PFA AT ANTIPODES FESTIVAL

Στις 5-6 Μαρτίου 2011, το κέντρο της Μελβούρνης ντύθηκε στα γαλανόλευκα εφόσον εόρτασε σύσσωμη και ενωμένη η ελληνική παροικία, το αποκριάτικο Φεστιβάλ "Αντίποδες." Η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας έδωσε το δυναμικό της παρόν στο Φεστιβάλ, σε όλους του τους τομείς. Εν πρώτοις, αξίζει να αναφερθούμε στο λαογραφικό περίπτερό μας, το οποίο απέσπασε το θαυμασμό και τα συγχαρητήρια του κόσμου. Το περίπτερο ήταν αναπαράσταση του παραδοσιακού Ηπειρώτικου σπιτιού.

Στον αργαλειό, που θύμιζε παλιούς αλλά αξέχαστους καιρούς, ύφαινε η κυρία Σταυρούλα επί ώρες, δείχνοντας στους μεταγενέστερους, μια πτυχή της παραδοσιακής ζωής του χωριού που έχει εκλέψει. Επίσης, τα κουδούνια των προβάτων, που άλλωστε ήταν και τα αγαπημένα αντικείμενα των επισκεπτών, σκάφες, αγγιά, παραδοσιακή κάπα του παζαριού, και ακόμη και αντικείμενα ιστορικής αξίας, όπως το γιαταγάνι του Εσάτ πασά, του τελευταίου πασά των Ιωαννίνων -όλα αυτά κατέστησαν το περίπτερό μας σωστό λαογραφικό μουσείο. Οφείλουμε να πούμε ότι εμπνευστές του περίπτερου και κύριοι χορηγοί του είναι το ζεύγος Πορφύρη, τους οποίους και υπερευχαριστούμε για την πολύτιμη τους προσφορά τα προηγούμενα χρόνια, όπου διοργάνωναν αυτοί το περίπτερο και για τη δωρεά προς έκθεση πολλών αντικείμενων. Αναβιώνοντας την παράδοση ήταν οι γενναίοι μας φουστανελοφόροι, ο πατριάρχης των Ηπειρωτών, ο Γιώργος Κωνσταντινίδης, ο οποίος στην όγδοη δεκαετία της ζωής του, έδωσε ιδιαίτερο χρώμα στο περίπτερο, χορεύοντας παραδοσιακούς χορούς με τους επισκέπτες μας και κρούοντας τα κουδούνια. Επίσης αξιόλογος φουστανελλάς, ο πρόεδρος μας ο Δημήτρης Βάρνας, ο οποίος στο κλαρίνο, μαζί με τον Κώστα Δήμου στο ακορντεόν, τον Χαράλαμπο Σιόρο στο ντέφι και το τραγούδι και τον Κώστα Kαλυμνιό στο βιολί, σχηματίστηκε η Ηπειρώτικη κομπανία, η οποία διασκέδασε τους παρευρισκόμενους με παραδοσιακή Ηπειρώτική μουσική.Εντύπωση μας έκανε επίσης η προσέλευση πολλών ξένων συμπολιτών, οι οποίοι ήθελαν να μάθουν για την Ήπειρο, εξέτσαν τα εκθέματά μας με ενδιαφέρον και μας έκαναν πολλές ερωτήσεις. Ήταν μια μοναδική ευκαιρία να εκθέσουμε τον πολιτισμό μας και την ιστορία μας στην ευρύτερη Αυστραλιανή κοινωνία. Διότι αυτό είναι που στιγματιζει πραγματικά ένα πετυχημένο Φεστιβάλ: το οποίο πρέπει να εξυπηρετει δύο σκοπούς -να διασκεδάζει τους έλληνες αλλά και να προβάλλει τον πολιτισμό μας στους ξένους.

Αυτό πιστεύουμε ότι το πετύχαμε το Σαββατοκύριακό που πέρασε. Ήταν πάμπολλοι οι Κινέζοι και Άραβες φοιτητές που μας προσέγγισαν και συζήτησαν μαζί μας, διάφορα θέματα γύρω από την ιστορία της Ηπειρου. πολλοί Κινέζοι βρήκαν κοινά σημεία στα μουσικά ακούσματα των μουσικών παραδόσεων -κάτι που δεν είναι καθόλου πράξενο, εφόσον βασίζονται και οι δυο στην πεντατονική κλίμακα. Οι δε Άραβες, συνέκριναν τα παραδοσιακά σκεύη με τα δικά τους και ζητούσαν πληροφορίες για το τζαμί των Ιωαννίνων.

Ήταν ενδιαφέρον επίσης το να παρατηρέι κανείς τις εντυπώσεις των συμπαροίκων μας, όλων των ηλικιών. Οι νέοι Αυστραλογεννημένοι έλληνες σχεδόν όλοι τους πέρασαν από μπροστά αδιάφοροι. Έβλεπε κανεις στο πρόσωπό τους ένα αισθημα ντροπής ή απειλής. Πολλά μικρά παιδιά, όταν οι μητέρεες τους ήθελαν να τα φωτογραφήσουν μπροστά από το περίπτερο έμπηξαν στα κλάματα και αρνιούνταν να πλησιάσουν, ενώ τα παιδιά άλλων εθνικοτήτων φωτογραφίζονταν με χαρά και ενθουσιασμό. Εδώ μπορεί κανεις να εντοπίσει τις ρίζες ενος κόμπλεξ που κάνει πολλά ελληνόπουλα της νέας γενιάς να ντρέπονται για την καταγωγή τους. Είμαστε περίφανοι για τα νεαρά μέλη μας, διότι αποτελούν εξαίρεση του κανόνος. όπως τόνισε ο γραμματέας της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδιας Αυστραλίας Κώστας Καλυμνιός σε συνέντευξη που έδωσε στον κρατικό ραδιοσταθμό SBS, η ιδιέα του πολυπολιτισμού σημαινει να μπορεί κανείς να περπατά στο κέντο της πόλης ντυμένος με την εθνική του ενδυμασία, άφοβα και με περιφάνεια. Πώς αλλιώς άλλωστε θα διατηρήσουμε την ταυτότητά μας;

Αυτό που μας χαροποίησε ιδιαίτερα, ήταν η πανηγυρική ατμόσφαιρα που επικρατούσε στην πλατεία Marble Centre. Συμμετείχαμε όλοι στην αναβίωση πολλών εθίμων, γλεντήσαμε, χορέψαμε και διασκεδάσαμε με την καρδιά μας.

Επίσης, μέλης της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδιας Αυστραλίας συμμετείχαν στην παρέλαση των μασκοφόρων και μεταμφιεσμένων παιδιων, συνοδέυοντάς τους στην κύρια σκηνή με παραδοσικά όργανα.

Ο γραμματέας της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυαστραλίας υπήρξε επίσης ένας απο τους διατητές του δημοφιλέστατου και πλέον καθιερωμενου αγώνος χορού του Ζορμπά.

Ἐνα πάρα πολύ ενδιαφέρον στοιχείο του φετινού Φεστιβάλ ήταν η έκθεση διάφορων παραδοσιακών εδεσμάτων και φαγητών. Οι κυρίες της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας συμμετειχαν ενεργά σε αυτή την προσπάθεια, ανακαλύπτνοντας στο κοινό, τα μυστικά της κατασκευής της Ηπειρώτικης πίτας. Ευχαριστούμε ιδιαίτερα, την κυρία Σταυρούλα, τη Σοφία Βάρνα, την Ελένη Καλυμνιού, τη Βασιλική Αναγνώστου και την Μαρία Καλαϊτζή για την βοήθειά τους.

Του χρόνου, προσβλέπουμε σε μία ακόμη πιο πλούσια, βελτιωμένη και πολύπτυχη συμμετοχή της Ομοσπονδίας μας στο Φεστιβάλ. Ευχαριστούμε την Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Μελβούρνης για την όλη διοργάνωση και τη βοήθειά της και συγχαίρουμε του νέους διοργανωτές Λεωνίδα Βλαχάκη και Τάμυ Ηλιού για την άψογη διοργάνωση και το επίτευγμά τους.

NORTHERN EPIRUS IS NOT A DIRTY WORD

Way back in 1960, just around the time when the leader of the USSR Nikita Khrushchev suggested to the paranoid leader of Stalinist Albania Enver Hoxha that autonomy be granted to Northern Epirus, as the majority population in this region along the border with Greece, was of ethnic Greek origin, George Papandreou, the grandfather of the current Greek Prime Minister, known also by the sobriquet: “Grandfather of the Republic,” said the following in Parliament:
“What all Greek Governments need to know is that the Northern Epirus issue continues to exist. And what should be forbidden down the ages, is the denial of our sacred claims. With regards to Northern Epirus, these claims are sacred and indelible.”
Fast forward some fifty years later to the government of George Papandreou’s grandson and his namesake, and a totally different state of affairs exists. Recently the Greek Consul in the southern city of Korytsa (Korçë), Theodoros Oikonomou-Kamarinos was recalled to Athens in disgrace after mentioning at a meeting celebrating the twentieth anniversary of the founding of the ethnic Greek political party OMONOIA in that city, that “this region is referred to as Northern Epirus,” and that “your grandfathers were Greek.” That the grandfathers of members of the Greek minority in Korytsa were Greek seems axiomatic. During 1914, bloody battles between Greeks and Albanians took place in order to secure the city for the autonomous Greek state of Northern Epirus and Korytsa’s inclusion within that state was agreed to by the Albanian government of the time. Further, between 1916-1918, the region of Korytsa was annexed by Greece and local representatives represented the region in the Greek parliament. As late as 1940, the Greek inhabitants of Korytsa jubilantly welcomed the Greek army into their city, fighting off the Italian invaders. The Greeks are therefore…Greek.
Enver Hoxha did not consider the Greeks of Korytsa to be Greek. When he created a small minority zone – the only region in which the Greek language could be taught or spoken – he made sure to include only one hundred villages along the valley of Dropoli and exclude most Greek inhabited territory from it. As a result, the Greeks of Cheimarra on the west coast, the Greeks of Premeti, Korytsa and Moschopoli were denied education in their language for fifty years. For some strange reason, these Greeks continued to remember that they were Greeks. Paradoxically, considering that they possessed the same culture and history as the Greeks south of the border, they, north of the border, considered themselves to be living in Northern Epirus. Funnily enough, there exist maps and treatises from Roman times that corroborate their claims. Epirus is a geographical and cultural entity that extends from the Ambracic gulf to the gulf of Avlona. It is not, unless defined as such by nation states, a political entity.
The Greek government would disagree. Ever since the PASOK government came to power, it has displayed a marked aversion to use of the term Northern Epirus, despite the fact that this is the term by which Greeks of the region identify themselves. In its inept attempts to pacify and conciliate Albanian governments who from time to time raise irredentist claims concerning western Epirus, the Greek government has taken upon itself the Orwellian task of making use of the term Northern Epirus a thoughtcrime –considering all those who employ it, rabid nationalists.
This could be excusable if successive Greek governments had a coherent policy concerning the Greeks of Northern Epirus and the rest of Albania, but they have, over the decades, proved they have not. Since the eighties, government representatives purported the fiction that Stalinist Albania was a worker’s paradise, that no Greeks lived there and that if they did, they were more privileged than the Greeks in Greece. Consequently in 1987, the official state of war existing between Albania and Greece since the forties was declared over, without the Greek government extracting any concessions as to the protection of human rights of the Greeks in Albania and ever since, Greek government policy in the region could be characterised as a mixture of inept meddling in and undermining the Greek minority’s attempts to organise themselves politically, while making no real attempt to safeguard their rights as a minority.
This deprecating attitude towards Northern Epirus and its people can also be evidenced by Greek consulate representatives here in Australia. In a manner eerily akin to the brave Consul Kamarinos, I was warned by a former Greek Consul-General that I had better: “stop talking about Northern Epirus, or there would be consequences.” Another, relatively benign and friendly Consul General once remarked to me: “So what do you want us to do? To invade Albania, kill the Albanians, and make room for the Northern Epirots?” Try as we might, we have never been able to convince Greek officials that the fact that hundreds of thousands of Greeks just across the border are subject to a corrupt regime that cannot protect and sometimes cynically abrogates basic rights such as the right to free elections, the right to Greek education and the right to non-discrimination is of grave concern. For them, the whole issue is a joke.
Why should Greece attempt to prohibit use of the term “Northern Epirus,” thus denying to its people, the right to self-identification? Why is this term considered offensive and having expansionist connotations when at the same time we freely use terms such as Constantinople (instead of Istanbul), Asia Minor, (instead of Turkiye), or Pontus (instead of Karadeniz Bölgesi), without consideration as to whether these carry similar connotations to a larger and eminently more important neighbour? Obviously this inconsistency can only be explained by cynical, arbitrary policy considerations, not reality.
What the pompous and short-sighted Greek officials who have recalled the feisty and unrepentant Consul Kamarinos to Athens for discipline fail to realise in their arrogance is the fact that for over half a decade, the Greeks of Northern Epirus have been isolated and have stoically retained their Hellenism under the most harrowing conditions – treated as class enemies owing to their bourgeois pursuits and as enemies of the state owing to their ethnic affiliation. These are the descendants of Zappas, Tositsas and so many other benefactors who donated their entire estates towards the construction of the public buildings of Athens and the founding of the modern Greek state. Today, their beneficiaries, the bureaucrats and the politicians show their gratitude by pouring scorn upon their people and abandoning them to their fate, despite their valiant efforts to cling to their identity. They, and those who are concerned for them are, for neo-Hellenes, nothing more than objects of derision.
The arrogance of Greek officials who persecute those of their brethren who seek to encourage and console their compatriots comes at a most crucial point in the history of Northern Epirus. Finally, after years of refusing to do so, the Albanian government is poised to conduct a census that will reveal much about the status of minorities within that country. All Consul Kamarinos wanted to do, was to remind his long suffering compatriots that he recognizes their heritage and encourage them not to be afraid to freely express this. His masters in Athens however, have other ideas, none of them coherent.
What the Greek foreign ministry implies, by its conduct, is that there is no point for Greeks living without the borders of Greece to cling to their traditions and their customs for these are considered quaint by the metropolis and our efforts of no value. If ever the time comes that we will need protection and a voice of support, it is questionable, in the light of the abandonment of the Northern Epirots – a group of people who have contributed to the welfare of Greece far more than us, whether we will find it in our country of origin.
It is sad that there is so much truth in the Cheimarriot folk song: «Τα Γιάννενα ονειρεύονται, η Κρήτη ξαποσταίνει, βουβή η Θεσσαλονίκη, η Αθήνα ξεφαντώνει... Ποιος βογγάει σα να πεθαίνη; -Χειμάρρα, όλορθη.» It is also sad that we, along with brave Consul Kamarinos were led to believe that our culture included values of solidarity, concern and mutual assistance. We have Greek officialdom to thank, for disabusing us of our illusions.

Ανακληθηκε ο πρόξενος Κορυτσάς επειδή χρησιμοποίησε τον όρο "Βόρειος Ήπειρος!"

Η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας και οι κάτωθι οργανώσεις καταδικάζουν την πρόσφατη ανάκληση του προξένου της Ελλάδας στην Κορυτσά κ. Θεόδωρο Οικονόμου- Καμαρινό στηνΑθήνα, επειδή σε εκδήλωση της οργάνωσης της ελληνικής μειονότητας "ΟΜΟΝΟΙΑΣ", μιλώντας σε μέλη της ελληνικής μειονότηταςχρησιμοποίησε φράσεις όπως «την περιοχή αυτή την αποκαλούμε ΒόρειοΉπειρο», και «οι παππούδες σας ήταν έλληνες.»

Θεωρούμε την αντίδραση αυτή από το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας υπερβολική, εφόσον ο πρόξενος εξέφρασε ιστορικέςαλήθειες οι οποίες δεν σχετίζονται με τις διμερείς σχέσεις Ελλάδας-Αλβανίας.

Είναι παράλογο να θεωρείται η χρήση του όρου «Βόρειος Ήπειρος» - καθοριστικήμιας γεωγραφικής περιοχής αναπόσπαστα συνδεδεμένη με την τρισχιλετή παρουσίαελλήνων -ως πρόκληση όταν ταυτόχρονα χρησιμοποιούνται από επίσημα όργανατου Κράτους όροι όπως «Κωνσταντινούπολη,» «Μικρά Ασία,»και «Πόντος» χωρίςκαμία απολύτως διένεξη ή κύρωση. Επικροτούμε την διευκρίνιση του προξένου Θεόδωρου Οικονόμου- Καμαρινού ότιστην ομιλία του δεν εννοούσε τίποτε περισσότερο από αυτό που περιγράφει το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας του 1914 και ότι σε καμμία περίπτωση δεν παρακίνησετην μειονότητα να διεκδικήσει εδάφη, αλλά μόνο τα δικαιώματα της, και ότικάλεσε μάλιστα όλους τους Ελληνες της περιοχής να σπεύσουν ομαδικά στηνΑπογραφή και να δηλώσουν την Ελληνικότητά τους.

Η ανάκληση του προξένου, η οποία διαδραματίζεται σε περίοδο κρίσμη για τονελληνισμό της Βορείου Ηπείρου και ολόκληρης της Αλβανίας, εν όψει της επικείμενηςαπογραφής του πληθυσμού της χώρας σίγουρα στέλνει συγκεχυμένα μηνύματα στηνταλαιπωρημένη ελληνική μειονότητα, οι οποία αγωνίζεται υπό δυσχερέστατεςσυνθήκες να διατηρίσει την εθνική της ταυτότητα στις προαιώνιες εστίεςτης. Καλούμε το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας, να αναθεωρήσει την αντίδρασήτης και αντί του υπερβολικού της ενδιαφέροντός για τα λόγια του προξένου Κορυτσάς, να δείξει περισσότερη κατανόηση και ενδιαφέρον για τα προβλήματαπου αντιμετωπίζουν οι γηγενεις έλληνες της Βορείου Ηπείρου και ολόκληρηςτης Αλβανίας.

Κωνσταντίνος Καλυμνιός
Γραμματέας.

Παναγιώτης Ιασωνίδης - Συντονιστής Εθνικού Συμβουλίου Αυστραλίας
Δημήτρης Μηνάς Πρόεδρος Παμμακεδονικής Ένωσης Μελβούρνης
Κωνσταντίνος Προκοπίου -Συντονιστική Επιτροπή Κυπριακού Αγώνος
Γιάννης Ευκαρπίδης –Πρόεδρος Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων Αυστραλίας
Σπύρος Ρομποτής -Πρόεδρος Λευκαδιακή Αδελφότητα Μελβούρνης
Νικόλαος Κρικέλης, Πρόεδρος Ποντιακής Εστίας
Σωτήρης Μουρτζέας, Πρόεδρος Παν-Μανιάτικης Ένωσης Μελβούρνης

PFA wwelcomes His Eminence +Amphilochios Archbishop of New Zealand

On 23 October 2010, members of the Panepirotic Federation of Australia welcomed Archbishop Amphilochios, Metropolitan of New Zealand to Australia.
Στις 23 Οκτωβρίου 2010, μέλη της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας καλωσόρισαν τον Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο Νέας Ζηλανδίας, Αμφιλόχιο στην Μελβούρνη. Ο Σεβασμίώτατος περιοδεύει σε όλη την Αυστραλία.


Panepirotic Federation of Australia Secretary, Mr Kostas Kalymnios, discussed the activities of the Federation with His Eminence and in particular, the missionary work conducted by the Archdiocese of New Zealand in the Pacific Rim.

Σε συζήτησή του με τον Σεβασμιώτατο, ο Γραμματέας της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας, Κώστας Καλυμνιός αναφέρθηκε στις δραστηριότητες της Ομοσπονδίας και στο ιεραποστολικό έργο της Αρχιεπισκοπής Νέας Ζηλανδίας στα νησιά του Ειρηνικού Ωκεανού.

A donation was provided to the Archdiocese by the Panepirotic Federation of Australia to assist the Archdiocese's missionary work. Η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας προσέφερε ένα αναμηνστικό δώρο στον Σεβασμίώτατο καθώς και δωρεά για το ιεραποστολικό του έργο.

MURDERED FOR SPEAKING GREEK

Over the years, I have encountered not a few members of the Greek community, who, for their own reasons, usually political, seem to experience trouble in acknowledging that there exists in Albania, a native Greek minority that does not enjoy all the rights that are taken for granted in western democracies. Over the years, organisations such as the Panepirotic Federation of Australia that have striven to highlight abuses of such basic human rights as the right to speak or be educated in one’s native language, freedom of worship and self-determination, have been met with derision in the worst case, and generally, with benign disinterest.
The fate of some 300,000 Albanian-born Greeks is a topic that has often sparked the ire of Greek consular officials. When advised of the arbitrary and chaotic way in which licenses were granted (or rather withheld) by the Albanian government for the operation of Greek schools in Albania, the immediately former Consul-General of Greece smugly told me: “So what do you want me to do? Kill all the Albanians in Albania and let you people take over? That’s what you want isn’t it? If you don’t stop talking about this issue within the community, there will be consequences.”

Perhaps the death of a 37-year-old ethnic Greek man in the coastal town of Cheimarra, a few weeks ago, who was reportedly run over by Albanians for speaking Greek in his own shop, will convince inexplicably hostile parties such as the abovementioned, that serious human rights abuses are being visited upon the Greeks of Albania and that hiding ineptitude and impotence under the guise of lashing out at so-called “nationalists” and “extremists” who draw attention to their plight, results in a further deterioration in the quality of life of a people that have basically been abandoned by their compatriots around the world. According to eyewitness reports from Cheimarra, in the days leading up to the murder, the Albanian Prime Minister Sali Berisha was officially opening roads in the region, accompanied by a claque of bussed-in supporters chanting slogans and waving Albanian flags. Several of these supporters became incensed at hearing the Greek language spoken in Cheimarra, as Cheimarra, is held by the government to be an Albanian region, it being left out of the designated Greek minority zone by the previous communist regime as a reprisal for the predominantly Greek inhabitants of the region refusing to collaborate with the communists. Ever since the institution of “democracy” in Albania, Cheimarra has become a hot-spot, especially during election time, where incidents of violence by Albanian nationalists, intimidation of Greek voters and even the theft of ballot boxes so as to minimize the chance of Greek candidates being elected has become common. In a recent trip to Cheimarra, I met with a resident who was stabbed by an unidentified masked man as he was waiting in line to vote. Cheimarra, which now has a mixed population owing to the resettlement of Albanians in Greek areas during the communist era, is a problem, simply because the presence of Greek speakers and the election of a Greek mayor belie fifty years of propaganda.
Consequently, the reason why some elderly Greek inhabitants of Cheimarra were threatened by knife-wielding supporters of Berisha to stop speaking Greek can easily be discerned. A few hours later, Aristotelis Goumas was subjected to a tirade of abuse by three Albanian men from Avlona, for speaking Greek in his shop. When he asked the men to settle the issue outside, they rammed his motorcycle with their car and then ran over him twice. The culprits suspects were charged in the incident, , while local media referred to a traffic accident instead of a possible homicide and no police press release was issued.
The Albanian Prime Minister, Sali Berisha, appeared to condemn the attack, stating: “This is an act of extreme and blind fanaticism. I cannot believe that Albanians do not know that this town is bilingual and has been for 100 to 200 years.” In actual fact, his statement is more insidious than meets the eye. People have been speaking Greek in Cheimarra, an ancient Greek colony, continuously for over 2,000 years. The Albanian PM is, in condemning the specific act of violence, attempting to perpetuate the well-worn lie propagated by many Albanian historians that Greeks are merely recent migrants to the region, with no historical ties to it. This cynical statement insults the inhabitants of Cheimarra and gives them cause to worry about the future.In Athens, foreign ministry spokesman Grigoris Delavekouras said the incident and information that the alleged perpetrators acted out of ethnic prejudice have unnerved the Greeks of the region: "Such unacceptable and criminal acts aim to generate ethnic tension, with unforeseen consequences, and to undermine Greek-Albanian bilateral relations . The Albanian government must guarantee the proper and swift dispensation of justice, something that will comprise the only answer, in practice, to the reasonable concerns of the Greek national minority in Albania."
Words do not go far enough this time. How many people need to be killed and intimidated, how many confiscated pieces of land need not to be returned, how many schools need to be permitted operation, how many churches vandalized before it is realised that the Albanian government cannot or does not want to protect its Greek citizens? How much more suffering do the hapless Greeks of the region need to endure before smug, short-sighted, dismissive and contemptuous Greek bureaucrats express hideous sentiments about their compatriots, who are putting their lives at risk in order to preserve their identity and who have done so for a century, unassisted by the Greek government?

Vangelis Doules, Member of the Albanian Parliament and president of the Union for Human Rights Party has demanded the institution of the Greek language as an official language of local government in the region, the inclusion of Greeks in the local police force, official recognition that Greeks exist in large numbers over a large region of Southern Albania and should enjoy the right to Greek education wherever they exist, not in an artificially designated minority zone. The institution of these measures would go a long way in ensuring peace and harmony in the region. Further, these measures are nothing new. They appear in the Protocol of Corfu that Albania signed in 1914, undertaking to grant regional autonomy to the Greeks of Northern Epirus. Nonetheless, the Albanian government refuses to grant any of these measures, and nor, despite the rhetoric, is the Greek government willing to make their granting a serious issue in their bilateral relations.

It is trite to remind readers that the Greeks of Northern Epirus were the major benefactors of the modern Greek state, or to highlight their suffering over almost a century of concerted efforts to deny them their identity. Yet if the death of ethnomartyr Aristotelis Goumas is not enough to galvanize the Greek government and Greeks around the world into some sort of concerted action in order that their compatriots are granted some basic protection under the law, then we should all question our commitment and affiliation to those ideals and those historical peculiarities that boost our self-esteem and grant us self-worth as people.

People, in the twenty-first century, are dying for the Greek language, alone. At the same time, our system of Greek-language education in Australia is fast unravelling. A photo of Aristotelis Goumas should be placed in every classroom in every Greek school in Australia, as an example for and an indictment of us all.

Kostas Kalymnios

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας καταδικάζει την εγκληματική ενέργεια από Αλβανούς εξτρεμιστές στη Χειμάρρα, που είχε ως απότέλεσμα τον ταγικό θάνατο του τριανταεφτάχρονου Αριστοτέλη Γκούμα, επειδή μιλούσε την ελληνική γλώσσα. Πράξεις τέτοιου είδουε είναι απόρροια του κλίματος μίσους που καλιεργήθηκε από Αλβανούς παράγοντες, κρατικούς και μη, απο την εποχή του Χότζα και συνεχίζεται μεχρί σήμερον εναντίον των Ελλήνων της Βορέιου Ηπείρου.
Καλούμε την αλβανική κυβέρνηση να λάβει τα ακόλουθα μέτρα:
1. Απομάκρυνση Αξιωματικών αστυνομίας: Άμεση απομάκρυνση όλων των αξιωματικών της αστυνομίας που υπηρετούν στην αστυνομική διεύθυνση Χιμάρας. Ενέχονται στη συγκάλυψη της δολοφονίας του Αριστοτέλη και στην εικόνα που μεταδόθηκε τις πρώτες ώρες μετά το συμβάν. Επίσης συστηματικά συγκαλύπτουν περιστατικά βίας εναντίον μελών της ελληνικής εθνικής μειονότητας στην περιοχή της Χιμάρας. 2. Τοποθέτηση δημοσίων πινακίδων στην ελληνική: Τοποθέτηση σε όλη την περιοχή της Χιμάρας δίγλωσσων δημοσίων πινακίδων στην αλβανική και στην ελληνική γλώσσα. Αυτό αποτελεί και υποχρέωση της Αλβανίας με βάση τη Σύμβαση - Πλαίσιο για τις μειονότητες που έχει υπογράψει. Η τοποθέτηση των πινακίδων θα αποτελεί και ένα επίσημο μήνυμα προς όλους τους επισκέπτες της Χιμάρας από την υπόλοιπη Αλβανία, ότι στην περιοχή κατοικούν πολίτες που ανήκουν στην Ελληνική Εθνική Μειονότητα. 3. Κατάργηση αναγνωρισμένων μειονοτικών περιοχών: Η αλβανική πρακτική αυθαίρετου διαχωρισμού μεταξύ «αναγνωρισμένων μειονοτικών ζωνών» και άλλων περιοχών, αμιγώς ελληνικών, όπως π.χ. η Χιμάρα, η Κορυτσά και η Πρεμετή οι κάτοικοι των οποίων θεωρούνται «Αλβανοί» πρέπει να τερματισθεί το συντομότερο. Είναι ένα θέμα που παραπέμπει στους διαχωρισμούς της εποχής Χότζα.
4. Ελληνική γλώσσα στη δημόσια διοίκηση: Η δημόσια διοίκηση όταν απευθύνεται στη Χιμάρα θα πρέπει να χρησιμοποιεί στα έγγραφά της την ελληνική γλώσσα. Καμία διοικητική ή δικαστική πράξη που αφορά σε κατοίκους της Χιμάρας δεν θα εκτελείται εάν δεν είναι γραμμένη στην ελληνική γλώσσα.
5. Δημιουργία γραφείου προστασίας της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας: Λόγω του αυξημένου αριθμού περιστατικών βίας στην περιοχή της Χιμάρας ζητάμε τη δημιουργία γραφείου προστασίας της μειονότητας που θα εγκατασταθεί στην πόλη της Χιμάρας. Το γραφείο αυτό πρέπει να τελεί υπό την υψηλή εποπτεία του ΟΑΣΕ και να στελεχώνεται από προσωπικό που θα επιλέξει ο ΟΑΣΕ και θα μισθοδοτείται από την αλβανική κυβέρνηση.

PFA at Antipodes Festival

Between 27-28 March 2010, the Panepirotic Federation of Australia participated in the Antipodes Festival, the key festival of Hellenism in Melbourne.

Μεταξύ 27-28 Μαρτίου 2010 και στα πλαίσια των εκδηλώσαεων για την Εθνική μας παλιγεννεσία, η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αυστραλίας, έλαβε για ακόμη μία φορά, ενεργό μέρος στο μεγάλο πανηγύρι του Ελληνισμού στη Μελβούρνη: "Φεστιβάλ Αντιπόδων."

Members of the PFA assisted the Pan-Maniot Youth Association in writing, directing and performing a dramatization of the declaration of the War of Independence, on the centre stage in Lonsdale Street.

Μέλη της ΠΟΑ βοήθησαν τον Σύλλογο Νεολαίας Μάνης στη συγγραφή και εκτέλεση ενός δραματικού έργου γύρω από την κύρηξη της Επαναστάσεως του '21, το οποίο έργο παρουσιάστηκε στο κέντρο της πόλεως.

The PFA also held its annual cultural stall, a fixture of the Antipodes Festival. This stall featured numerous displays of traditional impelements, costumes and live music performances.

Η ΠΟΑ για ακόμη μία χρονιά διατήρισε περίπτερο -θεσμός για τα δεδομένα του Φεστιβάλ με αναπαράσταση του παραδοσιακού Ηπειρώτικου σπιτιού, έκθεση κεντημάτων και παραδοσιακών στολών. Η προσέλευση των πραευρισκομένων ήταν μαζική.