desperation, Prince Constantine urgently requested reinforcements to be drawn from the Macedonian army. Prime Minister Venizelos, striving to push on and take Thessaloniki before the Bulgarians refused.
Instead, Prince Constantine planned a two pronged attack on formidable Bizani, to be preceded by a decoy attack, while troops stationed at Kerkyra would land at Agioi Saranta in Northern Epirus and swoop down behind the Ottoman army, encircling Ioannina and liberating the whole of Epirus. On 19 February, the Greek army began once more3 to bombard the Ottoman positions. This was a feint, designed to draw out and exhaust the Ottomans and was effective. The next day, Greek divisions stormed various Ottoman positions. Ignoring their orders, which were to hold the captured positions and establish camp, two divisions fought their way to the village of Rapsista, on the outskirts of Ioannina and opposite the Ottoman command post. They remained there at night, not realizing that Esat Pasha had already raised a white flag over his post.
On the next day, 21 February 1913, Esat Pasha called upon Metropolitan Gervasios of Ioannina and informed him that he intended to surrender the city. After several negotiations with Prince Constantine, it was agreed that the entire defending force would be surrendered to the Greeks. At 5:30 am, Greek guns were ordered to stop firing. The next day, the triumphant Greek army entered Ioannina with Prince Constantine, amid frenzied celebrations by the Greek inhabitants.
Panagiota Pavlou who was at the nearby village of Perama, at 96 still remembers: “We had been used to the sounds of bombardment coming from Bizani. The guns suddenly stopped. Moments later, we could hear the sounds of church bells from Ioannina, ringing ceaselessly. Everyone understood. We all poured out of our homes and into the village square, dancing with joy. The men tore their fezzes from their heads and trampled them into the dust. The few Turks that lived in our village were boarded up in their houses and were crying. They knew they would have to leave soon.”
The liberation of Ioannina, the first major success of the Balkan War was celebrated with jubilation in Athens, a welcome relief after the tension felt by the Greek people during the siege at Bizani. However, the war in Epirus was not over yet. Part of the Ottoman garrison refused to surrender and retreated north. Two divisions immediately left in pursuit. On 23 February, Leskoviki was liberated and the Greek army proceeded to liberate the whole of Northern Epirus, entering its capital, Argyrokastro on 3 March.
While the Greek army was readying itself to liberate other areas with significant Greek populations in Albania, Prime Minister Venizelos ordered them to remain behind what became known as the Northern Epirus line, which was to mark the northern limit of Greece’s border, given that Italy declared its intention to oppose Greece by force if it should liberate the port of Avlona.
The liberation of Ioannina and all of Epirus on 21 February 1913 is commemorated with great ceremony in Greece every year. However, Northern Epirus would soon be forcibly detached from the Greek state and become an autonomous nation. After the First World War, its 400,000 Greek inhabitants would be left at the mercy of the newly established state of Albania, to suffer persecution at the hands of the totalitarian communist regime. In any event, the liberation of Epirus marks the apex of Greece’s confidence and success as a Balkan nation and a significant step in the realisation of the Great Idea of liberating the whole Greek world, an ideology which would dominate Greek politics and have far reaching consequences for the nation for the next thirty years.

MISSION TO MADAGASCAR

2008-06-10T21:54:00.002-07:00

In May 2006, the Panepirotic Federation of Australia donated the sum of $1,000 to the Greek Orthodox Diocese of Madagascar. The cheque was delivered to His Grace, Bishop Ignatios of Madagascar by PFA Secretary, Kostas Kalymnios. The mission in Madagascar was founded by the late Bishop Nectarios Kellis and has been supported by the Panepirotic Federation of Australia since its inception.

P.F.A at D.E.C.C Forum "From Allies to Friends"

2008-06-10T21:54:00.001-07:00

On 11 October 2007, the Panepirotic Federation of Australia participated in the Darebin Ethnic Community Council Forum entitled: "From Allies to Friends." Panepirotic Federation of Australia Secretary, Mr Kostas Kalymnios, presented a paper entitled: "The Contribution of Greek soldiers to the Allied War effort." Pictured among the organisers are Ms Jenny Mikakos, Member of Parliament andMr Kostas Kalymnios.

PYRRHUS LECTURE

2008-06-10T21:54:00.000-07:00

On 17 April 2007, the Panepirotic Federation of Australia, along with the Association of Ancient Greek Studies held a lecture entitled: "Pyrrhus: the Red-Headed King of Epirus." The lecture was presented by eminent scholar Dr Kostas Vitkos to a packed auditorium.

Below, article from Neos Kosmos, 22 April 2007 reporting on the lecture.

P.F.A ORGANISES RETURN TO ANATOLIA CONFERENCE

2008-06-10T21:44:00.001-07:00

On 3 March 2007, the Return to Anatolia conference was held in Melbourne - a joint effort of the Greek, Assyrian and Armenian communties of Melbourne. A key role in the organisation of the conference was played by the Panepirotic Federation of Australia, whose secretary, Mr Kostas Kalymnios, presented a lecture on the history of Pontus. Below, a snapshot of the organising committee. Mr Stelios Angelodimou, President of the Cypriot Community of Melbourne and Victoria, Mr Panayiotis Jasonides, President of the Federation of Pontian Organsiations of Australia, distinguished journalist Mr Kostas Nikolopoulos and Cypriot High Commissioner to Australia, His Excellency, Mr Achilleas Antoniades.